ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011


ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ. ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ: ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ-ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ ΔΙΑΦΩΝΙΩΝ- ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ?
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Άγιος Θεόδωρος, στην Τετάρτη(Δ’) επιστολή του προς τον Στέφανον, ο οποίος ετύγχανε να είναι και κρατικός αξιωματούχος, μας εξηγεί με απόλυτη σαφήνεια τι πρέπει να σκεφτόμαστε σε τούτες τις περιπτώσεις. Λέει  λοιπόν  <<  Επειδή λοιπόν οι μάρτυρες είναι τόσοι πολλοί και τόσο μεγάλοι, δεν νομίζω ότι αντιλέγω στην ευγένεια σου. Εάν όμως συμβαίνει αυτό, τότε στείλε σχετικά με αυτά που διαφωνούμε αναλύσεις αιτιολογημένες αυτών που προτάθηκαν, και ανταπαντήσεις πιο διευκρινιστικές αυτών που θα αντιπαραθέσεις. Και μακάρι να υπάρχουν. Τότε εμείς θα σιωπήσουμε και θα ζητήσουμε συγνώμη για την ένστασή μας, αν και βέβαια έγινε από ζήλο. Γιατί το να επικρίνουμε μόνο, είναι εύκολο και γνώρισμα του καθενός που επιδιώκει αυτό, όπως διαβάζεις, ενώ το να αντιπαραθέτει τη δική του γνώμη με μαρτυρίες της θεόπνευστης Γραφής είναι γνώρισμα άνδρα πραγματικά συνετού και μυαλωμένου>>. 
Βλέπετε αδελφοί τι μας προτείνει ο Άγιος Θεόδωρος? Προτείνεται, όχι διαλόγος με λογικά και κοσμικά επιχειρήματα, αλλά επιχειρήματα που θα επικυρώνονται από τις θεόπνευστες Γραφές και την παράδοση της Εκκλησίας μας.

O ΣΤΑΡΕΤΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ


Δίδασκε ο στάρετς : "Στους εσχάτους καιρούς τους ανθρώπους θα τους σώσουν η αγάπη, η ταπείνωση και η καλοσύνη. Η καλοσύνη ανοίγει τις πύλες του Παραδείσου, η ταπείνωση οδηγεί μέσα σ' αυτόν, αλλά η αγάπη εμφανίζει τον Θεό".
Όλους όσους πήγαιναν σ΄αυτόν για ευλογία, τους παρακαλούσε κλαίγοντας: < Νά κάνετε το καλό για να σας σώσει η καλοσύνη σας. Η γη κατά το ήμισυ έγινε Άδης. Ο Αντίχριστος στέκεται στην πόρτα και δεν τη χτυπά απλώς, αλλά ορμά μέσα. Εσείς θα τον δείτε τον Αντίχριστο. Θα προσπαθήσει να βασιλεύσει σε όλον τον πλανήτη. Παντού θα γίνονται διωγμοί... Μη μένετε χώρια. Κρατηθείτε μαζί, δέκα- δεκαπέντε μαζί. Βοηθείτε ο ένας τον άλλο.
Στους έσχατους χρόνους να μην κοιτάτε τον ουρανό : Μπορεί να πλανηθείτε από τα ψευδοσημεία πού θα παρουσιάζονται εκεί. Θα εξαπατηθείτε και θα απωλεσθείτε... Θα βάλουν τό χάραγμά του Αντιχρίστου στο χέρι και το μέτωπο. Τα διάφορα προϊόντα δεν μπορούν να σας προκαλέσουν βλάβη. Έστω κι αν βάζουν σ' αυτά τον αριθμό του Αντιχρίστου, αυτό δεν είναι ακόμη το χάραγμα. Πρέπει να λέτε το "Πάτερ ημών¨, να κάνετε το Σταυρό σας και η τροφή σας θα αγιάζεται.
Στα χρόνια του Αντιχρίστου οι άνθρωποι θα περιμένουν τη σωτηρία από το Διάστημα. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο τέχνασμα του Διαβόλου. Η ανθρωπότητα θα ζητεί βοήθεια απότους εξωγήινους, χωρίς να γνωρίζει ότι αυτοί στην πραγματικότητα είναι δαίμονες>.
Ρώτησαν το στάρετς αν μπορεί κανείς να κλέψει τροφή, όταν δε θα μπορεί να την αγοράσει. Απάντησε έτσι : < Αν κλέψεις, θα παραβείς μία από τις δέκα εντολές. Όποιος ενεργεί έτσι, ακόμη κι έτσι δέχεται τον Αντίχριστο. Ο πιστός άνθρωπος πρέπει να ελπίζει στο Θεό.
Ο κύριος στους εσχάτους χρόνους θά ενεργεί τέτοια θαύματα, ώστε ένα φυλλαράκι από το δέντρο θα φθάνει για τροφή ενός μηνός. Στ΄αλήθεια. Ο πιστός άνθρωπος θα σταυρώνει τη γη και εκείνη θα του δίνει ψωμί. Αν βιάσουν ένα κορίτσι, το διακορεύσουν χωρίς τη θέλησή του, αυτό ενώπιον του Θεού θα παραμείνει παρθένος. Έτσι θα γίνει και με το χάραγμα του Αντιχρίστου.
Αν δώσουν το χάραγμα ενάντια στη θέληση του ανθρώπου, αυτό δεν θά ενεργεί πάνω του. Στο Ευαγγέλιο ειναι γραμμένο ότι παντού θα γίνονται διωγμοί αλλά και θλίψη σε όποιον προδίδει το Ευαγγέλιο. Θα έρθει καιρός που θα είναι απαραίτητο να φύγετε στα βουνά, μόνο να μην το κάνετε ένας-ένας. Ομαδικά να φεύγετε στα βουνά και τα δάση. Για τους πιστούς χριστιανούς η μεγαλίτερη θλίψη θα είναι ότι αυτοί θα φεύγουν στο δάσος αλλά οι κοντινοί τους άνθρωποι θα δέχονται το χάραγμα του Αντιχρίστου.
Στους εσχάτους χρόνους οι οπαδοί του Αντιχρίστου θα πηγαίνουν στην εκκλησία, θα βαπτίζονται, θα κηρύττουν για τις ευαγγελικές εντολές. Ομως μην τους πιστεύετε. Αυτοί δεν θα έχουν τα καλά έργα. Μόνο με τα καλά έργα μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει τον αληθινό χριστιανό>.
Όσα γράφει ο Γέροντας δεν πρέπει να μας δημιουργούν άγχος και υπερβολική ανησυχία αλλά να μας οπλίζουν με πίστη και υπομονή να μας ενθαρύνουν σέ περισσότερη προσευχή και προσοχή στη ζωή μας. Και, εννοείται, δεν πρέπει να παραιτηθούμε, όσο ακόμη μας παίρνει, από τα δικαιώματά μας, την εργασία μας και τη φροντίδα των παιδιών μας.

Διαβάστε τη ζωή του γέροντα Γαβριήλ και τους διωγμούς που υπέστη εδώ

Πηγή : http://douriosippos.blogspot.com/2011/0 ... st_01.html

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

ΓΕΡΩΝ ΠΑΙΣΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ... ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΤΑΤΟΣ


ΜΝΗΜΕΙΩΔΗΣ ΠΟΡΕΙΑ! ΖΕΙ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ...

Πολύ κάναν λόγο για 100.000 άτομα, μεταξύ αυτών και οι αστυνομικές αρχές. Δυσπιστούσα! Τα κανάλια δεν βγάλαν τσιμουδιά! Όσα βγάλαν, μιλούσαν για 2.000 ψυχές το πολύ!

Δείτε το βίντεο και αποφασίστε μόνοι σας για το πόσος κόσμος συγκεντρώθηκε! Χθές πρέπει να ίδρωσαν πολλά αυτιά.

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ!


Ημερίδα - Φιλοσοφική Αθηνών 31/3/11 "Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση & Ανθρώπινα Δικαιώματα"

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ......

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

ΜΑ ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΝΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ BLOG(ΠΛΗΝ ΟΛΙΓΩΝ ΦΩΤΕΙΝΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ) ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ? ΔΙΧΑΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΘΕΕ ΜΟΥ?

Στα... σκουπίδια η Κάρτα του Πολίτη (πηγη: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ)


Διεμήνυσαν δε στον Γιώργο Π. (πρωθυπουργό, ατυχώς της Ελλάδας εδώ και ενάμισυ χρόνο και στον… υπασπιστή του Γ. Ραγκούση ότι η υποδούλωση στην Παγκόσμια Κυβέρνηση δεν θα περάσει.
Πλείστοι όσοι οι ομιλητές, κληρικοί και επιστήμονες, με απλό και κατανοητό τρόπο έδωσαν το ακριβές στίγμα του κακού που έρχεται με το συγκεκριμένο εργαλείο της Παγκόσμιας Δικτατορίας των Εβραιοσιωνιστών.


Χαρακτηριστικό της συγκέντρωσης η ευπρέπεια, αλλά και το πάθος εναντίον όσων απεργάζονται την υποδούλωσή μας στην ηγεμονία των Εβραιοσιωνιστών.
Τα μέσα (αν)ενημέρωσης ΣΚΟΠΙΜΩΣ αποσιώπησαν (για μια ακόμη φορά!..) τη συγκέντρωση, ενώ πριν λίγο το in.gr έκανε λόγο για 2.000 συγκεντρωμένους! Για τέτοια αντικειμενική δημοσιογραφία μιλάμε!

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

ΣΚΕΨΕΙΣ...

Διαβάζω συνεχώς αδελφοί μου για ιερείς και λαικούς, που λένε δήθεν οτι η κάρτα του πολίτη δεν είναι τίποτε, αφού το σφράγισμα θα είναι εσωτερικό(σαν μία άρνηση των εντολών του Θεού), και μάλιστα, χρησιμοποιούν και λόγια μεγάλων γεροντάδων, όπως του Αυγουστίνου Καντιώτου και πατρός Επιφανίου, για να στηρίξουν τας απόψεις των. Και απορώ πραγματικά με την λογική τους, αφού οδηγεί με συνοπτικές διαδικασίες σε φυγόπονες λογικές... Η λογική όμως του εφησυχασμού δεν ήταν ποτέ μα ποτέ πρακτική της Εκκλησίας των προηγούμενων αιώνων... Πόσους αγίους γιορτάζουμε, επειδή δεν προσκήνησαν ρωμαίους αυτοκράτορες, αφού πίστευαν ότι είναι ο αντίχριστος? Ένθυμούμαι το συναξάρι ενός αγίου(δεμ θυμάμαι δυστυχώς το όνομά του), που επειδή θα γινόταν η αναβίωση των Ολυμπιακών αγώνων, αυτός νόμιζε οτι θα γινόταν και αναβίωση του δωδεκαθέου! και δως του αγώνες και δως του μαρτύρια! Που θέλω να καταλήξω? Αδελφοί μου, ο Θεός κοιτάζει την προαίρεση του καθενός! Καλύτερα να αρνηθούμε την κάρτα και να κάνουμε λάθος(όμως ο Θεός θα επιβραβεύσει την αγαθή μας προαίρεση), παρά να την δεχτούμε και να αποδειχτεί, πράγματι, πρόδρομος του ανώμου...

Καλή δύναμη στους αδελφόυς που πήγαν σήμερα στην πορεία...

