ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

.,.,...................,

OIΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ.

Οι επίσκοποι όλων των συνόδων παρασυναγωγής έχουν ασφαλίσει τους αιρετικο-σχισματικούς οικουμενιστές επισκόπους στους πατριαρχικούς, αρχιεπισκοπικούς και μητροπολιτικούς θρόνους της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Το ίδιο....
μασονικό σατανικό κέντρο πλασάρει τους επισκόπους του οικουμενισμού και των παρατάξεων.

 Λένε με τα έργα τους οι οικουμενιστές επίσκοποι: 
ότι όσο οι παραταξιακοί συνάδελφοι μας, αφού δημιούργησαν τις συνόδους των Γ.Ο.Χ., συντηρούν τις Εκκλησίες τους προσπαθώντας να βάλουν τρικλοποδιά στους πιστούς, μαζεύοντας πολλούς από τους αντιδρώντες του οικουμενισμού στις παρατάξεις τους, τόσο εμείς θα δουλεύουμε για τον οικουμενισμό και εφόσον είναι συνέταιροι και σύμμαχοι μας, φυσικά και δεν θέλουν να μας καταδικάσουν, διότι γι' αυτό έκαναν καινούριες εκκλησίες και δεν βρίσκονται στο Ακαινοτόμητο Πλήρωμα, που αγωνίζεται με σκοπό να συγκροτήσει Αγία Σύνοδο για να μας καταδικάσει. 

Ενώ οι παραταξιακοί επίσκοποι λένε με τα έργα τους ότι: 
κάναμε καινούριες εκκλησίες για να εμποδίζουμε τους πιστούς να πάνε στο Ακαινοτόμητο Πλήρωμα, γιατί έτσι και καταδικάσει τον οικουμενισμό το Ακαινοτόμητο Πλήρωμα, αφού πρώτα συγκροτηθεί, τότε πως θα δικαιολογήσουμε την ύπαρξη των δικών μας Εκκλησιών, αφού χωρίς την ύπαρξη των συνεταίρων και συμμάχων μας οικουμενιστών δεν μπορούμε να υπάρχουμε. Γι' αυτό προσπαθούμε να σαμποτάρουμε τους πιστούς και να τους μπερδέψουμε, ώστε να μην πάνε στο Ακαινοτόμητο Πλήρωμα που αγωνίζεται μέχρι και για να καταδικάσει τους συναδέλφους μας οικουμενιστές, γιατί μετά αφού τους καταδικάσει και έρθει ξανά η κανονικότητα στην Εκκλησία, τότε θα γίνουμε ρεζίλι επειδή θα μας λένε να η Μία Εκκλησία που θέλετε χωρίς την αίρεση και το σχίσμα του οικουμενισμού, άρα ποιος ο λόγος της υπάρξεως των Εκκλησιών σας; 

Γι' αυτό και το Ακαινοτόμητο Πλήρωμα των αποτειχισμένων, όταν το επιτρέψει ο Άγιος Θεός και συγκροτηθεί, εκτός από τους οικουμενιστές θα καταδικάσει και τους παραταξιακούς, αφού και αυτοί είναι υπόδικοι μελλούσης Πανορθοδόξου Συνόδου. 

Αυτό το σατανικό και μασονικό ζευγάρι οικουμενιστών και παραταξιακών κάνει όλη την ζημιά στην Εκκλησία. Η μοναδική υποχρεωτική ακριβής και κανονική πράξη είναι η αποτείχιση από τους υπόδικους καινοτόμους και κακοδόξους των δύο άκρων μέχρι να συγκροτήσουμε Αγία Σύνοδο για να τους καταδικάσουμε και για να επιστρέψει η κανονική τάξη στην Εκκλησία. 

PIGI:http://orthodoxihomologia.blogspot.gr/2012/12/blog-post.html

.........., .


O βιβλικός κατακλυσμός συνέβη λέει ο άνθρωπος που βρήκε το ναυάγιο του «Τιτανικού»


Ίχνη της μεγάλης πλημμύρας που αναφέρεται στη Βίβλο, στην ιστορία της Κιβωτού του Νώε, υποστηρίζει πως ανακάλυψε ο Ρόμπερτ Μπάλαρντ (Robert Ballard), ο άνθρωπος που βρήκε το ναυάγιο του «Τιτανικού».
Ο διάσημος εξερευνητής ηγήθηκε αποστολής στη Μαύρη Θάλασσα όπου, όπως λέει, βρήκε τα ίχνη της πλημμύρας που έγινε το 5600 π.Χ.

Όπως εξηγεί ο ίδιος στο αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι ABC, πριν από 12.000 χρόνια το μεγαλύτερο κομμάτι του πλανήτη ήταν καλυμμένο από πάγους. Όχι όμως η Μαύρη Θάλασσα, που ήταν μία λίμνη με γλυκό νερό, περιτριγυρισμένη από ξηρά.
Όταν άρχισαν να λειώνουν οι πάγοι, γύρω στο 5600 π.Χ., τα νερά κατέληξαν στους ωκεανούς προκαλώντας παντού πλημμύρες. Τα νερά έφτασαν στη Μαύρη Θάλασσα μέσω των Στενών του Βοσπόρου.

Ο Μπάλαρντ αποφάσισε να ερευνήσει την περιοχή όταν διάβασε την αμφιλεγόμενη θεωρία που διατύπωσαν δύο ειδικοί από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης για ένα ακραίο πλημμυρικό φαινόμενο στη Μαύρη Θάλασσα. 
Το 1997, ο Γουίλιαμ Ράιαν και ο Γουόλτερ Πίτμαν ανακοίνωσαν πως, βάσει αρχαιολογικών και ανθρωπολογικών ερευνών, τουλάχιστον 16 κυβικά χιλιόμετρα υδάτων έφταναν στη Μαύρη Θάλασσα κάθε ημέρα επί τουλάχιστον 300 ημέρες. Ως αποτέλεσμα, πλημμύρισαν τουλάχιστον 155.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα γης. Η στάθμη της λίμνης ανέβηκε κατά εκατοντάδες μέτρα και έγινε ένα με τη Μεσόγειο, προκαλώντας μεγάλες μεταναστεύσεις ζώων σε όλη την Ευρώπη.
Η ομάδα του Μπάλαρντ ανακάλυψε μία αρχαία ακτογραμμή, η οποία είναι απόδειξη αυτού ακριβώς του γεγονότος, λέει ο ίδιος. Σε βάθος 120 μέτρων βρέθηκαν κοχύλια, τα οποία χρονολογήθηκαν περίπου στο 5000 π.Χ.

Ο Μπάλαρντ θα συνεχίσει τις έρευνες στην Τουρκία το καλοκαίρι, αναζητώντας τα ίχνη του πολιτισμού που εξαφανίστηκε από τις καταστροφικές πλημμύρες πριν από 7.000 χρόνια.



 
ΤΑ ΝΕΑ

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012


ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΤΟΥ ΜΥΡΟΒΛΗΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ Γ. ΑΛΥΠΙΟ. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ. (VIDEO)




Διορθωμένο Ιουλιανό ή Λανθασμένο Γρηγοριανό;

 
Από την εποχή του καινοτόμου Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου μέχρι και σήμερα, και παρόλο που έχει αναιρεθεί πολλάκις και με πλήθος επιχειρημάτων, χρησιμοποιείται το έωλο επιχείρημα, πως τάχα το νέο ημερολόγιο δεν είναι το Γρηγοριανό, αλλά το Ιουλιανό διορθωμένο... Τί άλλο όμως είναι το Γρηγοριανό εκτός από το Ιουλιανό "διορθωμένο";
Σε αυτό το άρθρο θα παραθέσουμε αποδείξεις ότι το νέο ημερολόγιο (ή "διορθωμένο Ιουλιανό") είναι ουσιαστικά η αποδοχή του Γρηγοριανού, χωρίς όμως την εφαρμογή αυτού στις κινητές εορτές. Χωρίς αυτήν την εφαρμογή είναι ουσιαστικά ένα "λανθασμένο" Γρηγοριανό, εφόσον ο αιρετικός Πάπας Γρηγόριος ο ΙΓ΄, το 1582, θεώρησε ότι διόρθωσε το λάθος των Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, αλλάζοντας και τις κινητές και τις ακίνητες εορτές.
 
