ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΙΝ

Το έργο αυτό το ξεκίνησα πριν από περίπου 4 χρόνια, ωθούμενος από την επιθυμία μου να προσφέρω ένα ταπεινό λιθαράκι στον αγώνα υπέρ της Ορθοδοξίας. Προσπάθησα λοιπόν να μαζέψω ΟΛΕΣ τις πηγές που υπάρχουν στην Πατερική γραμματεία και αφορούν το θέμα της διακοπής του μνημοσύνου των αιρετικών επισκόπων. Ο σκοπός ήταν διπλός: αφενός για να τεκμηριώσω με την αγιοπατερική παράδοση την κανονικότητα της αποτείχισης και αφετέρου, να βοηθήσω όποιον στο μέλλον θελήσει να γράψει για το θέμα. Πλέον, δεν χρειάζεται να ανατρέχετε σε εκατοντάδες τόμους αναζητώντας το ποθούμενο χωρίο. Το έχει κάνει ήδη κάποιος άλλος για εσάς.

 Δυστυχώς επιθυμούσα να προσθέσω τουλάχιστον άλλες 30 σελίδες με πηγές, όμως προσωπικοί λόγοι υγείας δεν μου το επιτρέπουν. Θεού θέλοντος θα το κάνω αργότερα, όταν όλα τα προβλήματα θα έχουν ξεπεραστεί. Παρ όλα αυτά, η παρούσα Α' έκδοση του έργου έχει διορθωθεί πλήρως και περιέχει το 90% των πιό σημαντικών πηγών.

 Οι πηγές ακολουθούν χρονολογική και αλφαβητική σειρά. Έτσι, εκτός από την πρακτική ευκολία που προσφέρει η χρονολογική κατανομή, διαφαίνεται επίσης και η διαχρονικότητα της στάσης των Αγίων μας επάνω στο ζήτημα.

 Το βιβλίο δέν έχει πνευματικά δικαιώματα. Παρακαλείστε να το αναπαράγετε και να το διανέμετε προς δόξαν της Αγίας Τριάδος.

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα.

22 Δεκεμβρίου 2013, Μνήμη Συλλήψεως της Αγίας Άννης.
                     Τσάλλος Παναγιώτης