Μαζική προσέλευση στην διαμαρτυρία κατά της κάρτας του Πολίτη


«Κάρτα ήθους και πατριωτισμού της πολιτικής ηγεσίας, χρειαζόμαστε» και όχι κάρτα του πολίτη, είπαν απευθυνόμενοι στο πλήθος που ανέμιζε γαλανόλευκες, οι ομιλητές στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Πεδίο του Άρεως, κατά της κάρτας του πολίτη και των άνομων σχεδίων της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για την επιβολή της. Σε μια συγκέντρωση που προσέλκυσε 8-9000 ορθόδοξων χριστιανών, οι ομιλητές, μεταξύ των οποίων ήταν ο ηγούμενος της Μονής Εσφιγμένου Μεθόδιος, ο π. Νεκτάριος Μουλατσιώτης (κτίτορας και γέροντας της Ιεράς Μονής Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ του Σάρωφ στο Τρίκορφο Φωκίδος), ο οικονομολόγος Ευστάθιος Αδαμόπουλος (Πρωτοβουλία Αντιρρησιών Ορθόδοξης Συνείδησης), ο Χαράλαμπος Δεληνταράκης από το ΙΝΚΑ, ο π. Σαράντης Σαράντος και άλλοι, επισήμαναν τους κινδύνους που προκύπτουν από την υιοθέτηση της κάρτας του πολίτη.
Ο λαός αντιλαμβάνεται το διακύβευμα
Οι συγκεντρωμένοι, αφού άκουσαν τις ομιλίες στο Πεδίο του Άρεως, πορεύτηκαν από
την οδό Σταδίου ως τη Βουλή, όπου έδωσαν ψήφισμα κατά της κάρτας του πολίτη, εκφράζοντας τη βούληση χιλιάδων ορθόδοξων να μην παραλάβουν την κάρτα, η οποία παραβιάζει ασύστολα τα προσωπικά δεδομένα όλων των Ελλήνων. Τα συνθήματα που κυριάρχησαν στην πορεία ήταν «χάραγμα σημαίνει Ελλάδα σκλαβωμένη», «έξω η Νέα Τάξη από την Ελλάδα» και «όχι στην κάρτα του πολίτη».
Σύμφωνα με τους ομιλητές, οι οποίοι άφησαν αιχμές κατά των διαφημιστικών και των ασφαλιστικών εταιρειών, οι οποίες θέλουν να γνωρίζουν όλες τις πτυχές των δραστηριοτήτων μας, πολλοί είναι αυτοί θέλουν να ξέρουν πως ζούμε και ποιες είναι οι συνήθειές μας: με λίγα λόγια, τι αγοράζουμε, τι βιβλία διαβάζουμε και τι τρώμε, τι ταινίες βλέπουμε και με ποιους συναλλασσόμαστε σε προσωπικό επίπεδο. Επίσης, οι ομιλητές αναρωτήθηκαν από βήματος αν υπήρχε σε κάποιο προεκλογικό πρόγραμμα η κάρτα του πολίτη, ενλώ στηλιτεύθηκε και η απουσία αντίδρασης στη μεθόδευση της κάρτας του πολίτη, από τις «αντιρατσιστικές ΜΚΟ».
Δεν ξέρουμε ποιος κυβερνά...
Οι ομιλητές δεν έκαναν οικονομία στις κατηγορίες κατά των Βρυξελών και των πολυεθνικών: «δεν ξέρουμε ποιος κυβερνά στην Αθήνα», είπαν, τονίζοντας ότι ο έλεγχος έχει εκχωρηθεί εδώ και καιρό στις Βρυξέλες και εμμέσως στις πολυεθνικές που ελέγχουν την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία. Εδώ, οι ομιλητές επισήμαναν τον κίνδυνο τα προσωπικά μας δεδομένα να γίνουν βορά του κάθε επιτήδειου, δεδομένου ότι οι διάφορες βάσεις θα διασυνδεθούν μεταξύ τους, καθώς αυτό προωθούν οι Βρυξέλες. Εδώ έγινε εκτενής αναφορά στην έλλειψη ασφάλειας που χαρακτηρίζει τις βάσεις δεδομένων, με συγκεκριμένα παραδείγματα για το τι έχει συμβεί σε χώρες της Ευρώπης (Βρετανία, Γαλλία) και της Αμερικής (ΗΠΑ, Καναδάς). Ποιος θα μας φυλάξει από τους φύλακες και από τους χάκερς, αναρωτήθηκαν οι ομιλητές.
Τέλος, για αλλαγή του αξιακού μας κώδικα έκανε λόγο ο ηγούμενος της Μονής Εσφιγμένου Μεθόδιος, ο οποίος με σκληρά λόγια αναφέρθηκε στο σύγχρονο γίγνεσθαι: «καταντήσαμε την κοινωνία μας, κοινωνία όχι ανθρώπων, αλλά κοινωνία ζώων», είπε, προσθέτοντας ότι «δεν είμαστε άξιοι να αρνηθούμε μια κάρτα, δεν ξέρουμε να κάνουμε το σταυρό μας» και στηλιτεύοντας την απουσία πολλών και κυρίως, αρχιερέων.

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2011

Ψηφιακά ζόμπι


Τους βλέπω παντού, να περπατούν και να παραμιλάνε.
Όταν πρωτοεμφανίστηκαν τα διάφορα hands free, και μέχρι να πάρω χαμπάρι τι γίνεται, νόμιζα ότι πρόκειται για πειραγμένους, ή ψεκασμένους ...; Εδώ και καμιά δεκαπενταριά χρόνια που εισέβαλλαν στη ζωή μας τα κινητά (ναι, υπήρχε ζωή και πριν απ αυτά), ο νεοέλληνας αφοσιώθηκε ψυχή τε και σώματι σε αυτά. Επικοινωνώ, άρα ζω, έγινε το σύνθημά του.
 Και όπως σε κάθε τι, έτσι και σε αυτό, η υπερβολή μας ως λαός, πάει σύννεφο. Όπου πας κι όπου σταθείς, θα δεις διάφορους και διάφορες να κυκλοφορούν με ένα κινητό κολλημένο στο αυτί, ή στη περίπτωση των hands free να μουρμουρίζουν από μόνοι τους. Μα καλά, τι λένε όλοι αυτοί; Τόση ανταλλαγή πληροφοριών τέλος πάντων; 'Άλλος οδηγάει και μονολογεί, άλλη περπατάει και μιλάει, κ.ο.κ.
 Έχω δει τυπάκι σε μηχανάκι, να μιλάει συγχρόνως σε δυο κινητά ...; και να τα καταφέρνει μάλιστα, χωρίς να σπάσει το κεφάλι του. Μιλάμε για καταστάσεις τρέλας. Είναι να αναρωτιέσαι, μα πως λειτουργούσαμε ως λαός πριν από τα κινητά; Θυμάται κανείς;
 Αμ το άλλο; Όλοι μα όλοι με τα laptops, τα netbooks, τα notebooks, τα iPhones, και ποιος ξέρει τι άλλο, διαδικτυωμένοι ...; Πας να πιεις καφέ, και θα δεις τρεις τέσσερις τουλάχιστον να είναι προσηλωμένοι στην οθόνη του υπολογιστή τους.
  Και άντε, πριν από κάποια χρόνια, θα τους δικαιολογούσα, έβλεπαν πως πάει ο ...;Λαναράς και αν ο δείκτης Nikkei σημειώνει άνοδο; Σήμερα όμως; Προς τι τόση ενημέρωση; Αν πλησιάσεις βέβαια τη οθόνη, θα δεις ότι οι περισσότεροι ενημερώνονται για τον ...;ΠΑΟΚ, ή για το νέο αριστούργημα της Lady Gaga! Ήμαρτον δηλαδή.
  Το ίδιο συμβαίνει κι αν μπεις σε κάποιο ιντερνέτ καφέ. Το 90% των δικτυωμένων θαμώνων θα παίζει κάποιο γελοίο online παιχνίδι, ή θα ενημερώνεται για τις τελευταίες μεταγραφές. Μιλάμε για μεγάλο νταλκά.
  Είναι πραγματικά κρίμα, ένα τέτοιο μέσο, όπως το διαδίκτυο, που προσωπικά πιστεύω ότι ανήκει στις τρεις κορυφαίες ανθρώπινες εφευρέσεις όλων των εποχών, να χαραμίζεται τόσο φτηνά.
  Να μπορεί δηλαδή κάποιος πιτσιρικάς (ή μη) να έχει πρόσβαση στη γνώση όλου του κόσμου, με ένα μόνο κλικ, και αντ` αυτού να σπαταλά ατελείωτο χρόνο στο απόλυτο τίποτα. Κρίμα και πάλι κρίμα.
  Και έτσι, ενώ όλοι μα όλοι επικοινωνούν με τα κινητά, όλοι μα όλοι έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο, ποιο είναι το αποτέλεσμα;
  Να έχουμε καταντήσει ένα είδος ψηφιακών ζόμπι.
  Όπως η εικόνα που είδα πριν από λίγο και που με ώθησε στο να γράψω αυτό το παραλήρημα. Ηλιόλουστη ημέρα, σε κεντρικό καφέ, τρεις κοπέλες σαν τα κρύα τα νερά, και όμως ...; επαφή καμία.
  Η κάθε μία κολλημένη στην οθόνη του κινητού της, απομονωμένη τόσο από τις φίλες της όσο κι από τον κόσμο. Απομονωμένη απ τη ζωή. Ψηφιακά ζόμπι. Όπως ακριβώς μας θέλουν κάποιοι.
  Και δεν χρειάστηκαν καν αλυσίδες ή τανκς. Μας δέσανε ψηφιακά, και το δεχθήκαμε αυτοβούλως. Και ποιος ξέρει τι ακόμη θα ακολουθήσει; Το μέλλον φαντάζει δυσοίωνο.
Strange Attractor από το ΑΝΤΙ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ

ΦΙΛΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΝΩΣΙΣ «ΚΟΣΜΑΣ ΦΛΑΜΙΑΤΟΣ»
ΕΔΡΑ: ΒΑΣ. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ 30, 546 24 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΤΗΛ. 697-2176314
E-MAIL: KFLAMIATOS@YAHOO.GR ― ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 7/2011


ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ

«Μάρθα, Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· ἑνὸς δέ ἐστι χρεία».


«Εἶναι δυνατὸν Ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας νὰ ἀποδέχονται ὅτι ὑπάρχει ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, νὰ γράφουν συγγράμματα καὶ νὰ καυτηριάζουν τὸν Οἰκουμενισμὸ (π.χ. ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ἱερόθεος), νὰ τὸν ἀποκαλοῦν παναίρεση, νὰ τὸν ἀναθεματίζουν τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ 2010 (π.χ. ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ) καί, παρόλα αὐτά, νὰ μὴν φέρνουν τὸ θέμα στὴν Ἱερὰ Σύνοδο, ὥστε νὰ κινηθεῖ ἡ διαδικασία καταδείξεως ἐν συνόδῳ καὶ καταδίκης αὐτῆς τῆς αἱρέσεως;».