Πρώτα από όλα όμως θεωρούμε απαραίτητο να καταδειχθεί μια μεγάλη απάτη ("αλχημεία" την ονομάσαμε εδώ) που συντελέσθηκε έτσι ώστε να χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα το έωλο επιχείρημα που αναφέραμε.
Το 1923 ο "ελέω βενιζελισμού" Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιος Μεταξάκης συγκάλεσε μια κληρικολαϊκή επιτροπή την οποία οι συμμετέχοντες σε αυτήν αποφάσισαν να την ονομάσουν "Πανορθόδοξον Συνέδριο". Σε αυτό το συνέδριο προσπάθησαν να βρουν μια φόρμουλα έτσι ώστε "το νέον ημέτερον ημερολόγιον να μη είναι δουλική παραδοχή του Γρηγοριαόγιον ειμή μόνον εκ ταυτοκρού αριθμού των ετών, καθ' α οι ορθόδοξοι θα έχωσι άλλην ημέρα του Πάσχα η οι Δυτικοί". [3]
Στο του Δραγγίτς, στο οποίο υπάρχει κατανομή των ημερών με τέτοιο τρόπο ώστε να συμπίπτει μία συγκεκριμένη ημερομηνία πάντοτε την ίδια ημέρα της εβδομάδος κάθε χρόνο, το Πάσχα προτείνεται να εορτάζεται σε σταθερή ημερομηνία.
Το συνέδριο αποδέχτηκε τελικά το σχέδιο Μιλάνκοβιτς τροποποιημένο και αποφάσισε την απαλειφή 13 ημερών από το Ιουλιανό (ότι δηλαδή είχε κάνει και ο Πάπας το 1582, απαλείφοντας τότε 10 ημέρες που ήταν η διαφορά). Σύμφωνα με την Α΄ Απόφαση του συνεδρίου "η διαφορά μεταξύ του μήκους των πολιτικών ετών του νέου Ημερολογίου και τ Γρηγοριανό αφού "δεν θα διακρίνει τις ότι είναι άλλον ημερολόγιον ειμή μόνον εκ του μικρού αριθμού των ετών, καθ' α οι ορθόδοξοι θα έχωσι άλλην ημέρα του Πάσχα η οι Δυτικοί". [3]
Στο του Δραγγίτς, στο οποίο υπάρχει κατανομή των ημερών με τέτοιο τρόπο ώστε να συμπίπτει μία συγκεκριμένη ημερομηνία πάντοτε την ίδια ημέρα της εβδομάδος κάθε χρόνο, το Πάσχα προτείνεται να εορτάζεται σε σταθερή ημερομηνία.
Το συνέδριο αποδέχτηκε τελικά το σχέδιο Μιλάνκοβιτς τροποποιημένο και αποφάσισε την απαλειφή 13 ημερών από το Ιουλιανό (ότι δηλαδή είχε κάνει και ο Πάπας το 1582, απαλείφοντας τότε 10 ημέρες που ήταν η διαφορά). Σύμφωνα με την Α΄ Απόφαση του συνεδρίου "η διαφορά μεταξύ του μήκους των πολιτικών ετών του νέου Ημερολογίου και του Γρηγοριανού είναι τόσον μικρά, ώστε μόνον μετά 877 έτη θα παρατηρηθή διαφορά των ημερομηνιών" [4], δηλαδή το έτος 2800. Η ίδια απόφαση προέβλεπε η 1η Οκτωβρίου 1923 να ονομαστεί 14η Οκτωβρίου.
Ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος όμως δεν εφάρμοσε την απόφαση αυτή αντιθέτως "ημφεσβήτησε την κανονικότητα του Συνεδρίου τούτου κατά την συνεδρίαν της ΙΣΙ της 27-12-1923" [5].
Πως λοιπόν τολμούν να μιλούν σήμερα για διορθωμένο Ιουλιανό - ως κάτι δήθεν ξένο με το γρηγοριανό, όπως θέλουν να το παραστήσουν -, αφού ουσιαστικά ο τότε Αρχιεπίσκοπος αποδέχθηκε όχι το ημερολόγιο του Μιλάνκοβιτς (το οποίο και αυτό είναι το Γρηγοριανό μασκαρεμένο), αλλά αυτό καθεαυτό το Γρηγοριανό, έστω και μόνον για το ημερολόγιο και όχι για το πασχάλιο;
  
Αυτό φαίνεται εύκολα από τη μελέτη των ιστορικών πηγών:
 
1. Κατά την ΛΞ΄)23.1.1919 Συνεδρία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος ο Αθηνών Μελέτιος [6] είχε ήδη θέσει με πλάγιο και ήπιο τρόπο ζήτημα αλλαγής του ημερολογίου. Αναφέρει ότι το Γρηγοριανό ημερολόγιο δεν είχε γίνει δεκτό από την Ορθόδοξη Εκκλησία, για τρεις λόγους (κατά τη γνώμη του): α) για την αποφυγή των προπαγανδιστικών τάσεων της Ρώμης, β) ο τρόπος που έγινε η αλλαγή, χωρίς δηλαδή να ζητηθεί η γνώμη της Ορθοδόξου Εκκλησίας και γ) η επιμονή της Ρωσίας να κρατήσει τάχα εν διαστάσει τους Χριστιανούς της Ανατολής και της Δύσεως. [7] 
"Ευτυχώς σήμερον - συνεχίζει ο Μελέτιος - τα πράγματα εξελίσσονται ούτως, ώστε ένεκα των νέων πολιτικών και κοινωνικών συνθηκών γενικώς να γίνηται αντιληπτή <ο Γρηγοριανό, η δε Εκκλησία να μείνει στο Ιουλιανό μέχρι την εξεύρεση του νέου επιστημονικού ημερολογίου.
Όντως την 25η Ιανουαρίου 1923 Βασιλικό Διάταγμα που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ της ημέρας αναφέρει απόφαση σύμφωνα με την οποία η 16η Φεβρουαρίου θα ονομαστεί 1η Μαρτίου, δεχόμενη έτσι η Πολιτεία το Γρηγοριανό, ενώ το Ιουλιανό διατηρείται για την Εκκλησία.
Όπως είδαμε το ίδιο έτος έγινε το "Πανορθόδοξο Συνέδριο", του οποίου τις αποφάσεις ΔΕΝ εφάρμοσε η Εκκλησία της Ελλάδος, τηρώντας το Βασιλικό Διάταγμα, το οποίο μάλιστα έχει ισχύ μέχρι και σήμερα, αφού δεν έχει ακόμη αναιρεθεί από την Πολιτεία!
Όντως την 25η Ιανουαρίου 1923 Βασιλικό Διάταγμα που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ της ημέρας αναφέρει απόφαση σύμφωνα με την οποία η 16η Φεβρουαρίου θα ονομαστεί 1η Μαρτίου, δεχόμενη έτσι η Πολιτεία το Γρηγοριανό, ενώ το Ιουλιανό διατηρείται για την Εκκλησία.
Όπως είδαμε το ίδιο έτος έγινε το "Πανορθόδοξο Συνέδριο", του οποίου τις αποφάσεις ΔΕΝ εφάρμοσε η Εκκλησία της Ελλάδος, τηρώντας το Βασιλικό Διάταγμα, το οποίο μάλιστα έχει ισχύ μέχρι και σήμερα, αφού δεν έχει ακόμη αναιρεθεί από την Πολιτεία!
Έτσι φτάνουμε στον Δεκέμβρη του 1923, όπου εν μέσω πιέσεων από την βενιζελική Επαναστατική Κυβέρνηση Πλαστήρα - Γονατά προς την Ιεραρχία, δρομολογείται Η ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΩΝ, ήτοι του  εκκλησιαστικού Ιουλιανού προς το πολιτικό Γρηγοριανό. Ιδού και το σχετικό απόσπασμα από το Β.Δ. της 17ης Δεκεμβρίου, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ (18-12-1923):
 