Αὐτὰ γράφαμε, Σεβασμιώτατε, πέρυσι (στὸ περιοδ. «Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος», τεῦχ. 1ο, σελ. 24 καὶ στὸ διαδίκτυο), ἀλλὰ καμιὰ ἀντίδραση δὲν ἐκδηλώθηκε ἀπὸ τοὺς συνεπισκόπους σας καὶ ἀπὸ σᾶς προσωπικά.
Ἐπανήλθαμε μετὰ μερικοὺς μῆνες, μὲ ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεο, ὑποβάλλοντάς του τὸ ἴδιο ἐρώτημα. Καμιὰ ἀπάντηση καὶ πάλι. Μετὰ 3 μῆνες ἐπαναφέραμε τὸ ἐρώτημα στὸν ἴδιο μητροπολίτη (Ναυπάκτου). Ἀλλὰ ξανὰ σιωπή.
Σὲ Σύναξη κληρικῶν καὶ μοναχῶν στὴ Ρίζα Ναυπάκτου, ὅπου ἦσαν παρόντες καὶ οἱ δύο ὡς ἄνω μητροπολίτες, ἐπαναλάβαμε τὸ ἐρώτημα. Καὶ ὁ μὲν μητροπολίτης Πειραιῶς, σὲ διάλειμμα τῆς Συνάξεως, ὅταν τοῦ ὑπενθυμίσαμε πὼς «οἱ Πατέρες ἀκόμα καὶ ἐπὶ ὑποψίᾳ αἱρέσεως» ἀπεμακρύνοντο ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, ὁ κ. Σεραφεὶμ μᾶς ἀπάντησε: «Ἔχετε ἀπόλυτο δίκιο, ἀλλὰ βλέπετε οἱ συνθῆκες εἶναι δραματικές».
Ὁ δὲ μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος, ὅταν τοῦ θυμήσαμε ὅτι ὁ Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς ἤδη ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1970 καλεῖ τὸν Οἰκουμενισμὸ παναίρεση, καὶ τὸν ρωτήσαμε: γιατί ἡ Ἱεραρχία ἀρνεῖται νὰ ἀπαντήσει σὲ σχετικὸ ἐρώτημα καὶ νὰ ἐνημερώσει τὸ λαὸ γι’ αὐτὴ τὴν αἵρεση, ἂν καὶ τῆς ἔχουμε θέσει τὸ ἐρώτημα ἐδῶ καὶ καιρό; ὁ κ. Ἱερόθεος μᾶς ἀπάντησε: «Συμφωνῶ μαζί σας, πρέπει νὰ ἐπιληφθεῖ ἡ Σύνοδος· καὶ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο τὸ εἶπα καὶ τὸ ἔφερα στὴν Ἱεραρχία καὶ μὲ τὸν Ἅγιο (Πειραιῶς)… Πρέπει νὰ βγεῖ μιὰ ἀπόφαση. Συμφωνῶ ἀπόλυτα».
Στὴ συνέχεια, ὅμως, καὶ στὸ ἐρώτημά μας «γιατί δὲν κατονομάζονται οἱ αἱρετικοί;» (καὶ ἐννοούσαμε τὸν Πατριάρχη) ὁ μητροπολίτης Ναυπάκτου μᾶς ἀπάντησε: «Καὶ γιατί ζητᾶτε ἀπὸ ἐμᾶς νὰ κρίνουμε μερικὰ ἐξέχοντα πρόσωπα; ἀφοῦ (ἰσχυρίζεσθε ὅτι) ἐμεῖς εἴμαστε αἱρετικοί, ἐπειδὴ ἐπικοινωνοῦμε μὲ τοὺς αἱρετικοὺς τοῦ Πατριάρχη, γιατί δὲν φεύγετε ἐσεῖς ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία; Γιατί κοινωνεῖτε ἐσεῖς μὲ μᾶς, ποὺ ἐμεῖς (λέτε), εἴμαστε αἱρετικοί, ἐπειδὴ κοινωνοῦμε μὲ τὸν Πατριάρχη;».
Δυστυχῶς, ἐδῶ ὁ Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος, ταυτίζεται μὲ τὴν λογικὴ τοῦ πατριάρχη. Ἐπανέλαβε, δηλαδή, τὸ ἐρώτημα ποὺ ἔθεσε ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος δι’ ἐπιστολῆς πρὸς τὸν ἀρχιεπίσκοπο κ. Ἱερώνυμο, γιὰ ἐκείνους ποὺ συνέγραψαν τὴν «Ὁμολογία Πίστεως» καὶ διαφωνοῦσαν (χωρὶς νὰ τὸν κατονομάζουν) μὲ τὶς αἱρετικὲς οἰκουμενιστικές του ἐνέργειες. Εἶχε γράψει τότε στὸν Ἀρχιεπίσκοπο ὁ πατριάρχης: «Οἱ ὑπογράφοντες τὴν “Ὁμολογίαν (Πίστεως)” διὰ τοῦ τρόπου τούτου κηρύσσουν πάντας ἡμᾶς ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας… Εἶναι δὲ ἀπορίας ἄξιον, διατί δὲν ἔχουν εἰσέτι διακόψει τὴν μεθ’ ἡμῶν μυστηριακὴν κοινωνίαν, ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα κατ’ αὐτοὺς “ἐκτὸς Ἐκκλησίας”». Βεβαίως, καὶ ὁ Πατριάρχης καὶ ὁ Ναυπάκτου θεωροῦν τοὺς αἱρετικοὺς καὶ τοὺς κοινωνοῦντες μὲ αἱρετικοὺς ὅτι εὑρίσκονται ἐντὸς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὡς διακρατοῦντες τὸ ἐξουσιαστικὸ καθεστὼς ποὺ ἔχουν ἐπιβάλει, ἐνῶ οἱ τηροῦντες τὴν αὐθεντικὴ Ὀρθόδοξη Πίστη ἀνόθευτη πρέπει νὰ βρεθοῦν ἐκτὸς αὐτῆς!!!
Μετὰ ἀπὸ αὐτά, ποὺ σᾶς εἶναι ἤδη γνωστά, Σεβασμιώτατε, καὶ βλέποντας καὶ ἀναγνωρίζοντας τὴν γενναιότητά σας καὶ ἀκόμα τὴν παρατολμία, μὲ τὶς ὁποῖες ἀντιμετωπίζετε τοὺς πάντες, —ἀπὸ τοὺς σιωνιστὲς ἕως τοὺς ὑπουργοὺς καὶ τοὺς μητροπολίτες ἄλλων Ἐκκλησιῶν, ἀπὸ τοὺς Μωαμεθανοὺς ἕως τοὺς Παπικοὺς καὶ τὸ ΠΣΕ, ἀπὸ τὴν κατὰ μέτωπον ἐπίθεση κατὰ τοῦ οἴκου Moody's, ἕως τὴν καταδίκη τῶν ὁμοφιλοφύλων, καὶ τὴ σημερινὴ ἐναντίωσή σας κατὰ ὅσων προπαγανδίζουν περὶ τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν κ.ἄ.π.— σᾶς ρωτᾶμε μὲ πολύ ἀγάπη ἀλλὰ καὶ μὲ παράπονο:
Γιατί, ἐνῶ ἀσχολεῖστε μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα —καὶ πολὺ καλὰ κάνετε— ἀρνεῖστε νὰ ἀσχοληθεῖτε μόνο μὲ ἕνα θέμα: τὴν κατ’ ἐξοχὴν αἵρεση τῆς ἐποχῆς μας, τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Γιατί δὲν κατονομάζετε τοὺς ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας οἰκουμενιστὲς ἡγέτες, ὥστε νὰ φυλάγονται ἀπὸ αὐτοὺς οἱ πιστοί; Γιατί πέρυσι, τὴν μὲν παραμονὴ τῆς “Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας” ἀποκαλέσατε τὸν πατριάρχη «φρυκτωρὸν καὶ πεφωτισμένον Οἰακοστρόφον», τὴν δὲ Κυριακὴ ἀναθεματίσατε τὸν Οἰκουμενισμό, τοῦ ὁποίου ὁ «φρυκτωρὸς» κ. Βαρθολομαῖος εἶναι ὁ κυριότερος ἐκφραστής, ὁ προστάτης καὶ προαγωγός του; Γιατί, ἀκόμα, πρὶν λίγο καιρό, ἀποκαλέσατε τὸν πατριάρχη «Ἄγγελο» («τοῦ Πρωτιστεύοντος Αὐτῆς Ἀγγέλου Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Κυρίου κ. Βαρθολομαίου»); Ἔτσι ἐξορκίζεται ὁ Οἰκουμενισμός; Μὲ τὸ νὰ περιποιεῖσθε τιμὲς στοὺς ἡγήτορές του;
Εἶναι γνωστό, Σεβασμιώτατε, πὼς μαζὶ μὲ ἄλλους ἑπτὰ ἐπισκόπους ὑπογράψατε τὴν «Ὁμολογία Πίστεως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ», στὴν ὁποία σαφῶς δηλώνεται ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι αἵρεση καὶ ἡ ἐπικοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς μᾶς ἐκβάλλει ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ἐκεῖ εἶχαν γραφεῖ καὶ τὰ ἑξῆς: «Αὐτὴν τὴν παναίρεση ἔχουν ἀποδεχθῆ ἐκ τῶν Ὀρθοδόξων πολλοὶ πατριάρχες, ἀρχιεπίσκοποι, ἐπίσκοποι, κληρικοί, μοναχοὶ καὶ λαϊκοί. Τὴν διδάσκουν “γυμνῇ τῇ κεφαλῇ”, τὴν ἐφαρμόζουν καὶ τὴν ἐπιβάλλουν στὴν πράξη κοινωνοῦντες παντοιοτρόπως μὲ τοὺς αἱρετικούς, μὲ συμπροσευχές, ἀνταλλαγὲς ἐπισκέψεων, ποιμαντικὲς συνεργασίες, θέτοντας οὐσιαστικῶς ἑαυτοὺς ἐκτὸς Ἐκκλησίας. Ἡ στάση μας ἐκ τῶν συνοδικῶν κανονικῶν ἀποφάσεων καὶ ἐκ τοῦ παραδείγματος τῶν Ἁγίων εἶναι προφανής». Ποιοί, ὅμως, εἶναι αὐτοὶ οἱ Πατριάρχες καὶ οἱ ἐπίσκοποι; Ἡ «Ὁμολογία» δὲν μᾶς τὴν ἀνέφερε.
Μήπως, ὅμως, ἐσεῖς, ὡς ὑπεύθυνος ποιμενάρχης ἔχετε εὐθύνη νὰ ἐνημερώσετε τὸ λαὸ γιὰ τοὺς προαγωγοὺς τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Νὰ μᾶς πεῖτε, δηλαδή, ποιοί εἶναι αὐτοὶ οἱ ἀρχιερεῖς ποὺ «διδάσκουν “γυμνῇ τῇ κεφαλῇ”, καὶ ἐφαρμόζουν καὶ ἐπιβάλλουν τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ»; Τουλάχιστον ὁ μητροπολίτης Ναυπάκτου ἀπέφυγε νὰ ὑπογράψει τὴν «Ὁμολογία». Ἐσεῖς, ποὺ με γενναιότητα ὁμολογιακὴ τὴν ὑπογράψατε, γιατί δὲν εἶσθε συνεπὴς πρὸς τὴν ὑπογραφή σας;
Καὶ δὲν μποροῦμε νὰ κατανοήσουμε, πῶς ΕΣΕΙΣ ὑπερασπιστήκατε ὡς “ὀρθόδοξο” τὸν Μεσσηνίας Χρυσόστομο, ὁ ὁποῖος ἐν μέσῳ τῆς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας ἐκήρυξε “γυμνῇ τῇ κεφαλῇ” αἵρεση —εἰς τὴν ὁποία, πρὸς τιμήν σας, αὐτοστιγμεὶ καταγγείλατε. Καὶ ἀκόμη δὲν μποροῦμε νὰ κατανοήσουμε, πῶς ΕΣΕΙΣ κατὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος, στὸν πανηγυρικὸ Ἑσπερινό, συγχοροστατήσατε μὲ τὸν Μεσσηνίας Χρυσόστομο καὶ τὸν Σύρου Δωρόθεο —πασιδήλως καὶ πασιγνώστως οἰκουμενιστὲς καὶ λατινόφρονες, συστηματικῶς ἀπεργαζομένους τὸν ἐξουνιτισμὸ τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας— καὶ μάλιστα ἐπὶ μακρὸν ἐπλέξατε τὸ ἐγκώμιό τους, παρασιωπώντας τὸ φοβερὸ θαῦμα κατὰ τῶν Παπιστῶν ποὺ ἔκανε ὁ ἐκ τῶν μεγίστων Ἁγίων καὶ Θεοφόρων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας Σπυρίδων στὴν Κέρκυρα, τὴν νύκτα τῆς 11ης-12ης Νοεμβρίου 1718.
Ὁ Μ. Βασίλειος στὴν πρὸς «Δυτικοῖς» ἐπιστολή του γράφει, πὼς οἱ καταδικασμένοι ἀπὸ Σύνοδο (καὶ ἄρα γνωστοὶ ὡς αἱρετικοὶ) εἶναι λιγότερο ἐπικίνδυνοι ἀπὸ τοὺς ἄλλους, ἐκείνους ποὺ ἐξωτερικὰ εἶναι ἐνδεδυμένοι μὲ δέρμα προβάτου καὶ ἐμφανίζονται ὡς Ὀρθόδοξοι, ἐνῶ ἐσωτερικῶς κατασπαράσσουν ἀνηλεῶς τὰ πρόβατα τοῦ Χριστοῦ (σ.σ. ὡς οἱ Οἰκουμενιστές). Διότι, ἐπειδὴ προέρχονται ἀπὸ ἐμᾶς, εὔκολα παραπλανοῦν. Αὐτοὺς ἀκριβῶς τοὺς κρυπτοαιρετικούς, συνεχίζει, «ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν τελειότητά σας, νὰ γνωστοποιηθοῦν δημοσίως εἰς ὅλας τὰς Ἐκκλησίας τῆς Ἀνατολῆς, ὥστε ἤ, ἂν ὀρθοποδήσουν (εἰς τὴν ἀλήθειαν), νὰ ἀνήκουν εἰλικρινῶς μαζί μας, ἤ, ἐὰν παραμείνουν διεστραμμένοι, νὰ διατηροῦν μεταξύ των μόνον τὴν βλάβην, χωρὶς νὰ δύνανται ἐξ αἰτίας τῆς ἀπροφυλάκτου ἐπικοινωνίας (μαζί των) νὰ μεταδίδουν τὴν ἀσθένειάν των εἰς ὅσους τοὺς πλησιάζουν. Εἶναι ὅμως ἀνάγκη νὰ μνημονεύσωμεν αὐτοὺς ὀνομαστικῶς» (Μτφρ. γ. Νικοδήμου Μπιλάλη). Τὰ ἴδια λέγει καὶ ὁ Μ. Ἀθανάσιος καὶ ἄλλοι Πατέρες.
Δὲν θέλουμε νὰ μακρηγορήσουμε, Σεβασμιώτατε. Λίγα εἴπαμε, πολλὰ ἐννοοῦνται. Χωρὶς περιστροφές, λοιπόν, καὶ μὲ εὐθύτητα σᾶς ἐρωτοῦμε:
Θὰ δείξετε τὴν ἴδια γενναιότητα καὶ στὸ θέμα τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Θὰ δικαιολογήσετε τὴν προσωνυμία σας ὡς ὀρθόδοξου ἡγέτη, ποὺ δὲν ὑπολογίζει τίποτα γιὰ χάρη τῆς Ἀληθείας; Θὰ κατονομάσετε τοὺς αἱρετικούς, ὅπως εἴθισται στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία νὰ κάνουν οἱ «φρυκτωροὶ τῆς πίστεως καὶ πεφωτισμένοι Οἰακοστρόφοι»; Θὰ φέρετε τὸ θέμα στὴν Ἱερὰ Σύνοδο, ἡ ὁποία (ὅπως καλύτερα ἀπὸ ἐμᾶς γνωρίζετε), εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐξετάσει κατὰ προτεραιότητα ἕνα τόσης σπουδαιότητος θέμα; Τοῦτο προβλέπεται ἀπὸ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες· ἐντέλεται ὁ ΛΖ΄ Ἀποστολικὸς Κανών: «Δεύτερον τοῦ ἔτους Σύνοδος γινέσθω τῶν Ἐπισκόπων, καὶ ἀνακρινέτωσαν ἀλλήλως τὰ δόγματα τῆς εὐσεβείας…».
Καὶ ἐάν, ὅπως εἰκάζουμε ἀπὸ τὴν μέχρι σήμερα στάση της, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος δὲν ἐξετάσει τὸ θέμα ἢ ἐὰν τὸ ὑποβαθμίσει, ΕΣΕΙΣ θὰ συνεχίσετε νὰ δηλώνετε, ὅτι τὸ κόκκινο σημεῖο εἶναι τὸ «κοινὸ ποτήριο»; Δὲν ἀρκεῖ ἡ διαπιστωμένη ἀπὸ Ἁγίους ἄνδρες ὕπαρξη τῆς αἱρέσεως, —ὅπως ἐπιτάσσουν οἱ Ἱ. Κανόνες— γιὰ νὰ διακόψετε τὸ μνημόσυνο τῶν αἱρετικῶν; Δεδομένοι, μάλιστα, ὅτι ἡ Ἐκκλησία βοᾶ πὼς τὸ «κοινὸ ποτήριο» εἶναι ἀπὸ δεκαετιῶν γεγονὸς «ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ»!!!...
Μὲ ἐλπίδα καὶ ἀπαντοχὴ περιμένουμε τὴν σαφῆ καὶ ἄμεση —ὅπως συνηθίζετε— ἀπάντησή σας στὰ ἀνωτέρω ἐρωτήματά μας.