Το ημερολογιακό ζήτημα λοιπόν συζητείται ξανά στη Συνεδρία της Ιεραρχίας στις 27.12.1923, την οποία θα παρουσιάσουμε ολόκληρη (και για πρώτη φορά στο διαδίκτυο εξ όσων γνωρίζουμε) λόγω της σπουδαιότητός της [9]:

Συνταυτισμός λοιπόν εκκλησιαστικού και πολιτικού (δηλαδή Γρηγοριανού) ημερολογίου αποφασίσθηκε και υπό τον όρο να συμφωνήσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο και όχι διόρθωση του Ιουλιανού. Εκτός του παρόντος θέμαϴιορθωμένου Ιsp;πως παραπλά>Έτσι, ακόμη πιο ξεκάθαρα, νέα εγκύκλιος του καινοτόμου Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΣΚΡΙΠ" λίγες μέρες μετά (9-4-1924) αρχίζει ως εξής: "Από της 23ης Μαρτίου εν ημερολόγιον υπάρχει εν τε τη Εκκλησία τε και Πολιτεία".

3. Προηγουμένως στην εφημερίδα "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" (24-3-1924) ο καθηγητής Γιάννης Αρβανιτάκης και θερμός οπαδός της ημερολογιακής μεταρρύθμισης είχε μιλήσει ξεκάθαρα, χωρίς δικαιολογίες και αλχημείες περί "διορθωμένου Ιουλιανού". Αξίζει να διαβάσετε όλο το άρθρο:
 
4. Το ίδιο αναφέρει και η έγκυρη "ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ" (Τόμος 6, σελ. 49), όπου αναφέρονται περιληπτικώς τα όσα προηγήθησαν για να καταλήξει πως "κατόπιν τούτων εγένετο και εορτολογικώς η εισαγωγή του Γρηγοριανού ημερολογίου εν Ελλάδι τη 10η Μαρτίου 1924, ήτις ελογίσθη και εωρτάσθη ως 23η Μαρτίου".
Την γρηγοριανή χρονολόγηση λοιπόν δέχτηκε η Ελλαδική Εκκλησία, χάριν της ενότητας (με τους ε193_aPRVo/UN2BYKυς).
 
 

6. Στις 31-3-1927 δημοσιεύεται στην εφημερίδα "ΕΜΠΡΟΣ" παραινετικό γράμμα του Μητροπολίτου Καλαβρύτων Τιμor" style="clear: both;">  
5. Την ημέρα και την επομένη της αλλαγής όλες οι εφημερίδες έγραψαν για συνταυτισμό των δύο ημερολογίων και αποδοχή του πολιτικού (Γρηγοριανού). Ένα χαρακτηριστικό δημοσίευμα από την εν Αμερική εκδιδομένη ελληνική εφημερίδα "ΑΤΛΑΝΤΙΣ" (24-3-1924):
Εφόσον ο Δημητριάδος μιλάει για εφαρμογή του Γρηγοριανού "παρ' ημίν", γιατί ο Αθηνών δεν τον αντικρούει με το -προς κατανάλωση των απλοϊκών- επιχείρημα πεθέου προς τους πατέρες της Μονής του Μεγάλου Σπηλαίου, που είχαν διακόψει το μνημόσυνό του για το θέμα του ημερολογίου. Σε αυτό δικαιολογεί ποικιλοτρόπως τη χρήση του γρηγοριανού ημερολογίου και υπεραμύνεται αυτής, θεωρώντας ότι δεν συνιστά αίρεση και αποδοχή του Παπισμού [10].

7. Κατά την ΛΑ΄)8.2.1928 συνεδρία της Ι. Σ. ελέχθησαν τα παρακάτω:
 
 
9. Στην εφημερίδα "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ" (1-5-1972) άρθρο Αγιορείτου Μοναχού για το ημερολογιακό ζήτημα (δημοσιεύθηκε σε συνέχειες) αναφέρει ότι ο Πατριάρχης Αθηναγόρας απευθυνόμενος προς παπική ρί "διορθωμένου Ιουλιανού";

8. Στο Τυπικό του τέως Α΄ Δομέστικου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως Αγγέλου Βουδούρη ("Χρονικά Τυπικά"-Κωνσταντινούπολις 1940) διαβάζουμε:
 
 
 
10. Σε επιστολή που δημοσιεύθηκε στην ίδια εφημερίδα ("ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ" 20-9-1978) ο Προηγούμενος της Ι. Μ. Διονυσίου Αγίου Όρους Αρχιμ. Γαβριήλ (ο οποίος σημειωτέον ότι δεν ήταν Ζηλωτής) ααποστολή υπό τον καρδινάλλιο Βίλλεμπρανς αριθμών τις προσφορές της χριστιανικής Δύσης προς την Ανατολή κατατάσει το Γρηγοριανό ημερολόγιο σε τιμητική θέση! Ολόκληρο το ενδιαφέρον απόσπασμα:
 
 
 
10. Σε επιστολή που δημοσιεύθηκε στην ίδια εφημερίδα ("ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ" 20-9-1978) ο Προηγούμενος της Ι. Μ. Διονυσίου Αγίου Όρους Αρχιμ. Γαβριήλ (ο οποίος σημειωτέον ότι δεν ήταν Ζηλωτής) αναφέρει και τα εξής:
"Η ταπεινή μου γνώμη εν προκειμένω είναι, πρώτον ότι το νέον ημερολόγιον είναι καθαρώς Γρηγοριανόν και δεύτερον ότι το εορτολόγιον της επισήμου Εκκλησίας μας είναι και αυτόν παπικόν, πλην του Πασχαλίου κύκλου".