Θεσσαλονίκη, 12 Μαρτίου 2011
Γιὰ τὴν «Φιλορθόδοξο Ἕνωσι “Κοσµᾶς Φλαµιᾶτος”»
Ὁ Πρόεδρος Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο
Ὁ Γραµµατέας Παναγιώτης Σηµάτης

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

--ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ--

Αγαπητοί αδελφοί

Θεωρούμε πως η ελευθερία, είναι το μεγαλύτερο και ιερότερο δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο! Ως εκ τούτου, σας προτρέπουμε να σχολιάζετε οτιδήποτε, ελεύθερα. Δεν θα υπάρξει απο μέρους μου κανένα είδος λογοκρισίας(φαινόμενο που δυστυχώς έχει καταστεί μόδα σε πολλα blog τελευταία)

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

--ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ--

Η εκπομπή ''ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ'', με τον Αναστάσιο Θεοδωρίδη, θα πραγματοποιείται εφεξής Διαδυκτιακά, καθημερινά από Τρίτη ως Παρασκευή και ώρες 21:00-22:30

στην ηλεκτρονική διεύθυνση: Livestream.com/agiosbasilios

Eπίσης θα παρουσιάζονται ζωντανές και μαγνητοσκοπημένες εκπομπες και θέματα όλο το 24ωρο.


ΕΚ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΟΥ: Η επίθεση των σκοτεινών δυνάμεων, είναι πλέον τόσο σφοδρή και πολυμέτωπη, που εμείς οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, παρ όλες τις μικροδιαφορές μας, πρέπει να ήμαστε ενωμένοι και αγαπημένοι για να επιβιώσουμε...

ΑΧ ΚΑΗΜΕΝΕ ΓΙΩΡΓΟ! ΟΥΤΕ ΤΟΥΑΛΕΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΑΣ ΠΛΕΟΝ ΑΝΕΥ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΙΑΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ!

ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΗ ΣΥΡΟ!!!

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

ΘΑΡΡΟΣ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ!10.000 ΟΜΟΔΟΞΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ, ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ


             
Πάνω από δέκα χιλιάδες αρνήθηκαν να παραλάβουν την ηλεκτρονική κάρτα (Κάρτα του Πολίτη) στη Μόσχα, σύμφωνα με εκπρόσωπο της υπηρεσίας.
Ο εκπρόσωπος μιλώντας στο Ρωσικό Πρακτορείο “Ίντερφαξ” ανέφερε, ότι καθημερινά ο αριθμός των Μοσχοβίτων που αρνούνται την ηλεκτρονική κάρτα ολοένα και αυξάνεται.
Να σημειωθεί, ότι οι κάτοικοι της Μόσχας κάνουν λόγο για παραβίαση των συνταγματικών δικαιωμάτων χωρίς την έγκριση τους, και παραβίαση των προσωπικών δεδομένων.
Επίσης, αναφέρουν, ότι δεν μπορούν να δεχθούν ένα ηλεκτρονικό φακέλωμα το οποίο θα περιέχει πληροφορίες για την υγεία, το εισόδημα, τα περιουσιακά στοιχεία, την κοινωνική ασφάλιση και άλλα.
Νωρίτερα, ο Βλαντιμίρ Πλατόνοφ μέλος της Δούμας της Μόσχας, δήλωσε ότι "ηλεκτρονική κάρτα δεν παραβιάζει τα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών".
Σύμφωνα με τον Πλατόνοφ, σε όλο τον κόσμο γίνεται η εισαγωγή των καρτών αυτών, οι οποίες θα διευκολύνουν τους πολίτες σε διάφορες υπηρεσίες.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο νόμος “Περί της καθολικής ηλεκτρονικής κάρτας”, εγκρίθηκε κατά την διάρκεια της συνεδρίας της Δούμας της Μόσχας στις 9 Μαρτίου 2011.
http://www.romfea.gr

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΚΑ

Αγαπητοί αδελφοί
Θα ήθελα εκ βάθους καρδίας να ευχαριστήσω το Ορθοδοξο παρατηρητηριο,για την συνεχή ενημέρωση που μας δίνει. Σίγουρα οι αδελφοί θα έχουν, Θεός είδε πόσο, ξοδέψει άπειρο κόπο, για να απολαμβάνουμε εμείς γνήσια και ορθόδοξη ενημέρωση.
Όμως: επιτέθηκαν σφόδρα στο κείμενο των αδελφών περί αποτείχισης, κάτι που ναι μεν είναι κατανοητό και δημοκρατικό, όμως κατά την γνώμη των Πατέρων πρέπει να γίνεται με θεολογικά επιχειρήματα. Έτσι η επίθεση τους, είχε μία χροιά υποκειμενικότητας,που δυστυχώς η ευτυχώς,πολλοί χριστιανοί της απέδωσαν δόλο... Εγώ ο ίδιος τους απάντησα με μία σειρά επιχειρημάτων, παρ όλα αυτά οι αδελφοί δεν δημοσίευσαν τα σχόλια μου. Γιατί αδελφοί?

Θα σας παρακαλούσα μέσα από αυτό το βήμα, να αντιπαραθέσετε αυτή την φορά θεολογικά επιχειρήματα υπέρ η κατά της αποτείχισης, ενώ αν δείτε οτι δεν μπορείτε να ανταπεξέλθετε, συνεχίστε ετσι απλα και ταπεινα τον αγώνα για την κάρτα του πολίτη και αφήστε τους αποτειχισμένους αδελφούς να συνεχίσουν το θεάρεστο, κατ εμέ, έργο τους.

tsallinia

ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΙ των ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ (ΠΗΓΗ:apotixisi.blogspot.com)

Το διαβόητο "αντικειμενικό" και με "ορθόδοξο ήθος και ύφος" Ανορθόδοξο ...παρατηρητήριο είχε το θράσος και την αναίδεια να προβή σε επιτιμητική και υποτιμητική απάντησι στο τολμηρό και γενναίο κείμενο των ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ αδελφών μας, που προέβησαν σε μία ηρωϊκή πράξι που εμείς οι άλλοι, λόγω δειλίας, δενο-γεροντισμού, απερισκεψίας, βαριεστιμάρας, κουκουσκιαχτισμού ή άλλων διαφόρων σκοπιμοτήτων, αρνούμαστε να τους μιμηθούμε ή να τους ακολουθησουμε.

Και όχι μόνον, αλλά αυτοί οι δειλοί και άνανδροι, που κρύβονται πίσω από την αχαρακτήριστη και αντιευαγγελική ανωνυμία τους, προσπαθούν να κατακρίνουν τον ηρωϊσμό και την δυναμικοτητα των πρωτοπόρων αδελφών μας και μιμητών των Μαρτυρων και των Αγίων Πατέρων της Ορθοδοξίας.

Ενώ δε έλαβαν μια ευγενικότατη απάντησι από την συντονιστική επιτροπή, στην ανόητη και βλακώδη αναφορά τους, αυτοί αρνήθηκαν "ορθοδόξως" να την δημοσιεύσουν ενώ δημοσιεύουν ευχαρίστως όσα τους γράφει ο καθένας ανώνυμος και θρασύδειλος, παρομοιος με αυτούς.

Ως φαίνεται έτσι τους συμβούλεψαν να πράξουν, οι νεοπατέρες γεροντάδες τους, που ζούν και βιούν και εφαρμόζουν μία δικής τους μορφής "ορθοδοξία", όπως και στο ζήτημα των μοιχεπιβατών.

Για να δήτε δε το θράσος των ...φαντασμάτων αυτών που προσπαθούν, πλην ματαίως, να δικαιολογήσουν την απουσία τους από τους Μαρτυρικούς αγώνες της Διαχρονικης Εκκλησίας, δημοσιεύουμε το κείμενο του ανυπόγραφου κειμένου φαντάσματός τινος, κάτω από την απάντησι της Ιεράς Φάλαγγος του Κυρίου Παντοκράτορος, των ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ αδελφών μας.

Η μόνη μέριμνα και φροντίδα και απασχόλησι των... φαντασμάτων, είναι η Κάρτα του Πολιτη και το ανυπαρκτο 666 στο Μπαρκόουντ, δηλαδη η αγωνια τους και οι φοβιες τους με τις σκιες και τα φαντασματα, σαν αυτούς.
Η απάντησις της Συντονιστικής Επιτροπής των ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΜΕΝΩΝ αδελφών μας έχει ως εξής:

Παρακαλούμε για την δημοσίευση της απάντησης σε άρθρο σας, που παρεξηγεί και διαβάλλει (ως μη όφειλε) τον αγώνα μας.



Απάντηση στην ανάρτηση 

του «Ορθόδοξου Παρατηρητήριου»:

«Η "αποτείχιση" και το "αντάρτικο" δεν είναι
δείγμα Ορθόδοξου φρονήματος».

1. Δυστυχώς δεν καταλάβατε, ότι δεν έχουμε εμείς προσωπικές διαφωνίες με τους επισκόπους μας, αλλά αυτοί έχουν διαφωνίες με την εφαρμογή των Ιερών Κανόνων και πρόβλημα ως προς την εφαρμογή των Δογματικών αληθειών, αφού παραβαίνουν το Ευαγγέλιο, τις αποστολικές Εντολές και την ποιμαντική πρακτική της Εκκλησίας. Τούτο γίνεται μερικές δεκαετίες και ολοένα και περισσότερο. Ο δε απόστολος Παύλος διδάσκει, πως απαραίτητη προϋπόθεση για να μιμούμεθα την πίστη των ποιμένων, είναι η «αναθεώρηση της αναστροφής αυτών».

Όταν οι ποιμένες αιρετίζουν, ασφαλώς και δεν θα τους μιμηθούμε, ακούοντας το Ευαγγέλιο και τον Χριστό, γιατί τότε είναι ψευδοποιμένες. Ως προς την υική διάθεση που πρέπει να τους δείχνουμε, την δείξαμε εδώ και χρόνια, και η επιλογή της απομακρύνσεως απ’ αυτούς, λειτουργεί και υικά, αφού τους υπενθυμίζει προς εφαρμογή τις παραγνωρισμένες θείες Εντολές.

2. Η αποτείχιση προβλέπεται από Ιερούς Κανόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Και διερωτώμεθα: Πόσο ορθόδοξο είναι, εσείς να χαρακτηρίζετε την εφαρμογή Ιερών Κανόνων ως «αντάρτικο»;
Ο π. Λάμπρος Φωτόπουλος, εν γνώσει του π. Σαράντου, ετοίμασε και ανακοίνωσε κείμενο περί αποτειχίσεως, σε συνάντηση κληρικών μοναχών και λαϊκών (στην οποία ήσαν παρόντες: κάποιος από μας που αποτειχιστήκαμε και ο π. Σαρ. Σαράντος).
Ο π. Θεόδωρος Ζήσης μας συνιστούσε με πολλά άρθρα την αποτείχιση, κατοχυρώνοντας με θεολογικά επιχειρήματα την αναγκαιότητά της και επαινώντας κάποιους που προχώρησαν σε αποτείχιση. Και όταν ρωτήθηκε, απάντησε, πως όποιος θεωρεί ότι πρέπει να αποτειχισθεί, καλύπτεται από τον Ιερό Κανόνα.
Το ίδιο και ο π. Σαράντος. Υπέγραψε κείμενο πριν μια δεκαετία (όταν οι παραβάσεις των επισκόπων του Φαναρίου ήσαν λίγες) στο οποίο έλεγε, ότι, όσοι κοινωνούν με τους ακοινωνήτους οικουμενιστές, είναι ακοινώνητοι.
Ο αείμνηστος π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος έχει γράψει, πως όποιος σκανδαλίζεται από τις αιρετικές θέσεις του Αθηναγόρα, μπορεί να αποτειχισθεί. Πόσο μάλλον, σήμερα;

Όχι μόνο σκανδαλιζόμαστε από τις προωθημένες αιρετικές θέσεις του πατριάρχη Βαρθολομαίου, που είναι «άξιος» συνεχιστής του, αλλά αγωνιούμε και για την σωτηρία μας.