Θα μπορούσε κανείς να φέρει πολλές ακόμη αποδ ακόμα και αν επανέλθουν οι καινοτομούσες Εκκλησίες στο Ιουλιανό, αλλά συνεχίζουν να είναι φορείς της αιρέσεως του Οικουμενισμού. Έτσι λοιπόν δεν πρέπει να αποσυνδέεται το ημερολογιακό ζήτημα από την παναίρεση.
3. Οι καταδίκες του Γρηγοριανού ημερολογίου από τις Πανορθόδοξες Συνόδους κατά τα έτη 1583, 1587 και 1589, δεν ενεργούν αυτόματα, αφενός μεν διότι στην περίπτωση που εξετάσαμε έχουμε αποδοχή μεν του Γρηγοριανού ημερολογίου, αλλά όχι και του Πασχαλίου, αφετέρου δε διόποτελεί αίρεση, - όχι βεβαίως αυτό καθεαυτό το γεγονός -, αλλά μόνο μέσα στα πλαίσια του συνεορτασμού με τους ετεροδόξους της Δύσεως που εξυπηρετεί. Και αυτό θα φανεί καλύτερα αν υποτεθεί ότι καταργηθεί και το Γρηγοριανό και εισαχθεί προς χρήση ένα τρίτο ημερολόγιο, κοινό για όλους, ή ακόμα και αν επανέλθουν οι καινοτομούσες Εκκλησίες στο Ιουλιανό, αλλά συνεχίζουν να είναι φορείς της αιρέσεως του Οικουμενισμού. Έτσι λοιπόν δεν πρέπει να αποσυνδέεται το ημερολογιακό ζήτημα από την παναίρεση.
3. Οι καταδίκες του Γρηγοριανού ημερολογίου από τις Πανορθόδοξες Συνόδους κατά τα έτη 1583, 1587 και 1589, δεν ενεργούν αυτόματα, αφενός μεν διότι στην περίπτωση που εξετάσαμε έχουμε αποδοχή μεν του Γρηγοριανού ημερολογίου, αλλά όχι και του Πασχαλίου, αφετέρου δε διότι απατείται, κατά τους Ιερούς Κανόνες, Σύνοδος ζώντων επισκόπων για να επιβάλλει την ποινή [11].
4. Επομένως απαιτείται σύγκληση Μεγάλης Πανορθοδόξου Συνόδου, η οποία σε συμφωνία με τις προηγούμενες αληθινές Συνόδους, Οικουμενικές και Πανορθόδοξες, και αφού θα διαφωτίσει τους Ορθοδόξους περί της αιρέσεως του Οικουμενισμού, θα την καταδικάσε/div>
[6] Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΜΑΣΩΝΟΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ ΔΙΕΤΕΛΕΣΕ (ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ) ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΙΤΙΟΥ (ΚΥΠΡΟΣ), ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
[7] ΩΣ ΑΓΓΛΟΦΙΛΟΣ Ο ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ ΑΝΤΙΠΑΘΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ
[8] ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΛΡΙΟΥ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ 1923, ΣΕΛ. 58
[2] ΑΥΤΟΘΙ, ΣΕΛ. 59
[3] ΑΥΤΟΘΙ, ΣΕΛ. 60
[4] ΑΥΤΟΘΙ, ΣΕΛ. 213
[5] ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΑΡΧΙΜ. ΘΕΟΚΛ. ΣΤΡΑΓΚΑ, Τ. Β', ΣΕΛ. 1161-1162
[6] Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΜΑΣΩΝΟΣ ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ ΔΙΕΤΕΛΕΣΕ (ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΥΚΛΩΝ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ) ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΙΤΙΟΥ (ΚΥΠΡΟΣ), ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΘΗΝΩΝ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
[7] ΩΣ ΑΓΓΛΟΦΙΛΟΣ Ο ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ ΑΝΤΙΠΑΘΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ
[8] ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΑΡΧΙΜ. ΘΕΟΚΛ. ΣΤΡΑΓΚΑ, Τ. Β', ΣΕΛ. 854
[9] ΑΥΤΟΘΙ, ΣΕΛ. 1193 - 1197
[10] ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ... ΠΑΠΙΚΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ! ΤΟ ΠΑΡΑΝΟΪΚΟ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΞΕΝΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΦΡΟΝΗΜΑ ΑΡΘΡΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
[11] ΠΗΔΑΛΙΟΝ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ, ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΤΟΝ Γ΄ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΚΑΝΟΝΑ, ΑΘΗΝΑ 1886, ΣΕΛ. 18
 
Από το blog ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ 

Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΣΟΚ! ΓΕΜΙΣΕ ΝΕΦΟΣ ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΖΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΞΥΛΟΣΟΜΠΕΣ!!!

ΑΠΟΛΥΤΑ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΟΙ ΕΛΕΕΙΝΟΙ ΜΝΗΜΟΝΙΟΔΟΥΛΟΙ ΓΙ' ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ!
 ΑΘΗΝΑ
ΓΙΑΝΝΕΝΑ
ΑΓΡΙΝΙΟ
ΞΑΝΘΗ
 

πηγη:hellas-orthodoxy blog

Άγιοι Φιλήμων, Απολλώνιος, Αρριανός και οι τέσσερις Προτεκτοράτοι

Eις τον Φιλήμονα.
Ἔτερπεν αὐλοῖς πρὶν Φιλήμων τοὺς φίλους,
Τανῦν δὲ τμηθείς, τέρπεται τέρψιν ξένην.

Eις τον Aπολλώνιον.
Ἀπολλώνιον, υἱὸν Ὑψίστου θέσει,
Κτείνουσι υἱοὶ τῆς ἀπωλείας ξίφει.

Eις τον Aρριανόν.
Τὸν Ἀρριανὸν ἐργάται πονηρίας.
Ἔργον θαλάσσης δεικνύουσιν ἀφρόνως.

Eις τους Προτίκτορας.
Βάπτισμα πόντος τοῖς Προτίκτορσι ξένον,
Φοροῦσι σάκκους, ὡς στολὰς ἐμφωτίους.
Βιογραφία
Οι Άγιοι αυτοί, έζησαν στα χρόνια του βασιλιά Διοκλητιανού (290 μ.Χ.) και το μαρτύριο τους έγινε ως εξής:

Ο ηγεμόνας της Θήβας στην Αίγυπτο Αρριανός, συνέλαβε 37 χριστιανούς. Ένας απ' αυτούς, ο Απολλώνιος, δείλιασε τα βασανιστήρια και έδωσε τέσσερα φλουριά και τα ρούχα του στον Φιλήμονα, που έπαιζε σουραύλι και να θυσιάσει αυτός στα είδωλα αντί αυτού. Ο Φιλήμονας φόρεσε τα ρούχα, συγχρόνως συνδέθηκε νοητά και με τη χριστιανική πίστη. Και όταν διατάχθηκε να θυσιάσει στα είδωλα, αυτός ομολόγησε τον Χριστό. Τότε ο ηγεμόνας πρόσταξε να έλθει ο Φιλήμονας να παίξει με το σουραύλι του, για να ελκυσθεί ο δήθεν Απολλώνιος. Αλλά ο Φιλήμονας φανερώθηκε και ο ηγεμόνας έμεινε έκπληκτος. Του είπε όμως ότι δεν είναι χριστιανός, διότι δεν έχει βαπτισθεί. Τότε ο Φιλήμονας προσευχήθηκε θερμά και αμέσως έβρεξε δυνατά. Η βροχή αυτή, πληροφορήθηκε ο Φιλήμονας ότι, ήταν βάπτισμα γι' αυτόν. Επειδή όμως ο Απολλώνιος έγινε αιτία να πιστέψει ο Φιλήμονας, ο ηγεμόνας τον έφερε μπροστά του και αυτός ομολόγησε τον Χριστό. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, ο Αρριανός να τους βασανίσει σκληρά και κατόπιν τους αποκεφάλισε. Αλλά και ο Αρριανός τυφλώθηκε.

Στον ύπνο του όμως, φάνηκε ο Φιλήμονας και του είπε ν' αλείψει στα μάτια του χώμα από τον τάφο του και θα θεραπευτεί. Πράγμα που έγινε. Τότε πίστεψε στον Χριστό ο Αρριανός με τέσσερις σωματοφυλακές του και αργότερα όλοι μαζί μαρτύρησαν.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ'. Τὴν ὡραιότητα.
Tὴν ἑξαστέλεχον μαρτύρων φάλαγγα, ᾀσμάτων ἄνθεσιν ἀνευφημήσωμεν, ὡς καθαιρέτας τοῦ ἐχθροῦ καὶ στύλους τῆς εὐσεβείας· Θύρσον καὶ Φιλήμονα καὶ στερρὸν Ἀπολλώνιον, Ἀρριανόν Καλλίνικον καὶ τὸν ἔνδοξον Λεύκιον· αὐτοὶ γὰρ οὐρανίων χαρίτων κόσμῳ πυρσεύουσι τὴν αἴγλην.

Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2012

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΤΟΥ ΑΚΑΙΝΟΤΟΜΗΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ


Θαύμα Αγίου Σπυρίδωνος – Αποτρέπει να χτιστεί παπικό αλτάριον!!!



Το 1716 οι Τούρκοι πολιορκήσανε στενά την Κέρκυρα. Πενήντα χιλ. στρατός και αρκετά καράβια κυκλώσανε το νησί και το απειλούσανε από στεριά και θάλασσα. Τα βαρβαρικά 
στρατεύματα είχαν συγκεντρωθεί στο ακρότειχος της πόλεως. Ο Πιζιάνης, πού ήταν αρχηγός κατά την πολιορκία εκείνη των δυνάμεων της Ενετικής Δημοκρατίας, περίμενε την 
μεγάλη επίθεση των έχθρων.
Τα ξημερώματα όμως της ημέρας εκείνης ήταν 11 Αυγούστου του 1976, παρουσιάζεται στα βαρβαρικά στίφη ο Άγιος Σπυρίδων. Στο δεξί χέρι κρατούσε αστραφτερό ξίφος. Με 
θυμό τους έδιωξε και τους τρομοκράτησε. Τα χάσανε οι Αγαρηνοί από την επιβλιτική εκείνη παρουσία και ορμή του Αγίου. Αφήσανε όπλα και ζώα και φύγανε πανικόβλητοι. Σε 
λίγο μάθανε όλοι, ότι είχε συμβεί το μεγάλο θαύμα.

Πήγανε ακολούθως στο στρατόπεδο των Αγαρηνών και είδανε, ότι εκείνοι από βιασύνη της φυγής των, τα είχανε εγκαταλείψει όλα. Βρήκανε 120 κανόνια, άφθονα ζώα, αρκετό 
οπλισμό και πολλά πυρομαχικά και τρόφιμα.
Μετά το ζωντανό, εκπληκτικό και ολοφάνερο αυτό θαύμα της νήσου από τους βαρβάρους, ο Ανδρέας Πιζάνης, πού ήτανε Ενετός, και εξουσίαζε την Κέρκυρα, θέλησε, σαν 
παπικός πού ήτανε, να κτίση μέσα στο Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος στην Κέρκυρα και παπικό «αλτάριον», δηλ. Αγίαν Τράπεζαν. Σ’ αυτό τον παρακινούσε συνεχώς και ο 
παπικός Επίσκοπος της νήσου..



Φανερώθηκε όμως στον Πιζάνη καθ’ ύπνον ο Άγιος Σπυρίδων και του είπε:
- Γιατί με ενοχλείς; Είναι απαράδεκτον το «αλτάριον» της ιδικής σου πίστεως εις τον Ναόν μου.
Αυτό το είπε ο διοικητής στον παπικό Επίσκοπο. Εκείνος όμως του απάντησε, ότι ήτανε φαντασία του διαβόλου, για να τον εμπόδιση από το καλόν έργον... Ο Πιζάνης πήρε 
από αυτό θάρρος. Διέταξε αμέσως να ετοιμάσουνε τα υλικά, τα μάρμαρα, το ασβέστι κ.λ.π. για να κτίσουν το «αλτάρι». Τα σωριάσανε έξω από το Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος.

Όταν είδανε αυτό οι ιερείς του Ναού και οι Έλληνες προύχονες της νήσου, στενοχωρήθηκαν. Παρουσιασθήκανε στον διοικητή Πιζάνη και τον παρακαλέσανε να το σταματήσει 
και να μη το κάνη αυτό το έργο. Εκείνος όμως τους είπε, ότι είναι διοικητής και είναι δικαίωμά του να το κάμει.
Τότε οι Ορθόδοξοι γυρίσανε και παρακαλέσανε θερμά τον Άγιο, να σταματήσει το ανοσιούργημα.

Την ίδια εκείνη νύχτα παρουσιάζεται στο διοικητή πάλιν ο Άγιος σαν καλόγερος και του λέγει:
- Σου είπα να μη με ενοχλής. Αν τολμήσης να κάνης αυτό, πού αποφάσισες, θα μετανοιώσης πικρά, αλλά θα είναι αργά.
Το πρωί τα ανεκοίνωσε αυτά ο διοικητής στον παπικό Επίσκοπο. Εκείνος τον επέπληξε ως άτολμο και ολιγόπιστον.
Τότε ο διοικητής ξαναπήρε θάρρος και διέταξε ν’ αρχίση το κτίσιμο του «αλταρίου» μέσα στο Ναό του Αγίου. Οι Παπικοί πανηγυρίζανε από την χαρά τους και οι Ορθόδοξοι 
ελυπούντο κατάκαρδα. Είχανε πένθος και λύπη άφατη και παρακαλούσανε τον Άγιο να τούς φυλάξει από την παπική βεβήλωση...

Ο Άγιος τούς άκουσε και επενέβη αποφασιστικά και κεραυνοβόλα. Την νύχτα εκείνη ξέσπασε φοβερή θύελλα με κεραυνούς. Η θύελλα και οι κεραυνοί έπληξαν κυρίως το 
φρούριο «Καστέλι». Εκεί ήτανε και το διοικητήριο του Πιζάνη και οι πυριτιδαποθήκες. Αυτά έγιναν παρανάλωμα του πυρός. Από την έκρηξη σκοτωθήκανε 900 άνθρωποι, 
στρατιώτες και πολίτες, όλοι παπικοί, διότι απαγορεύανε να κατοικούν και να διανυκτερεύουν Ορθόδοξοι μέσα στο Κάστρο.

Ο Πιζάνης βρέθηκε νεκρός, με σφηνωμένο το λαιμό του μεταξύ δύο δοκών. Το πτώμα του παπικού Επισκόπου βρέθηκε εκτιναγμένο σε αρκετή απόσταση, έξω από το φρούριο. 
Το δε καταπληκτικότερο είναι, ότι την ίδια νύχτα και την ίδια ώρα, άλλος κεραυνός έπεσε στη Βενετία, στο μέγαρο του Πιζάνη και κατέκαψε τον ζωγραφικό πίνακα με την 
προσωπογραφία του Πιζάνη, χωρίς να βλάψει κανένα άλλο πράγμα.
Ο φρουρός της πυριτιδαποθήκης, προ της καταστροφής, είδε τον Άγιο να τον πλησιάζει με αναμμένη δάδα, και να τον μεταφέρει, χωρίς γρατσουνιά, κοντά στην Εκκλησία του 
Εσταυρωμένου.

Το θαύμα αυτό συνέβη στις 12 Νοεμβρίου του 1716. Το γιορτάζουνε δε κάθε χρόνο στην Κέρκυρα στις 11 Νοεμβρίου.

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Η μεγαλύτερη αιτία της κρίσης είναι η απομάκρυνση από τον Θεό


του Στρατή Ανδριώτη
Πολλοί συνάνθρωποί μας, αγωνιούν και προβληματίζονται "επίμονα" για τα αίτια που προκάλεσαν την κρίση στη χώρα μας και αναλίσκονται σε χρόνιες και ανούσιες συζητήσεις, ξοδεύοντας μελάνια για μακροσκελή δήθεν άρθρα, αναζητώντας διεξόδους στα προβλήματα που προκάλεσε η προβληματικότητα πολλών πολιτικών, που εκτελώντας διατεταγμένες εντολές, πειραματίζονται "λύσεις" σε βάρος του λαού μας, καθώς και αρκετών δημοσιογράφων που εφευρίσκουν ειδήσεις που αποπροσανατολίζουν, με τελικό θύμα της όλης υπόθεσης τον κόσμο να ψάχνεται γενικώς, πάσχοντας μέσα στην αβεβαιότητα και την φτώχεια του...
Είναι αληθές, ότι η μεγαλύτερη αιτία που προκάλεσε την κρίση, είναι το γεγονός ότι ξεφύγαμε από τον δρόμο του Θεού. Ζούμε μακράν του θελήματός Του και όχι μονάχα αυτό, αλλά το χειρότερο είναι ότι είμαστε η μόνη -ίσως- χώρα που πολλοί άθλιοι εξυβρίζουν τόσο πολύ τα θεία, λες και φταίει ο Θεός για το καθημερινό χάλι και την αποκοτιά τους. Είναι τόση πολύ η αμαρτωλότητα που περιβάλλει τους ανθρώπους και την κοινωνία μας, που κυριολεκτικά αναδύεται από τη γη προς τα ουράνια μια μπόχα. Άνθρωποι παραδωμένοι στα αμαρτωλά πάθη τους, φονεύουν, πορνεύουν, κλέβουν, εξαπατούν, ψεύδονται ασύστολα, αλληλοκατηγορούνται, μισούνται εξυβρίζονται, χτυπιούνται, εκμεταλλεύονται ο ένας τον άλλος, και καταχράζονται τους συνανθρώπους τους και το κράτος. 