Και σας ρωτάμε: Είναι αντάρτες ο π. Σαράντης Σαράντος, ο π. Θεόδωρος Ζήσης, ο π. Λάμπρος Φωτόπουλος, ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος; Και ποιον θα ακούσουμε (αν το θέμα το θέτετε ως θέμα υπακοής): τον θετικό προς την αποτείχιση πνευματικό μας, τον άλλο (χ) πνευματικό που είναι αντίθετος, τον (ψ) πνευματικό που μας συμβούλεψε να κάνουμε ό,τι μας λέει η συνείδησή μας, τον άλλο που θεωρεί δαιμονική ενέργεια την αποτείχιση (μήπως και τον Ι. Κανόνα που την επιρέπει;), εσάς που μας χαρακτηρίζετε αντάρτες (με ποια αρμοδιότητα και αγιοπνευματική διάκριση; Ή μήπως κατ’ εντολήν του όποιου πνευματικού σας;). Ή θα ακούσουμε τους Αγίους Πατέρες και τους σχετικούς Ιερούς Κανόνες;

3. Όταν η αποτείχιση (γράφετε) προέρχεται από λαϊκούς, τότε ακόμα και αν είναι θεολογικά τα επιχειρήματα τους, η πράξη τους ακυρώνεται!!! Ωραία λογική και περισσότερο ωραία θεολογία. Βάζετε τον εαυτό σας πιο πάνω από τους Ι. Κανόνες, οι οποίοι δίνουν αυτό το δικαίωμα στους λαϊκούς;

4. Μήπως με όσα γράφετε, αποδεικνύετε ότι γνωρίζετε πλημμελώς τους Ι. Κανόνες, οι οποίοι διδάσκουν, ότι την ενότητα της Εκκλησίας δεν την διασπούν όσοι εμμένουν στην πίστη, αλλά οι αιρετικοί οικουμενιστές (και όσοι τους σιγοντάρουν);
Η ενότητα μας δεν συνίσταται στην συγκέντρωση κάποιων ανθρώπων μέσα σε κάποια Εκκλησία, δεν επέρχεται μαγικά μόνο με την παρουσία μας εκεί, αλλά η ενότητά μας συνίσταται στην αποδοχή ολοκλήρου της πίστεως του Χριστού και στην εφαρμογή των Εντολών του, στην ένωση εν τη αληθεία του Χριστού.
Όταν δεν ενώνονται οι άνθρωποι στην Αλήθεια και δια της Αλήθειας, τότε δεν υπάρχει ενότητα, αλλά μια επίπλαστη και θνησιγενής ενότητα, που είναι θέμα χρόνου να κομματιαστεί εις τα εξ’ ών συνετέθη.

4. Άρα δεν «προβάλλουμε εμείς ως πράξη “ηρωϊσμού” και “μαρτυρίας Ορθοδόξου φρονήματος” την ανταρσία και την αλαζονική συμπεριφορά»· η μαρτυρία είναι καθήκον μας, ως μίμηση των Αγίων.
Αντί να ακολουθήσετε και σεις, μας υβρίζετε χωρίς ούτε ένα θεολογικό επιχείρημα, αλλά μόνο στηριζόμενοι στο λογικό σας.

Δεν σκεφτήκατε ότι αλαζονική συμπεριφορά μπορεί να δείχνουν έναντι των Αγίων, εκείνοι, που αψηφούν τους Ι. Κανόνες και τους Αγίους Πατέρες, οι οποίοι συμβουλεύουν να αποχωριζόμαστε απόαιρετίζοντες επισκόπους που συμβιώνουν με την αίρεση;

5. Καμιά οργή δεν έχουμε, παρά μόνο πόνο για την κατάντια μας, να συμβιώνουμε δεκαετίες με την αίρεση του Οικουμενισμού.
Έτσι δεν την έχει ονομάσει (εκτός από πολλούς θεολόγους, μεταξύ των οποίων ο π. Σαράντος και η ομάδα του), ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς κ.ά πατέρες και θεολόγοι;

6. Ισχυρίζεστε πως «εμπιστεύεστε τον Κύριό μας, αφού Εκείνος μπορεί να λύσει οποιοδήποτε πρόβλημα».
Η εμπιστοσύνη και η υπακοή στον Κύριο, δεν φαίνεται άραγε, με την εφαρμογή όσων σχετικά μας έχει διδάξει, και ο Ίδιος και η Εκκλησία Του, σχετικά με απομάκρυνση από τους ψευδοποιμένες και τους αιρετικούς;
Δηλαδή, ο Κύριος γιατί τους έχει τοποθετήσει ποιμένες στο ποίμνιό του, αν όχι για να «απελαύνουν τους αιρετικούς λύκους»;
Και όταν αυτοί συνυπάρχουν με τους «λύκους», θα κάνουμε υπακοή στους ψευδοεπισκόπους αυτους αιρετικούς;

Ο Κύριος δεν ζητά μόνο προσευχή και υπακοή στους ποιμένες, αλλά και απομάκρυνση από όσους αιρετίζουν.
Να φεύγετε πηδώντας από κοντά τους, γράφει χαρακτηριστικά ο ιερός Χρυσόστομος.
Δεν προσέξατε (μαζί με άλλα πολλά) και τη φράση του αυτή στο κείμενό μας; Αυτό κάναμε και εμείς.
Δείχνουμε εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν. Διαβάστε το εκτεταμένο αναλυτικό κείμενο που συνοδεύει την «Δήλωση αποτείχισης», για να δείτε την σχετική διδασκαλία των Αγίων μας.

7. Δεν αποτελούν «αντάρτικο» κατά της Εκκλησίας και δεν δείχνουν «ανταρσία και αλαζονική συμπεριφορά» και «δεν απειλούν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την ενότητα της Εκκλησίας» (όπως γράφετε για τη δική μας επιλογή να ακολουθήσουμε την προσταγή των Αγίων) οι εκδηλώσεις και τα συλλαλητήρια για την «Κάρτα του Πολίτη» που εσείς προβάλλετε;
Δεν όφειλαν οι πνευματικοί μας Πατέρες που την οργάνωσαν, αφού υικά κατέφυγαν στην Ι. Σύνοδο, να περιμένουν την ετυμηγορία και την εκκλησιαστική απόφαση της Ι. Συνόδου, αντί να προλαβαίνουν και να προκαταλαμβάνουν την απόφαση της Εκκλησίας;
Σύμφωνα με την λογική σας, ναι. Σύμφωνα με την δική μας όχι. Καλά έκαναν, αφού η Διοικούσα Εκκλησία αδρανεί.

8. Τελείως άστοχο το παράδειγμα του Αγίου Νεκταρίου, στο οποίο καταφύγατε. Ο άγιος πράγματι, δεν αποτειχίσθηκε, αλλά γιατί; Ακριβώς γιατί εφάρμοσε τον ΙΕ΄ Ι. Κανόνα της ΑΒ Συνόδου που εφαρμόσαμε κι εμείς.
Δεν γνωρίζετε, φαίνεται, ότι ο Κανόνας διδάσκει να αποτειχιζόμαστε ΟΧΙ, όταν μας αδικούν προσωπικά (όπως αδίκησαν τον Άγιο), αλλά ΜΟΝΟ όταν υπάρχει παράβαση Πίστεως, όπως τώρα με την παναίρεση του Οικουμενισμού.

Ασφαλώς, όποιος διάβασε όσα γράψαμε, βλέπει ότι, όλα όσα γράφουμε εδώ ως απάντηση, υπάρχουν στα κείμενα μας περί αποτειχίσεως.
Και θα απορούν: «καλά δεν τα διάβασαν τα κείμενα οι του “Παρατηρητηρίου” πριν γράψουν αυτό το άρθρο;».

Και μια προσωπική ερώτηση, επειδή μιλάτε περί υπακοής στον πνευματικό.
Ο πνευματικός σας ρωτήθηκε γι’ αυτήν την ανάρτηση;

Γιὰ τὴν Συντακτικὴ Ἐπιτροπὴ
Σημάτης Παναγιώτης, Ξανθά-Νάκου Χριστίνα, Γεωργίτσης Κωνσταντῖνος
Το κείμενο των ...φαντασμάτων έχει ως ακολούθως:


Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

Η "αποτείχιση" και το "αντάρτικο" δεν είναι δείγμα Ορθοδόξου φρονηματος

Με αφορμή κάποιες δυσάρεστες εδήσεις που κυκλοφόρησαν στον χώρο των πιστών ,θεωρούμε ως υποχρέωση του "Ορθόδοξου Παρατηρητηρίου" να κάνει σαφή την θέση του γύρω απο τέτοιου είδους ζητήματα.
Όπως έχουμε γράψει επανειλημένως , δεν είμαστε εξ αυτών που πιστεύουν ότι υπάρχει πιθανότητα σωτηρίας εκτός της Αγίας μας Εκκλησίας της οποίας θα το πούμε για άλλη μιά φορά Κεφαλή είναι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και ποιμένες Του όσοι δέχθηκαν την Χάρη του Αγίου Πνεύματος κατά την τέλεση του Θεοσύστατου μυστηρίου της Ιερωσύνης.Δυστυχώς ενώ πολλοί δείχνουμε ότι γνωρίζουμε τον Αγιο -Πατερικό λόγο , εν τούτοις αγνοούμε τις αναφορές της Αγίας Γραφής στους τρείς βαθμούς της Ιερωσύνης και στην Αποστολική διαδοχή που αυτοί εκφράζουν, όχι συμβολικά αλλά στην πραγματικότητα δια της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος.
Άλλο λοιπόν να διατυπώνουμε με υική διάθεση και Χριστιανική διάκριση τις όποιες ενστάσεις και διαφωνίες μπορεί να έχουμε με τους ποιμένες μας και άλλο να εγείρουμε "αντιστάσεις" και "αναθέματα" ακόμα και αν αυτά βασίζονται σε ορθά επιχειρήματα.
Αν μάλιστα αυτές οι "αντιστάσεις" και οι ενστάσεις προέρχονται απο λαϊκούς και οδηγούν σε αντάρτικα και "αποτειχίσεις", τότε το κακό που προξενείται είναι μεγαλύτερο απο αυτό το οποίο καταγγέλεται υπ΄αυτών.Αμέσως όλα τα Θεολογικά επιχειρήματα που ενδεχομένως χρησιμοποιήθηκαν ακυρώνονται και λειτουργούν ως "φυγόκεντρος" δύναμη και όχι ως Χριστοκεντρικός λόγος.
Δεν έχουμε λοιπόν το δικαίωμα να συμπεριφερόμαστε ως "ακτιβιστές" ή ως "πεφωτισμένοι" απειλώντας καθ΄οιονδήποτε τρόπο την ενότητα της Εκκλησίας και ασφαλώς δεν μπορούμε να ισχυριζόμαστε ότι είμαστε εντός της και ταυτοχρόνως να χτίζουμε "τείχη" γύρω μας προβάλλοντας ως πράξη "ηρωισμού" και "μαρτυρίας Ορθόδοξου φρονήματος" την ανταρσία και την αλαζονική συμπεριφορά.
Δεν δικαιολογούμε ούτε αντι - Ορθόδοξες συμπεριφορές , ούτε αιρετίζουσες θέσεις , ούτε ασφαλώς αντι - κανονικές και αντι - Πατερικές θεωρίες και πρακτικές , από όπου και αν αυτές προέρχονται.Ωστόσο οι διαφωνίες μας ή οι αντιρρήσεις μας , ακόμα και αν στηλιτεύουν τέτοιου είδους καταστάσεις , έχουν ως στοιχείο τον πόνο και όχι την οργή.
Εμπιστευόμαστε τον Κύριό μας και είμαστε βέβαιοι ότι Εκείνος και μόνο Εκείνος μπορεί να λύσει οποιοδήποτε πρόβλημα εντός και εκτός της Εκκλησίας.Εξ άλλου η Θεία επέμβαση έχει φανεί στην ιστορία της Εκκλησίας μας πολλές φορές σώζοντας απο την πλάνη και τις αιρέσεις το ποίμνιό της.Οι Άγιες Οικουμενικές Σύνοδοι δεν ήταν προϊόν μιας κοσμικής θέλησης ,ούτε το αποτέλεσμα αποτειχιστικών απειλών και δηλώσεων,αλλά η φυσική κατάληξη του σωτήριου σχεδίου του Θεού.
Να μάθουμε λοιπόν να εκφράζουμε τις όποιες διαφωνίες και αντιρρήσεις μας προσευχόμενοι με απλότητα και ταπείνωση στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό ζητώντας Του να μας φωτίζει και να μας χαρίζει Ορθόδοξη διάκριση και φρόνημα ώστε να μην αποκοπούμε απο το Άγιο Θελημά Του,νομίζοντας ότι πράττουμε το σωστό.
Δόξα τω Θεώ, έχουμε εκατοντάδες παραδείγματα Αγίων της Εκκλησίας μας που μας διδάσκουν τον τροπο με τον οποίο μπορεί ένας πιστός να εγείρει τις Ορθόδοξες αντιρρήσεις του εντός της Εκκλησίας.
Κανείς λοιπόν απο τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας , ακόμα και όταν όλα γύρω του ήταν "μαύρα", δεν σταμάτησε να Ορθοτομεί τον Λόγο της Αληθείας , ούτε όμως συμπεριφέρθηκε με οργή και επιπολαιότητα εναντίον οποιουδήποτε.
Μήπως ο Άγιος Νεκτάριος που τόσο αδικήθηκε και τόσο εδιώχθη, κήρυξε κανενός είδους αποτείχιση;
Μήπως ο Γέροντας Παϊσιος ό οποίος στηλίτευσε με απόλυτο και ευθύ τρόπο αντι- Ορθόδοξες συμπεριφορές , μας δίδαξε με το Άγιο παράδειγμά του την αδιακρισία και τον εγωισμό; "Εκείνοι που εργάζονται με τον Χριστό αλλά με υπερηφάνεια μουρνταρεύουν (βρωμίζουν) τις αρετές τους, όπως μουρνταρεύονται τα τηγανητά αυγά, όταν πέσει λίγη κουτσουλιά, που είναι για πέταμα μαζί με το τηγάνι."

Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011

ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΖΟΝΤΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

παναίρεση (κατὰ τὸν ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς) τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι μιὰ κατάσταση ὑπαρκτή, ποὺ οἱ ἐπίσκοποί μας ἀρνοῦνται νὰ ἐξετάσουν καὶ νὰ καταδικάσουν Συνοδικά. Εἶναι πρωτοφανὲς γεγονὸς στὴν δισχιλιετὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Ἱεραρχία νὰ σιωπᾶ ἐν καιρῷ αἱρέσεως καὶ νὰ συμπορεύεται δεκαετίες μὲ τὴν αἵρεση.
Ὡς φυσικὴ συνέπεια ἔρχεται ἡ ραγδαία ἐπικράτηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἡ ὁποία ἀλλοιώνει τὰ ὀρθόδοξα αἰσθητήρια τοῦ λαοῦ, διαγράφοντας ἀπὸ τὶς συνειδήσεις τῶν χριστιανῶν –διὰ καθημερινῶν λόγων καὶ πράξεων τῶν ἡγετῶν της– τὴν ὀρθόδοξη Παράδοση καὶ εἰσάγοντας  «νέα» δῆθεν ὁδὸ σωτηρίας, διάφορη ἀπὸ ἐκείνη τῶν Ἁγίων.
Ἡ σταδιακὴ ἐπικράτηση τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ συντελεῖται μὲ τὴν ὑλοποίηση τῆς οἰκουμενιστικῆς Ἐγκυκλίου τοῦ Πατριαρχείου τοῦ 1920 καὶ ὅσων ἐφεξῆς δρομολογήθηκαν, ἀλλὰ καὶ ὅσων ἐθέσπισε ἡ Β΄ Βατικάνειος Σύνοδος. Αὐτὸ σημαίνει πὼς  σταδιακὰ γίνεται ἀλλαγὴ τῶν ἀρχῶν τῆς θεμελιώδους Πίστεως· ὅλο καὶ περισσότερο ἀμφισβητεῖται ὅτι ἡ Ἐκκλησία ταυτίζεται μὲ τὴν καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴ «κιβωτὸ τῆς Σωτηρίας» καὶ ἐμπεδώνεται στὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν ἡ θέση ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία συναποτελεῖ μὲ τὶς αἱρετικὲς κοινότητες τῶν παπικῶν καὶ προτεσταντῶν (ὁρατῶς ἢ ἀοράτως) τὴν Ἐκκλησία.
Πρὸς ἀπόδειξη τῶν γραφομένων ἀναφέρουμε συγκεκριμένες πράξεις προβολῆς καὶ ἀποδοχῆς τῆς αἱρέσεως ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους, ὄχι πρὸς στιγμὴν καὶ μεμονωμένα, ἀλλὰ σὲ διάρκεια χρόνου καὶ Συνοδικά, διὰ τῶν ὁποίων παγιώνεται βαθμιαίως ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Οἱ κυριότερες οἰκουμενιστικὲς ἐνέργειες, ἑκάστη τῶν ὁποίων συνιστᾶ αὐτοτελῆ αἵρεση, εἶναι:            
Ι) Ἡ συνοδικὴ ἄρση τὸ 1965, ἐπὶ πατριάρχου Ἀθηναγόρα, τῶν ἀναθεμάτων κατὰ τῶν Παπικῶν. Αὐτὴ ἡ ἄρση ἀντίκειται στὴν ὀρθόδοξη Παράδοση καὶ δὴ στὸ Συνοδικὸ τῆς Ζ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἐφ’ ὅσον δὲν ἤρθησαν οἱ αἰτίες ποὺ προκάλεσαν τὰ ἀναθέματα.
ΙΙ) Οἱ Συμφωνίες τοῦ Σαμπεζὺ (1991) καὶ τοῦ Μπάλαμαντ (1993)[1], διὰ τῶν ὁποίων οἱ ἐκπρόσωποί μας ἀναγνώρισαν τὰ μυστήρια τῶν Μονοφυσιτῶν καὶ τῶν Παπικῶν ἀντίστοιχα. Ἀποδέχτηκαν τὸ «κοινὸ βάπτισμα» μὲ τοὺς Παπικούς, ὡσὰν νὰ ἔχουν καὶ οἱ αἱρέσεις ἔγκυρο Βάπτισμα καὶ νὰ παρέχουν σωτηρία, ὅπως ἡ ΜΙΑ Ἐκκλησία. Δηλαδὴ ἔγιναν ἀποδεκτὲς ἔκτοτε φανερὰ καὶ κατὰ κυριολεξία οἱ κοινότητες τῶν αἱρετικῶν ὡς «ἀδελφὲς Ἐκκλησίες»· ἔγιναν ἀποδεκτὲς οἱ «θεωρίες τῶν κλάδων», τῶν «δύο πνευμόνων» καὶ τῆς «βαπτισματικῆς θεολογίας».
Ἐφαρμογὴ τῶν παραπάνω συνιστᾶ ἡ –κατόπιν ἐπισήμου Συνοδικῆς ἀποφάσεως τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας– «μυστηριακὴ διακοινωνία μὲ τοὺς Μονοφυσίτες καί, ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας, ἡ «μερικὴ ἀναγνώριση μυστηρίων τῶν Μονοφυσιτῶν»[2] Αἰγύπτου, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀναγνώριση στὴν Κων/πολη τῶν μυστηρίων τῶν Λουθηρανῶν τῆς Γερμανίας (2004).
ΙΙΙ) Ἡ ἰσότιμη ἔνταξη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στὸ Π.Σ.Ε., πράξη ἡ ὁποία ἀκυρώνει πλῆθος εὐαγγελικῶν ἐντολῶν καὶ Ἱερῶν Κανόνων, καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἀρνούμεθα τὴν μοναδικότητα τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὅλη τὴν δισχιλιετῆ ὀρθόδοξη Παράδοση[3]. Αὐτὴ ἡ προδοσία τῆς ὀρθοδοξίας ἀποτυπώνεται στὴν ἀπόφαση τῆς 9ης Συνελεύσεως τοῦ Π.Σ.Ε. (Porto Alegre, ΦΕΒ 2006)· ἀπόφαση ποὺ ὑπέγραψαν ἢ ἀποδέχθηκαν ἀδιαμαρτύρητα οἱ ἐκπρόσωποί μας ἐπίσκοποι καὶ τὴν ὁποία, τὸ μὲν Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο διὰ τοῦ κ. Βαρθολομαίου ἀποδέχτηκε μὲ ἐνθουσιασμό, ἡ δὲ ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία τὴν ἔχει ἕως σήμερα ἀποδεχθεῖ σιωπηρῶς.
Στὸ Porto Alegre οἱ ἐκπρόσωποί μας διὰ τῶν Δημητριάδος κ. Ἰγνατίου καὶ Καλαβρύτων κ. Ἀμβροσίου δέχθηκαν: 1) Ὅτι τὴν Ἐκκλησία τὴν ἀποτελοῦν ὅλες μαζί, οἱ 350 αἱρετικὲς “ἐκκλησίες” τοῦ Π.Σ.Ε.», ἀνάμεσα στὶς ὁποῖες ἀριθμεῖται ὡς ἰσότιμος καὶ ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὡς ἐκ τούτου, ἀρνήθηκαν ἐμπράκτως τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως διὰ τοῦ ὁποίου ὁμολογοῦμε «πίστιν εἰς “Μίαν Ἐκκλησίαν”! 2) Δέχθηκαν, ὅτι ἤδη «εἴμαστε ἑνωμένοι» (ἀοράτως!) μ’ αὐτὸ τὸ συνονθύλευμα τῶν αἱρετικῶν κοινοτήτων, ἀλλὰ ἀποβλέπουμε στὴν ἐπίτευξη “πλήρους ὁρατῆς ἑνότητας”. 3) Ὅτι ἡ πληθώρα τῶν κακοδοξιῶν τῶν “ἐκκλησιῶν” τοῦ Π.Σ.Ε., εἶναι “διαφορετικοὶ τρόποι διατυπώσεως τῆς ἰδίας Πίστης καὶ ποικιλία Χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνευματος”! 4) Ὅτι αὐτὸ ποὺ ὁριοθετεῖ τὴν Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἡ κοινὴ ὀρθὴ Πίστη, ἡ Παράδοση καὶ ἡ Ἀποστολικὴ διαδοχή, ἀλλὰ τὸ “βάπτισμα”!
IV) Ἐπίσης, ἐνέργειες ποὺ συντελοῦν στὴν παγίωση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ εἶναι καὶ οἱ συμπροσευχές, ποὺ δὲν ἀποτελοῦν πλέον μιὰ σπάνια καὶ κατ’ οἰκονομίαν ἐνέργεια, ἀλλὰ καθημερινή, σκόπιμη καταστρατήγηση εὐαγγελικῶν ἐντολῶν καὶ θεοπνεύστων Κανόνων, ἐνσυνείδητη οἰκου-μενιστικὴ προπαγάνδα, ποὺ δέχθηκαν οἱ ἐκπρόσωποί μας νὰ θεσμοθετηθεῖ ὡς νόμιμη ἐνέργεια καλυπτόμενη ἀπὸ “Κοινὲς Διακηρύξεις”. Στὸ Porto Alegre ἀποφασίστηκε: «Οἱ συμπροσευχὲς θεωροῦνται ἐπίτευγμα, κατάκτησις τοῦ Π.Σ.Ε. …Ἡ κοινὴ προσευχὴ σὲ ἕνα οἰκουμενικὸ περιβάλλον μπορεῖ νὰ γίνη κατανοητὴ ὡς καιρὸς ὁμολογίας στὴν ὁδὸ πρὸς τὴν πλήρη ἑνότητα».
V) Ἀκόμη, ἡ σταδιακὴ ἀλλοίωση τῆς φυσιογνωμίας τῆς Ἐκκλησίας συντελεῖται:
α) Μὲ τὴν συμμετοχὴ καὶ παραμονή μας στοὺς Θεολογικοὺς Διαλόγους παρὰ τὴν ἀπαγόρευση τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ πάντων τῶν Ἁγίων Πατέρων γιὰ συζητήσεις καὶ Διαλόγους μὲ αἱρετικούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὄχι μόνο κακοπροαίρετοι, ἀλλ’ ἐμφανῶς δόλιοι καὶ ἀμετανόητοι. Ὅταν οἱ Διάλογοι, ποὺ διεξάγονται μὲ τέτοιες προϋποθέσεις, χρονίζουν, ἀμβλύνεται τὸ ὀρθόδοξο αἰσθητήριο καί, ἡ ἐμμονὴ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν μας νὰ παραμένουν σὲ αὐτούς, ἀποδεικνύει τὴν ἀνυπακοή τους στὴν διαχρονικὴ Ἐκκλησία καὶ τὸ βαθμὸ συμβιβασμοῦ τους μὲ τὴν αἵρεση: Ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης δίδασκε, πὼς οἱ Διάλογοι μὲ τοὺς ἑτερόδοξους ἀπαγορεύονται ἀπὸ τὴν ἀποστολικὴν ἐντολὴ «αἱρετικόν ἄνθρωπον μετὰ πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσία …παραιτοῦ» (Τίτ. γ΄ 10-11). Γι’ αὐτό καί ὁ ἅγιος ἀρνήθηκε νὰ κάνει διάλογο μὲ τοὺς εἰκονομάχους ἐνώπιον τοῦ αὐτοκράτορος.
β) Γιὰ νὰ καταλάβει κανεὶς τὸ μέγεθος τῆς ἐξαπάτησης τοῦ πιστοῦ λαοῦ ἀπὸ τοὺς πατριάρχες καὶ ἐπισκόπους, σημειώνουμε ὅτι, παρὰ τὴν ὡς ἄνω ἀπαγόρευση συμμετοχῆς μας στοὺς θεολογικοὺς διαλόγους, οἱ «ὀρθόδοξοι» ἐκπρόσωποί μας, ὄχι μόνο ἐξακολουθοῦν νὰ διεξάγουν τοὺς διαλόγους, ἀλλὰ ἀνέχονται νὰ συμμετέχουν σ’ αὐτοὺς οἱ Οὐνίτες, παρὰ τὴν ρητὴ ἀπόφαση τῆς Πανορθοδόξου Διασκέψεως τῆς Ρόδου (1963), ὅτι προϋπόθεση ἐνάρξεως τοῦ Διαλόγου ἦταν ἡ κατάργηση τῆς Οὐνίας. Ἡ Οὐνία, λοιπόν, ὄχι μόνο δὲν καταργήθηκε, ἀλλὰ ἀναβαθμίστηκε καὶ συμμετέχει μὲ ἰσότιμο(!) ἐκπρόσωπό της στοὺς θεολογικοὺς διαλόγους!
γ) Μὲ τὴν ἄρνηση ἐφαρμογῆς τῆς Ἐντολῆς τοῦ εὐαγγελισμοῦ τῶν ἀνθρώπων, ἀφοῦ συνυπογράψαμε «συμφωνία» μὲ τοὺς ἑτερόδοξους διὰ τῆς «Οἰκουμενικῆς Χάρτας» (τὸ 2001) ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «ὑποσχόμεθα νὰ μὴ προτρέπωμεν ἀνθρώπους νὰ ἀλλάσσουν τὴν Ἐκκλησίαν αὐτῶν»! (Βασιλειάδη Νικ., Πανθρησκειακὸς Οἰκουμενισμός, σελ. 18, 30). Ἔτσι, ὅμως, ἀποτρέπουμε τὴν ἐπιστροφὴ στὴν Ὀρθοδοξία, ὅσων ἑτεροδόξων καλλιεργοῦν κάποια τέτοια σκέψη ἢ ἐπιθυμία.
δ) Μὲ τὴν ἀκύρωση τοῦ ἑνὸς νομίμου γάμου καὶ τὴν ὑπογραφὴ διαζυγίων γιὰ ποικίλους λόγους πλὴν τῆς μοιχείας, ἐνέργεια ποὺ ἀντίκειται στὴν διδασκαλία τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες.  Ἐπίσης μὲ τὴν καθιέρωση τῶν μικτῶν γάμων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀδιανόητοι στὴν ὀρθοδοξη Παράδοση.
 VI) Τέλος, ἡ ἐπίμονη ἄρνηση τῆς Ἱ. Συνόδου νὰ πάρει ἐπίσημα θέση στὸ ἐρώτημα ἂν ἀποτελοῦν αἱρέσειςΠαπισμὸς καὶ ὁ Οἰκουμενισμὸς —ἐρώτημα ποὺ ἐπανειλλημμένως ἐτέθη τὰ τελευταῖα χρόνια— καὶ ἡ ἄρνησή της νὰ καταδικάσει αὐτὲς τὶς αἱρέσεις, εἶναι ἐνέργεια ποὺ ἀποτελεῖ καὶ ἔνδειξη τῆς ἐμπεδώσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ στοὺς κόλπους τῆς Ἱεραρχίας.
λες αὐτὲς τὶς ἐνέργειες ἔχουν καταγγείλει ἀπὸ χρόνια οἱ ἀγωνιζόμενοι κατὰ τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ πνευματικοὶ πατέρες καὶ ἔχουν διαπιστώσει θεολογικὰ ὅτι —ἐφόσον οἱ ἕως τώρα διαμαρτυρίες δὲν ἔφεραν κανένα ἀποτέλεσμα— ἡ μόνη καὶ ἔσχατη ἐνδεδειγμένη ἐνέργεια κατὰ τοὺς Ἁγίους εἶναι ἡ διακοπὴ μνημοσύνου τῶν αἱρετικῶν καὶ αἱρετιζόντων ἐπισκόπων, ἀφοῦ μόνο ἔτσι ἀποφεύγουμε τὴν ἐπικοινωνία μὲ τὴν αἵρεση καὶ ὑπερασπιζόμαστε τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη. Δυστυχῶς, ὅμως, ἡ διαπίστωση ὅτι ἀποτελεῖ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη ἡ ἀποτείχιση[4], δὲν ἔγινε ὡς τώρα πράξη. Ὡς ἐκ τούτου, οἱ οἰκουμενιστὲς ἡγέτες —ἐπειδὴ διαβλέπουν τὴν διστακτικότητά μας νὰ ἐφαρμόσουμε τὴν μόνη ἀντίδραση καὶ ἐνέργεια ποὺ ὁριοθετεῖ τὴν Ἐκκλησία μὲ βάση τὴν Ὀρθόδοξο πίστη καὶ ἀναχαιτίζει τὸ κακό, προχωροῦν σὲ ὅλο καὶ περισσότερες οἰκουμενιστικὲς ἐνέργειες γιὰ τὴν ἑδραίωση τῆς αἱρέσεως ποὺ προωθοῦν.
Μετὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς διαπιστώσεις καὶ ἐξελίξεις (ποὺ ἐπεξηγοῦμε λεπτομερῶς σὲ φυλλάδιο[5]) καὶ παρὰ τὴν ἁμαρτωλότητά μας, συναριθμοῦμε καὶ ἐμεῖς τὸν ἑαυτό μας μὲ τὸν ἀριθμὸ ἐκείνων ποὺ ὡς τώρα ἔχουν ἀποτειχισθεῖ —εἴτε τοὺς γνωρίζουμε, εἴτε ὄχι— ἀκολουθώντας τοὺς Ἱ. Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἐφ’ ὅσον ἡ αἵρεση καὶ ἡ ἐπικοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ τοὺς αἱρετίζοντες (σύμφωνα μὲ τὴν Πατερικὴ διδασκαλία) μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸ Θεό. 

Γνωστοποιοῦμε, λοιπόν, τὴν ἀπόφασή μας νὰ  ἀποτειχιστοῦμε
ἀπὸ τοὺς κατὰ τόπους αἱρετίζοντες ἐπισκόπους
καὶ νὰ μὴν ἔχουμε ἐκκλησιαστικὴ ἐπικοινωνία μαζί τους,
ἕως ὅτου καταδικάσουν Συνοδικὰ μὲ λόγια καὶ μὲ ἔργα τὴν αἵρεση τοῦ
Οἰκουμενισμοῦ καὶ τοὺς αἱρετικοὺς ποὺ τὴν ὑπηρετοῦν καὶ τὴν προωθοῦν.

Τὸ κείμενο αὐτό, ἀποτελεῖ Δήλωση Ὁμολογίας καί Ἀποτειχίσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ τοὺς κοινωνοῦντας μὲ τὴν αἵρεση, ἀλλὰ καὶ Δήλωση συντάξεως διὰ τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως μὲ τὴν ἀνὰ τοὺς αἰῶνες Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία. Πρακτικὰ αὐτὸ σημαίνει, ὅτι (γιὰ νὰ παραμένουμε στὴν Ὀρθόδοξη Ἀλήθεια καὶ Πίστη) θὰ ἀπέχουμε ἀπὸ ἐκκλησιαστικὲς πράξεις καὶ μυστήρια ποὺ τελοῦνται ἀπὸ ἱερωμένους ποὺ κοινωνοῦν καὶ μνημονεύουν αἱρετικοὺς καὶ αἱρετίζοντες ἐπισκόπους καὶ θὰ ἀναζητοῦμε ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς ποὺ δὲν τοὺς μνημονεύουν καὶ ἀποκηρύσσουν τὸν Οἰκουμενισμό, σύμφωνα μὲ τὴν συμβουλὴ τῶν Ἁγίων: «Ἐὰν ὁ ἐπίσκοπος ἢ ὁ πρεσβύτερος, οἱ ὄντες ὀφθαλμοὶ τῆς Ἐκκλησίας… σκανδαλίζωσι τὸν λαόν, χρὴ αὐτοὺς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γὰρ ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον, ἢ μετ' αὐτῶν ἐμβληθῆναι… εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός» (Μ. Ἀθανασίου, Ἐκ τοῦ κατὰ αἱρέσεων, P.G. 35, 33 καὶ ΒΕΠΕΣ 33, 199).
Ἡ ἀπόφασή μας αὐτή, ξέρουμε πὼς θὰ διαστρεβλωθεῖ ἀπὸ τοὺς οἰκουμενιστὲς ἐπισκόπους (ἤδη ἔχει γίνει σὲ μεμονωμένες περιπτώσεις) καὶ θὰ παρουσιασθεῖ ὡς σχίσμα ἢ ἀπείθεια στὸν οἰκεῖο ἐπίσκοπο, καὶ ὡς οἰκειοθελὴς ἔξοδος ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Γι’ αὐτό:
Δηλώνουμε μὲ ἔμφαση ὅτι παραμένουμε στὴν Ἐκκλησία, τὴν «κιβωτὸ τῆς σωτηρίας», δὲν διανοηθήκαμε οὔτε πρὸς στιγμὴν νὰ δημιουργήσουμε, οὔτε δημιουργοῦμε ἄλλη παράταξη μέσα στὴν Ἐκκλησία, οὔτε προσχωροῦμε στὶς παρατάξεις τοῦ Παλαιοῦ Ἡμερολογίου ἢ ὁποιαδήποτε ἄλλη Σύνοδο. Ἁπλῶς καὶ μόνον ἐφαρμόζουμε τὸν ΙΕ΄ Ἱ. Κανόνα.
Πιστεύουμε ἀπολύτως, ὅτι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ἐξέρχονται οἰκειοθελῶς ὅσοι ἀποδέχονται συνειδητὰ οἱαδήποτε αἵρεση καὶ ὅσοι χαράσσουν ἄλλη ὁδὸ ἀπὸ αὐτὴ ποὺ ὁριοθέτησαν οἱ Πατέρες διὰ τῶν Οἰκουμενικῶν—Τοπικῶν Συνόδων καί, ἐπίσης, ὅσοι ἐν ἐπιγνώσει τοὺς ἀκολουθοῦν.
Πιστεύουμε καὶ ὁμολογοῦμε ὅ,τι ἀείποτε διδάσκει ἡ Μία Ἐκκλησία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως καὶ ἡ Ἱερὰ Παράδοση,  ἀλλὰ  ἀρνούμαστε νὰ ἀποδεχθοῦμε ὡς ἐπισκόπους καὶ νὰ ὑπακούσουμε σ’ αὐτοὺς ποὺ ἀπαρνοῦνται ἢ ἀνέχονται –ἔργοις καὶ λόγοις– τὴν ἀλλοίωση τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων καί, παρὰ τὴν ἐπὶ πολλὰ ἔτη ἐπισήμανση τῶν παραβάσεων, ἀγνοοῦν ἐπιδεικτικὰ τὶς διαμαρτυρίες καὶ τὴν ἀγωνία μας, ὡς ἐὰν νὰ μὴ ἀντιλαμβάνονται ὅτι ἔτσι διολισθαίνουν συνεχῶς πρὸς τὴν αἵρεση, παρασύροντες τὸ ποίμνιο καὶ συνεργοῦντες στὴν ἀφομοίωσή του μὲ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τὴν ἀκύρωση τῆς σωτηρίας μας.
Ἐπεξηγοῦμε ἐπαρκῶς καὶ μὲ σαφήνεια ὅτι δὲν κάνουμε τίποτα ἄλλο, παρὰ νὰ ἐφαρμόζουμε τοὺς περὶ ἀποτειχίσεως ἰσχύοντες Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, 31ο  Ἀποστολικὸ καὶ ΙΕ΄ τῆς ΑΒ Συνόδου, τοὺς ὁποίους καθόρισαν οἱ Ἅγιοι Πατέρες ὡς ἀσφαλῆ ὁδὸ στὶς ἑκάστοτε περὶ Πίστεως καινοτομίες τῶν ἐπισκόπων καὶ τοὺς ἐφάρμοσαν οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ καὶ μιμούμενοι αὐτούς, ἔχουν ἐπίσης ἐφαρμόσει χιλιάδες κληρικοί, μοναχοὶ καὶ λαϊκοί.
Ὁ ΙΕ΄ Κανὼν κατὰ τὴν ἑρμηνεία τοῦ Νικοδήμου Μίλας, λέγει: «Ἐὰν Μητροπολίτης ἢ Πατριάρχης ἄρξηται νὰ διακηρύττῃ δημοσίᾳ ἐπ᾿ ἐκκλησίας αἱρετικήν τινα διδαχήν, ἀντικειμένην πρὸς τὴν ᾿Ορθοδοξίαν, τότε οἱ προαναφερθέντες κέκτηνται δικαίωμα ἅμα καὶ χρέος ν᾿ ἀποσχοινισθῶσι πάραυτα τοῦ ᾿Επισκόπου ἐκείνου, διὸ οὐ μόνον εἰς οὐδεμίαν θέλουσιν ὑποβληθῆ κανονικὴν ποινήν, ἀλλὰ θέλουσι καὶ ἐπαινεθῆ εἰσέτι, καθ᾿ ὅσον διὰ τούτου δὲν κατέκριναν καὶ δὲν ἐπανεστάτησαν ἐναντίον τῶν νομίμων ᾿Επισκόπων, ἀλλ᾿ ἐναντίον ψευδεπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων, οὔτε καὶ ἐγκατέστησαν τοιουτοτρόπως σχῖσμα ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ, ἀλλ᾿ ἀντιθέτως, ἀπήλλαξαν τὴν ᾿Εκκλησίαν, ἐν ὅσῳ ἠδυνήθησαν, τοῦ σχίσματος καὶ τῆς διαιρέσεως».
Κατακλείοντας τὴν παροῦσα Δήλωση ἀποτειχίσεως ἐπισημαίνουμε ὅτι εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ ὑποστοῦμε τὶς ὅποιες συνέπειες γιὰ τὴν ἐνέργειά μας αὐτή, γνωστοῦ ὄντος ὅτι ὁ αἱρετικὸς καὶ αἱρετίζων ἐπίσκοπος, δὲν ἀνέχεται διαμαρτυρίες ποὺ ἀποκαλύπτουν τὰ αἱρετικά του φρονήματα καὶ ἀμφισβητοῦν τὴν δεσποτικὴ ἐξουσία του· ἀντίθετα χρησιμοποιεῖ κάθε νομιμοφανὲς μέτρο γιὰ νὰ ἐξουδετερώσει τοὺς διαμαρτυρόμενους. Τραγικὸ παράδειγμα, τὰ συμβαίνοντα στὴν Ἐκκλησία τῆς Σερβίας, ἐναντίον τοῦ ἡρωϊκοῦ Μητροπολίτη Ράσκας καὶ Πριζρένης Ἀρτεμίου μετὰ τῆς συνοδείας αὐτοῦ.
Θὰ συνεχίσουμε ἀγωνιζόμενοι κατὰ τῶν αἱρέσεων, ἐνημερώνοντας, ὅσο δυνάμεθα καὶ ὅσο μᾶς ἐπιτρέπεται τοὺς ἐν Χριστῷ ὁμοπίστους γιὰ τὶς ἐκτροπὲς τῶν ἐπισκόπων καὶ τὴν ἔνοχη σιωπὴ καὶ ἀδράνειά τους, στὴν περίοδο αὐτὴ ποὺ κορυφώνεται ἡ δράση τῆς παναιρέσεως τοῦ διαχριστιανικοῦ καὶ διαθρησκειακοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
Ἕπονται οἱ ὑπογραφὲς

Γιὰ τὴν Συντακτικὴ Ἐπιτροπὴ
Σημάτης Παναγιώτης, Ξανθά-Νάκου Χριστίνα, Γεωργίτσης Κωνσταντῖνος


Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, 13 Μαρτίου 2011


[1] Στὸ Μπάλαμαντ ἡ Ἐκκλησία «ἐξῆλθε ἀπὸ τὸν διάλογο τετρωμένη» καὶ ὁ Παπισμὸς ἀναγνωρίστηκε «ὡς ἰσότιμος Ἐκκλησία μὲ τὴν καθ’ ἡμᾶς Μία… Ἐκκλησία… Μετὰ τὴν ψευδο-σύνοδο Φερράρας... εἶναι ἡ δεύτερη φορὰ ποὺ Ὀρθόδοξοι ἀμνηστεύουν τὶς σοβαρὲς αἱρέσεις» τοῦ παπισμοῦ (Καψάνη Γ., Ὀρθοδοξία καὶ Οὐμανισμός, σ. 7-8).
[2] Πορίσματα Διορθόδοξου Συνεδρίου γιὰ τὸν Οἰκουμενισμό, Θεσσαλονίκη 2004, περιοδ. «Θεοδρομία», τεῦχ. 4ο.
[3] Σύμφωνα μὲ τὰ Πορίσματα Διορθοδόξου Συνεδρίου γιὰ τὸν Οἰκουμενισμό: «Ἡ ἴδια ἡ πράξη τῆς συμμετοχῆς στὸ «Π.Σ.Ε.» καὶ στοὺς θεολογικοὺς διάλογους μὲ τοὺς αἱρετικοὺς, συνιστᾶ ἄρνηση τῆς μοναδικότητος τῆς Ἐκκλησίας» καὶ ἀποτελεῖ τὴν «μεγαλύτερη ἐκκλησιολογικὴ αἵρεση στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας»!
[4] Μὲ δύο Διακηρύξεις, περισσότεροι ἀπὸ 150 κληρικοί, γράφουν: «Οἱ αὐτουργοὶ [τοῦ Οἰκουμενισμοῦ] ὁδηγοῦνται μόνοι τους στὴν ἀποκοπὴ ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἁγ. Ὀρθοδοξίας,  τὸ ὁποῖο  οὐδέποτε …ἐγνώρισε παρόμοια ἀποστασία.  Εἶναι ἀδύνατο πλέον οἱ ὀρθοδοξοῦντες Ἱεράρχες, πρεσβύτεροι, διάκονοι..., ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ νὰ πείθονται εἰς ἡγουμένους, ποὺ ὁδηγοῦν στὴν ἀπώλεια». β) «Τὸ θέμα τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικούς, …εἶναι τὸ μεῖζον. Τὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα νοσεῖ ἐπικίνδυνα· ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν νόσο εἴμαστε ὅλοι, ὄχι μόνον οἱ κοινωνοῦντες μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, ἀλλὰ καὶ ὅσοι κοινωνοῦμε μὲ τοὺς κοινωνοῦντες…» (Ὀρθ. Τύπος, 15-3-02 καὶ 12.7.02). Ἐπίσης, μὲ ἐπιστολὴ πρὸς τὴν Ἱ. Κοινότητα (7/12/09), δεκάδες ἁγιορεῖτες μοναχοί, διαμαρτύρονται γιὰ τὴν σιωπὴ τῶν Ἁγιορειτῶν» παρὰ «τὶς δηλώσεις καὶ ἀποφάσεις τοῦ Πατριάρχου …καὶ ἄλλων ἐπισκόπων, ποὺ συνιστοῦν–γυμνῇ τῇ κεφαλῇ- ἀποδοχὴ καὶ διδαχὴ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τῆς μεγαλύτερης ἐκκλησιολογικῆς αἱρέσεως ὅλων τῶν ἐποχῶν... Δὲν εἶναι πλέον καιρὸς λόγων, ἀλλὰ ἔργων», δηλαδή, «ἡ διακοπὴ τοῦ μνημοσύνου τοῦ πατριάρχου καὶ τῶν …συμφωνούντων ἢ σιωπώντων ἐπισκόπων». Καὶ καταλήγουν: «Ἐμεῖς, ἂν ἐσεῖς ἀπρακτήσετε, θὰ προτιμήσουμε νὰ πράξουμε τὰ θεάρεστα καὶ ὄχι τὰ εὐάρεστα».
[5]  Τὸ  Φυλλάδιο  ἀποστέλλεται στοὺς ἐνδιαφερόμενους καὶ ἀναρτᾶται στὴν ἱστοσελίδα μας:
www.paterikiparadosi.blogspot.com  ὅπως καὶ σὲ ἄλλα ἱστολόγια.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΣΤΟΥΔΙΤΟΥ. ΕΙΣΑΓΩΓΗ


Αγαπητοί αδελφοί
Η ταπεινότητά μου, λυπάται για όλα τα πάθη και τις αδυναμίες που κουβαλάει από μικρό παιδί, όμως πάνω απ'όλα, πονά και υποφέρει για την σημερινή κατάσταση της Εκκλησίας μας. Η κάρτα του πολίτη, με την ανελευθερία και τον ολοκληρωτισμό που ύπουλα κρύβει, θα έρθει σύντομα… Ο λαός φοβάται και ζητάει από τους ποιμένες μία συμβουλή, μία κατευθυντήρια γραμμή. Έχει την διάθεση να ακολουθήσει τον Γολγοθά, αλλά δεν έχει τον κατάλληλο οδηγό που θα τον οδηγήσει με ασφάλεια μέχρι το τέλος. Επίσης, η εκκοσμίκευση της Εκκλησίας, έχει συντελεστεί σε τόσο μεγάλο βαθμό, που φαίνεται ότι αλλοίωσε ολόκληρη την ζωή των χριστιανών(ιερέων και λαϊκών). Πλέον θεωρούμε ‘’φυσιολογικό’’ να δούμε έναν ιερέα χωρίς ράσο, έναν λαϊκό να παντρεύεται όσες φορές του καπνίσει, η ακόμη και να συμμετάσχουμε σε μία Θεία Λειτουργία που τελείται στην νεοελληνική γλώσσα.
Όμως το πιο συγκλονιστικό πρόβλημα, που ταλανίζει ολόκληρη την ψυχική υπόσταση των συνειδητών χριστιανών, είναι το ζήτημα της αιρέσεως του οικουμενισμού. Προσωπικά με απασχολούν τα εξής ερωτήματα: Υπάρχει αίρεση σήμερα; Αν ναι, έχει διαγνωστεί; Αν έχει διαγνωστεί από τους Πατέρες, γιατί δεν έχει εξίσου καταπολεμηθεί1; Η μνημόνευση των αιρετικών ή αιρετιζόντων επισκόπων, αποτελεί θανάσιμο αμάρτημα ή όχι; Τελικά χωρεί συγκατάβασις εις τα της πίστεως, ή όχι; Στην μη καταδικασμένη συνοδικώς αίρεση, υπάρχουν μυστήρια; Αν αποτειχιστώ, μόνο εγώ θα σωθώ; Τι θα απογίνει με τους χιλιάδες πιστούς, που κοινωνούν με την αίρεση είτε εν γνώση τους, είτε εν αγνοία τους; Φυσικά, στα παραπάνω ερωτήματα, υπάρχουν ξεκάθαρες( και όχι διπλωματικές) απαντήσεις που έχουν δωθεί, όχι από σημερινούς ‘’αγίους’’ ή πτυχιούχους θεολόγους και μόνο εν κοσμική σοφία εμπλεουμένους, αλλά από τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας.
Θα προσπαθήσω, λοιπόν, να απαντήσω στους παραπάνω προβληματισμούς, με βάση τις επιστολές του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτου, και τούτο διότι, ο Άγιος αυτός αποτελεί μία τεράστια οσιακή, ομολογιακή, μαρτυρική και ιστορική μορφή. Η επιλογή των επιστολών του, έγινε καθαρά για μεθοδολογικούς σκοπούς. Ο ι επιστολές, ως γραμματειακό και ιστορικό είδος, ανήκουν στις λεγόμενες ακούσιες μαρτυρίες, τις μαρτυρίες δηλαδή, που δεν προορίζονταν να διαβαστούν από τους πολλούς(όπως λόγου χάριν μία εφημερίδα σήμερα) και ως εκ τούτου, παρέχουν αγνές, ατόφιες, καθημερινές και ειλικρινείς μαρτυρίες για την καθημερινότητα των ανθρώπων εκείνης της εποχής(εδώ της μοιχιανικής και εικονομαχικής περιόδου). Έτσι θα πληροφορηθούμε άμεσα, τι έκαναν οι χριστιανοί εκείνης της περιόδου, σε προβλήματα παρόμοια με τα σημερινά. Οι σχολιασμοί των επιστολών, θα εκδίδονται σε συνέχειες. Τέλος θα ήθελα να ζητήσω την συγχώρεσή σας για τα λάθη που σίγουρα θα κάνω, καθώς επίσης και των προσευχών σας, για να με φωτίζει ο Θεός να γράψω το καλύτερο δυνατό προς όφελος όλων μας. ΑΜΗΝ

Ο ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ

Υγ) Ευχαριστώ εκ βάθους καρδίας τον αδελφό Αντώνιο για την υπομονή και την επιμονή του.
1 Στον νού μου έχω άπειρα παραδείγματα ιερέων που λαλούν, αλλά δεν πράττουν, αφήνοντας έτσι ένα ημιτελές πνευματικό έργο. Κυριότερος εκπρόσωπος αυτής της μερίδας ιερέων, είναι ο Πειραιώς Σεραφείμ, ο πάτερ Θεόδωρος Ζήσης κ.α.