Ποιούς, άραγε, να λυπηθεί ο Θεός; Τους μοιχούς και τις μοιχαλίδες; Τους δολοφόνους αγέννητων παιδιών, που οι ίδιοι ως "γονείς" σκοτώνουν τις ζωούλες τους; Όλους αυτούς που ζουν σε βάρος των συνανθρώπων τους, χωρίς να δίνουν καμία σημασία για τους φτωχούς, τους ασθενείς, τους νέους, τους ηλικιωμένους και τον υπόλοιπο κόσμο;
Θα πρέπει να κατανοηθεί ότι η ζωή δεν είναι μια διαρκής καλοπέραση. Μερικές φορές ο άνθρωπος επιτρέπεται να δοκιμασθεί, διότι όταν ζει αμέριμνα ξεχνάει τον Θεό και αμαρτάνει, θεοποιεί το εγώ του και γίνεται απάνθρωπος. Όλοι σήμερα παραδέχονται ότι μας χρειαζόταν η κρίση ως μια μορφή δοκιμασίας, γιατί είχαμε ξεφύγει και παραστρατήσει πολύ. Μας είχαν κυριεύσει ο εγωϊσμός, η οίηση, η υπερηφάνεια, η κενοδοξία, η φιλαργυρία και όλα τα πάθη, κάνοντας την κοινωνία μας μια διαρκή κόλαση. Και το χειρότερο είναι ότι κανείς δεν καταλάβαινε ότι αμάρτανε και ότι πορευόταν στην απώλεια. Εν τέλει, όλοι απορούσαν, για το πως μας ανέχεται ακόμα ο Θεός. Ο Θεός που όμως δεν είναι τιμωρός, αλλά περιμένει την μετάνοια και την επιστροφή μας.
Δεν αποτελεί υπερβολή αυτό που λέγεται: Ότι η χώρα μας υπάρχει, χάριν των προσευχών κάποιων αγίων ανθρώπων και ειδικότερα στην προστασία της Παναγίας, που το σπίτι της βρίσκεται σ' αυτή τη χώρα, στο Άγιον Όρος, καθώς και στις πρεσβείες των Αγίων που διαρκώς μεσιτεύουν στον Θεό για τη σωτηρία των ανθρώπων, διότι αυτό είναι το ζητούμενο και η ουσία της ζωής μας. Η χώρα μας υπάρχει, διότι στις Αγίες Τράπεζες των Ορθοδόξων Εκκλησιών της, τελείται το αληθέστερο και το σημαντικότερο γεγονός επί της γης. Τελείται το Μυστήριο της Αληθινής ζωής, γι' αυτό και η Ελλάδα μας προστατεύεται και υπάρχει ακόμα. Γιατί η χώρα αυτή είναι καθαγιασμένη με το Αίμα των Αγίων της χριστιανικής πίστεως. Γι΄αυτό και μόνο το λόγο οι καταχθόνιες δυνάμεις έχουν βαλθεί να σβήσουν από προσώπου γης τους Ορθοδόξους Χριστιανούς. Διότι, φυλάττουν την Αλήθεια του Χριστού και Θεού μας.

http://stratisandriotis.blogspot.gr/201 ... st_11.html

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012


Βίος Οσίου Στεφάνου του Ομολογητή του Νέου





Ο Όσιος Στέφανος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Αναστάσιος ο Β΄. οι γονείς του ήταν ευσεβής. Η μητέρα του ονομαζόταν Άννα και πήγαινε 
συχνά στην εκκλησία των Βλαχερνών και παρακαλούσε την Θεοτόκο να της χαρίσει γιο γιατί είχαν δυο κόρες και ήθελαν να αποκτήσουν και έναν υιό. Και έτσι και ο έγινε ο Θεός 
ευλόγησε την οικογένεια αυτή και απέκτησαν έναν υιό και η Άννα τον πήγε στην Εκκλησία των Βλαχερνών και είπε στην Παναγία:
-Δέξου, Δέσποινα το παιδί, που μου έδωσες. Σε Σένα το αφιερώνω τώρα.
Κατόπιν του έδωσαν το όνομα Στέφανος. Όταν ο μικρός Στέφανος έφτασε σε ηλικία πήγε να μάθει τα γράμματα τόση εξυπνάδα είχε που κατάφερες να μάθει πάρα πολλά σε λίγο
καιρό. Στα παιδικά του χρόνια ο Στέφανος ήταν πάντοτε ευσεβής και φρόνιμος.

Εν όρεσι και σπηλαίοις
Κατά την εποχή εκείνη ανέβηκε στον βασιλικό θρόνο ο Λέων ο Ίσαυρος. Αυτός ήταν εικονομάχος και έδωσε εντολή να μην προσκυνούν οι πιστοί τις εικόνες. Πολλοί Ορθόδοξοι 
τότε, για να μη βλέπουν τις ασέβειες του αυτοκράτορας στο θέμα των Εικόνων, έφευγαν από την Πόλη και πήγαιναν στα βουνά για να λατρεύουν ελεύθερα το Θεό. Ανάμεσα σε 
αυτούς ήταν και οι γονείς του αγίου Στεφάνου. Αυτοί θεώρησαν καλό να πάρουν τον γιό τους από το Μοναστήρι της Πόλεως και έτσι τον έφεραν απέναντι από την 
Κωνσταντινούπολη σε μια σπηλιά που βρισκόταν στην κορυφή του υψηλοτέρου βουνού της περιοχής. Σε αυτή την σπηλιά καθόταν ένας πολύ ευσεβής γέροντας Μοναχός, ο 
Ιωάννης. Όταν, λοιπόν, ο πατέρας του Στεφάνου παρέδωσε τον γιό του στον Ιωάννη και του είπε να τον κάνει Μοναχό, εκείνος ο ευσεβής Μοναχός, με προθυμία δέχθηκε το 
παιδί κοντά του. Τον έντυσε τον Στέφανο Μοναχό. Του έδωσε συγχρόνως τις απαραίτητες συμβουλές για την μοναχική ζωή. Τότε ήταν 16 ετών. Τέτοια ήταν η μοναχική ζωή του 
ευσεβούς νέου, ώστε οι αγρυπνίες του, οι νηστείες του, πολλές φορές ήσαν μεγαλύτερες και από εκείνες των γερόντων Μοναχών. Δεν κρατούσε ο Όσιος, σε κανέναν κακία, 
και όχι μόνον δεν έκανε κακό σε οποίον τον έβλαπτε, αλλά και τον ευεργετούσε. Ήταν πάντοτε υπάκουος ο Στέφανος, και έκανε με μεγάλη προθυμία όλες τις δουλειές, που 
τον διέταζαν.

Τον αναδεικνύουν Ηγούμενο
Την εποχή εκείνη πέθανε ο επίγειος πατέρας του Στεφάνου. Στην Κωνσταντινούπολη έμενε τότε η μητέρα του με μια αδελφή του, διότι η άλλη είχε γίνει Μοναχή σε ένα από τα 
Μοναστήρια της Κωνσταντινουπόλεως. Ο Όσιος μετά το θάνατο του πατέρα του , πήγε στη Βασιλεύουσα και πώλησε την περιουσία του και έδωσε στην εκκλησία, τα χρήματα για 
τους πτωχούς. Κατόπιν επήρε μαζί του την αδελφή του και την μητέρα του, τις έκανε Μοναχές και τις εγκατέστησε στο γυναικείο Μοναστήρι, που ήταν κοντά στο μέρος που έμενε.
Έπειτα από ολίγον καιρό πέθανε και ο διδάσκαλος του Οσίου, ο ευσεβής Ιωάννης. Τότε οι Μονάχοι ανέδειξαν Ηγούμενο τον Στέφανο. Καθημερινώς πολλοί έρχονταν με ευλάβεια 
στον Άγιο και ήταν υπόδειγμα ενάρετου χαρακτήρος. Τον στόλιζαν τον άγιο οι αρετές της πραότητος, της αγάπης, της χαράς, της μακροθυμίας, της καλοσύνης. Ανάμεσα στους 
μαθητές του Οσίου ήταν οι ενάρετοι: Μαρίνος, Ιωάννης, Χριστόφορος και Ζαχαρίας. Ανάμεσα όμως στους ενάρετους ήταν και δύο δύστροποι χαρακτήρες: Ο Στέφανος και ο 
Σέργιος, οι οποίοι πολύ έβλαψαν τον Όσιο.

Στο ασκητήριο του
Επειδή όμως οι μαθητές έφεραν στον Όσιο ανησυχία, εκείνος δια να ησυχάσει και δια να ζει με μεγαλύτερη σκληραγωγία, έβαλε Ηγούμενο τον Μαρίνο. Ακολούθως πήγε σε 
μακρινό μέρος και έκτισε κελί που είχε μήκος δύο πήχεις, πλάτος ενάμισι και ύψος τόσον, όσο για να χωρεί ένας άνθρωπος. Το μικρό αυτό κελί, που έμενε ο άγιος δεν είχε 
σκέπη άλλη, εκτός από τον ουρανό. Έτσι το καλοκαίρι καίγετο το σώμα του αγίου από την φοβερή ζέστη και τον χειμώνα κρύωνε από το τσουχτερό κρύο. Ρούχα άλλα έκτος 
από ένα κοντόρασσο δεν είχε ο άγιος. Έτσι, ο άγιος γονατισμένος πάνω σε μια ψάθα, μέσα στην υπερβολική ζέστη και το δυνατό κρύο, προσευχόταν στον Ουράνιο Πατέρα του.

Ο Εικονομάχος Κοπρώνυμος καταδιώκει τους πιστούς
Την εποχή εκείνη πέθανε ο ασεβής αυτοκράτορας Λέοντας και τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο Κωνσταντίνος ο Κοπρώνυμος. Αυτός κατεδίωξε πολύ περισσότερο από τον πατέρα 
του τις άγιες Εικόνες, ώστε ο ανόητος διέταξε να τις κάψουν όλες. Τελικά ο Πατριάρχης με τον αυτοκράτορα για να επισφραγίσουν το καταραμένο έργο τους κάλεσαν σύνοδο, δια 
να αναθεματίσουν τον άγιο Γερμανό, τον Πατριάρχη που αντιτάχτηκε στο έργο τους, και τους Χριστιανούς οι οποίοι αρνούνταν να ποδοπατήσουν τις άγιες Εικόνες. Όταν 
τελειώσανε τη Σύνοδο, ο βασιλιάς ήθελε να υπογράψει τα έγγραφα των συζητήσεων και ο Στέφανος, επειδή αυτός ήταν περιβόητοckground-color: #ccd9ea; font-family: 'Lucida Grande', 'Trebuchet MS', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18.200000762939453px; margin: 0px; padding: 0px;" />


Ο Άγιος συκοφαντείται ως ανήθικος και φυλακίζεται
Έστειλε, λοιπόν, ο ασεβής αυτοκράτορας έναν αριστοκράτη του Βυζαντίου, που ονομαζόταν Κάλλιστος, για να φέρει στον Όσιο τα έγγραφα να τα υπογράψει.
—Δεν μπορώ να υπογράψω αύτη την άσεβη Σύνοδο, απάντησε ο Όσιος στο Κάλλιστο. Δεν μπορώ να ονομάσω το σκοτάδι φως. Είμαι έτοιμος να χύσω ακόμη και το αίμα μου 
για την προσκύνηση των αγίων Εικόνων.
Όταν έμαθε αυτά που είπε ο Άγιος έδωσε διαταγή να τον φυλακίσουν. Στην φυλακή ο Άγιος έμεινε 7 μέρες και μετά τον έβγαλαν γιατί φοβηθεί μήπως πεθάνει και τον πιάσει 
κατάρα. Κατόπιν ο Κάλλιστος παρακίνησε ένα μαθητή του Αγίου, που ονομαζόταν Σέργιος, να ψευδομαρτυρήσει, ότι ο άγιος πόρνευσε με την χήρα, η οποία έγινε Μοναχή. 
Πράγματι ο Σέργιος, σαν άλλος Ιούδας, αφού πληρώθηκε από τον Κάλλιστο, κατηγόρησε τον Άγιο στον βασιλέα. Μετά από αυτήν την κατηγορία ο βασιλείας έδωσε διαταγή να 
συλλάβουν την Άννα. Την πήγαν μπροστά στον βασιλιά. Ρώτησε την Άννα να μαρτυρήσει ότι είχε ένοχες σχέσεις με τον Άγιο. Η Άννα όμως αρνιόταν τα όλα ψέματα και για αυτό 
άρχισαν να την μαστιγώνουν τόσο όσο πέθανε καταβεβλημένη από τα βασανιστήρια.

Του στήνουν και άλλη παγίδα
Όταν απέθανε η δικαία Άννα, ο ασεβής αυτοκράτορας άρχισε να ψάχνει για να βρει τρόπους για να εξοντώσει και τον ενάρετο Στέφανο. Τότε σκέφτηκε να στείλει έναν νέο να 
πάει να ζητήσει από τον Άγιο να γίνει μοναχός και αφού γίνει η κούρα να πάει τρέχοντας σε αυτόν με τα ράσα. Ο νέος αυτός πήγε στον Άγιο του ζήτησε να τον κάνει μοναχό αλλά 
ο Άγιος στην αρχή φοβόταν τον αυτοκράτορα και αρνήθηκε. Ύστερα όμως βλέποντας την επιμονή του νέου, με κίνδυνο της ζωής του, ο Άγιος τον έντυσε με το μοναχικό σχήμα. 
Τότε ο νέος αμέσως πήγε στον αυτοκράτορα και αυτός έδειξε τον νέο σε όλο τον λαό της Πόλεως και κατηγόρησε τον Άγιο. Αμέσως όλοι οι αυλικοί φώναζαν πως ο Στέφανος 
ήταν άξιος να πεθάνει.
Στο μεταξύ ο βασιλιάς έστειλε ανθρώπους στο Μοναστήρι του αγίου να διώξουν τους άλλους μοναχούς, να συλλάβουν τον άγιο και να κάψουν το Μοναστήρι. Κατόπιν έφεραν 
τον άγιο στην Χρυσούπολη πολλά βασανιστήρια. 
Ο αυτοκράτορας ο οποίος ήλπιζε με την προσωπική του επιβολή, όταν τον έφερνε μπροστά του, να δαμάσει το φρόνημα του Στεφάνου. Συνέβη όμως το αντίθετο. Ο Στέφανος, 
από τους ανθρώπους με «πολλὴν παῤῥησία ἐν πίστει τὴν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Α' προς Τιμόθεον, γ' 13), δηλαδή με πολλή παρρησία και θάρρος στο να διακηρύττει την πίστη που 
ομολογούν όσοι είναι σε κοινωνία με τον Ιησού Χριστό, ήλεγξε αυστηρά κατά πρόσωπο τον Κοπρώνυμο. Έτσι εξόρισαν τον άγιο στην Προικόννησο. Εκεί ο άγιος όχι μόνο 
τυφλούς, αρρώστους και δαιμονισμένους, αλλά και ναυαγούς έσωζε. Έτσι πολλοί διηγούντο, ότι τον έβλεπαν να κρατάει το πλοίο, για να μη βουλιάξει και άλλες φορές να κάθεται 
στο τιμόνι του πλοίου και να το κυβερνά.

Στις φυλακές με 340 μάρτυρες
Ο αυτοκράτορας κάλεσε μια ημέρα τον Όσιο Στέφανο, σε ένα μέρος της Πόλεως και μετά από εξέταση και αφού ο Άγιος ήλεγξε όλους αυτούς που καταπατούν τις Αγίες Εικόνες, 
έδωσε διαταγή ο αυτοκράτορας να τον φυλακίσουν στις φυλακές του Πραιτωρίου και εκεί να τον τιμωρήσουν.
Ο Όσιος, όταν έμπαινε στην φυλακή, προφήτευσε τον θάνατον του, λέγοντας:
Εδώ πρόκειται να πεθάνω.
Μέσα σ' εκείνες τις φυλακές ήταν τριακόσιοι σαράντα Μοναχοί, οι οποίοι είχαν πάθει πολλά βασανιστήρια. Μέσα στις φυλακές όλοι σέβονταν τον Όσιο και τον νόμιζαν Άγγελο. 
Ακόμα δε και οι φύλακες των δεσμωτηρίων τον εκτιμούσαν.

Προετοιμάζεται για το θάνατο
Έπειτα από μερικές ημέρες ο άγιος έκατάλα6ε τον θάνατον του και είπε στη γυναίκα, που του έφερε φαγητό:
-Σε ευχαριστώ για τον κόπο, που έλαβες τόσες ημέρες να μου φέρνεις φαγητό. Από τώρα μέχρι σαράντα ημέρες δεν θέλω να μου φέρεις τίποτε, γιατί θέλω να νηστέψω.
Έτσι όλες εκείνες τις σαράντα ημέρες ο Άγιος τις πέρασε με νηστεία, προσευχή και διδασκαλία προς τους άλλους φυλακισμένους, Στις σαράντα οκτώ η μέρες ο Άγιος κάλεσε 
την γυναίκα, που του έφερνε φαγητό, και αφού την ευχαρίστησε, για την φιλοξενία της, της έδωσε πίσω τα Εικονίσματα, που του είχε φέρει. Η γυναίκα εκείνη επήρε τις άγιες 
εκείνες Εικόνες, επήρε και την ευχή του Άγιου και αναχώρησε.
Το πρωί της άλλης ημέρας επήγαν μερικοί αιρετικοί στον αυτοκράτορα και κατηγόρησαν τον Στέφανο, ότι όχι μόνον έχει μεταβάλει την φυλακή σε Μοναστήρι, αλλά και πηγαίνουν 
μερικοί πολίτες και τούς διδάσκει πως να αφήσουν τα είδωλα. Αυτά, όταν τα άκουσε ο άσεβής αυτοκράτορας, θύμωσε πολύ και διέταξε να πάρουν τον Άγιο από την φυλακή και 
να τον πάνε να τον θανατώσουν έξω από την πόλη, σε ένα μέρος, όπου γινόταν θανατικές εκτελέσεις. Αφού, λοιπόν, τον έβγαλαν από την φυλακή, άρχισαν να τον λιθοβολούν 
και να τον κτυπούν με βαρεία ρόπαλα. Ένα ισχυρό κτύπημα στο κεφάλι έδωσε τέλος στη ζωή του Στεφάνου (το 767 μ.Χ.).
Όλοι όσοι κατέτρεξαν τον Άγιο Στέφανο τιμωρήθηκαν αυστηρά από την θεία Δικαιοσύνη. Και nter" s όμως ο αυτοκράτορας amily: 'Lucida Grande', 'Trebuchet MS', Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18.200000762939453px; margin: 0px; padding: 0px;">

Στίχος
Πληγεὶς νέε Στέφανε τὴν κάραν ξύλῳ, εὗρες πρεπόντως οὐχὶ γηράσκον στέφος. Εἰκάδ.200000762939453px; margin: 0px; padding: 0px;" />


Στίχος
Πληγεὶς νέε Στέφανε τὴν κάραν ξύλῳ, εὗρες πρεπόντως οὐχὶ γηράσκον στέφος. Εἰκάδι ὀγδοάτῃ Στεφάνου Νέου κράτα θραῦσαν.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ
Ἀσκητικῶς προγυμνασθεὶς ἐν τῷ ὄρει, τὰς νοητὰς τῶν δυσμενῶν παρατάξεις, τῇ πανοπλίᾳ ὤλεσας παμμάκαρ τοῦ Σταυροῦ. Αὖθις δὲ πρὸς ἄθλησιν, 
ἀνδρικῶς ἀπεδύσω, κτείνας τὸν Κοπρώνυμον, τῷ τῆς Πίστεως ξίφει· καὶ δι᾽ ἀμφοῖν ἐστέφθης ἐκ Θεοῦ, Ὁσιομάρτυς ἀοίδιμε Στέφανε.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον Ἦχος γ’. Θείας πίστεως
Θείαν ἄσκησιν ἐνδεδειγμένος, σκεῦος γέγονας δικαιοσύνης διαπρέπων ταῖς σεπταῖς ἀναβάσεσι• καὶ τοῦ Χριστοῦ τὴν εἰκόνα σεβόμενος, μαρτυρικῆς 
ἠξιώθης φαιδρότητος. Θεῖε Στέφανε, ἐν ὅπλῳ ἡμᾶς στεφάνωσον τῆς θείας εὐδοκίας τοὺς ὑμνοῦντας σε.

Κοντάκιον Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον
Ἑορτάζει σήμερον, ἡ Ἐκκλησία, ἑορτὴν εὐφρόσυνον, ἐν τῇ σῇ μνήμη· καὶ πιστῶς, ἀνευφημοῦσα κραυγάζει σοι, Στέφανε θεῖε, ὁσίων τὸ καύχημα.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ
Τὸν τῆς Τριάδος ἐραστἰς πᾶσανστην ἔνθεον ῶς, διέδραμεν ὁ φθόγγος τῶν σῶν κατορθωμάτων, σοφὲ Ὁσιομάρτυς, ὧν περ εἰργάσω θαυμαστῶς· ὅθεν δυσωπῶ σε, παρρησίαν 
πρὸς Θεὸν ὡς κεκτημένος Ὅσιε, ἱκέτευε τοεν εἴπωμεν, χαίροις ἔνδοξε Στέφανε.

Κάθισμα Ἦχος δ’ Ὁ ὑψωθεὶς
Τῶν Μοναστῶν ὑπογραμμὸς ἀνεδείχθης, τῶν Ἀθλητῶν καλλωπισμὸς ἀνεφάνης, δι' ἀμφοτέρων Στέφανε κοσμούμενος· ὅθεν ἀξιάγαστε, καὶ διπλοῦς τοὺς 
στεφάνους, ἔλαβες ἀσκήσεως, καὶ ἀθλήσεως Πάτερ. Ἀλλ' ἐκτενῶς Χριστὸν ὑπὲρ ἡμῶν, τῶν σὲ ὑμνούντων, ἱκέτευε Στέφανε.

Ὁ Οἶκος
Εἰς πᾶσαν γῆν ὡς ἀληθῶς, διέδραμεν ὁ φθόγγος τῶν σῶν κατορθωμάτων, σοφὲ Ὁσιομάρτυς, ὧν περ εἰργάσω θαυμαστῶς· ὅθεν δυσωπῶ σε, παρρησίαν 
πρὸς Θεὸν ὡς κεκτημένος Ὅσιε, ἱκέτευε τοῦ δοθῆναί μοι λόγον ἐπάξιον, τοῦ ἀνευφημῆσαι τοὺς ἀγῶνας, οὓς ὑπέστης ἐξ ὁρατῶν ἐχθρῶν καὶ νοουμένων· 
ὃς πρὶν ἀσκητικῶς καθεῖλες, ἀπάσας τὰς κινήσεις τῆς σαρκὸς ἀπονεκρώσας, ἀθλήσει δὲ νῦν τὸν τύραννον ἐτροπώσω, Ὁσίων τὸ καύχημα.

Μεγαλυνάριον
Αἷμα τῆς ἀθλήσεως τῆς σεπτῆς, ἱδρῶσι κεράσας, θεοφόρε ἀσκητικοῖς, ὡς εὔπνοον μύρον, τὴν παναγίαν κρᾶσιν, προσήγαγες τῷ Λόγῳ, Ὅσιε Στέφανε.