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

OI ΠΕΡΙ ΥΠΑΚΟΗΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

τοῦ Ἱερομονάχου π. Εὐθύμιου Τρικαμηνᾶ
Ἡ  περίοδος πού διερχόμεθα ὡς προετοιμασία γιά τήν μεγάλη ἑορτή τῶν Χριστουγέννων ἔχει, ἐκτός τῶν ἄλλων γιά ἐμᾶς τούς κληρικούς, καί περισσότερη πνευματική ἐργασία (ἐννοῶ κυρίως τήν ἐξομολόγησι καί καθοδήγησι, ἐπίσκεψι ἀρρώστων κλπ.) εἰς τρόπον ὥστε νά μήν μένη χρόνος γιά ἐνημέρωσι καί ἀπάντησι σέ διάφορα κείμενα πού δημοσιεύονται στό διαδίκτυο καί ἀλλοῦ.
 Ἐπειδή ὅμως, μοῦ ἀπεστάλη ἕνα ἀντίγραφο κειμένου, τό ὁποῖο θέτει ὡς ἀπαραίτητο προϋπόθεσι γιά νά ἀποτειχισθῆ κάποιος τό νά ἔχει προηγουμένως πάρει τήν εὐλογία τοῦ γέροντός του καί πνευματικοῦ του πατρός, ἐθεώρησα ἀναγκαῖο νά γράψω κάποιες σκέψεις χάριν τῆς ἀληθείας, ὥστε νά ἀντιληφθῆ ὁ κάθε καλοπροαίρετος ἀναγνώστης τό εὐόλισθο καί ἀντιπατερικό αὐτῆς τῆς θεωρίας καί τό ὅτι ἀποτελεῖ μία ἁπλή δικαιολογία προκειμένου νά μήν πράξωμε ἐν καιρῷ αἱρέσεως ὅσα ἐθέσπισαν ἡ ἁγ. Γραφή καί οἱ ἅγ. Πατέρες.
Τό κείμενο πού μοῦ ἀπεστάλη εἶναι ἀπό τό ἱστολόγιο«Κατάνυξις» καί σ’ αὐτό ἀναφέρεται ἡ ὑπακοή πού ἔκανε ὁ ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μονῆς Κωνσταμονίτου π. Ἀγάθων, στόν γέροντά του π. Ἐφραίμ τῆς Ἀριζόνας, παρ’ ὅτι, ὅταν εἶδε κάποιες αἱρετικές πράξεις τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου πρός τόν Πάπα, ὁ ἴδιος ἠθέλησε ὡς ἐκ τούτου νά διακόψη πάραυτα τό μνημόσυνο τοῦ αἱρετικοῦ Πατριάρχου. Τότε ὁ π. Ἐφραίμ τόν συγκράτησε καί τοῦ εἶπε ὅτι ἀκόμη δέν ἦλθε ἡ ὥρα γιά τήν ἀποτείχισι κι ἔτσι ὁ π. Ἀγάθων ἔκανε ὑπακοή στόν γέροντά του.
Ὁ ὑπεύθυνος τοῦ ἱστολογίου αὐτοῦ π. Νικόλαος Μανώλης ἐδικαιολόγησε αὐτήν τήν στάσι τοῦ π. Ἀγάθωνος καί μάλιστα ἔγινε προσπάθεια καί ἀπό τούς δύο νά τήν κατοχυρώσουν ὡς ὀρθόδοξο γραμμή ἐν καιρῷ αἱρέσεως, τό νά ἀπαιτῆται, δηλαδή, ἡ εὐλογία καί συγκατάθεσις τοῦ γέροντος, προκειμένου νά ἀποτειχισθῆ κάποιος καί νά ἀπομακρυνθῆ ἐκκλησιαστικῶς ἀπό τήν αἵρεσι καί τούς φορεῖς της.
Κατ’ ἀρχάς πρέπει νά ἀναφέρω ὅτι ἀπό τήν ἀρχή τῆς μοναχικῆς μας ἀφιερώσεως, μᾶς ἐδίδαξαν ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ πατέρες τοῦ ἁγ. Ὄρους (καί αὐτοί ἀκόμη οἱ γέροντες π. Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης καί π. Ἐφραίμ Κατουνακιώτης) ὅτι ἀπό τήν ὑπακοή ἐξαιροῦνται δύο περιπτώσεις, τά θέματα τῆς πίστεως καί τῆς ἠθικῆς. Δηλαδή ἄν μοῦ ζητηθῆ νά κάνω ὑπακοή σέ θέματα πίστεως ἤ ἠθικῆς, νά μήν ὑπακούσω, ἐφ’ ὅσον διά τῆς ὑπακοῆς αὐτῆς βλάπτομαι ὡς πρός τήν πίστι καί τήν ἠθική. Τώρα δυστυχῶς μέ αὐτά πού γράφουν καί λέγουν ὁ π. Ἀγάθων καί ὁ π. Νικόλαος Μανώλης ἐξομοιώνουν τήν πίστι καί τήν ὑποβιβάζουν στό ἐπίπεδο ὅλων τῶν ἄλλων θεμάτων, γιά τά ὁποῖα ὄντως χρειάζεται ἡ εὐλογία τοῦ γέροντος, προκειμένου νά διασφαλισθῆ ὁ μοναχός ἤ ὁ λαϊκός καί νά μήν καλλιεργῆ τόν ἐγωϊσμό διά τοῦ ἰδίου θελήματος.
Ὁ ἅγ. Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης μᾶς μεταφέρει τήν διδασκαλία τοῦ ἁγ. Νικηφόρου τοῦ ὁμολογητοῦ, ὁ ὁποῖος διδάσκει ὅτι ὁ πρῶτος λόγος, γιά τόν ὁποῖο δύναται νά ἀποχωρήση ὁ μοναχός ἀπό τή μονή τῆς μετανοίας του, εἶναι ὅταν ὁ ἡγούμενος εἶναι αἱρετικός (Ὑποσ. εἰς ΚΑ΄ τῆς Ζ΄ Οἰκουμ.). Ἀπό αὐτή τήν πατερική διδασκαλία πάλι συνάγεται ὅτι, ὅταν ὁ λόγος εἶναι περί πίστεως, παραμερίζονται τά πάντα, ἀκόμη καί ἡ ὑπακοή. Διότι τό νά φύγη ὁ μοναχός ἀπό τό μοναστήρι, σέ ἄλλες περιπτώσεις θεωρεῖται βαρύτατο ἁμάρτημα πού ἐπισύρει τόν ἀφορισμό καί τήν ἀκοινωνησία στόν μοναχό, τήν καθαίρεσι δέ σέ ὅσους τόν δεχθοῦν, Ἐπισκόπους ἤ ἡγουμένους.

http://orthodox-voice.blogspot.gr/

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος ὁ Ὁμολογητὴς ἡγούμενος Μονῆς Στουδίου

Ὁ Ὅσιος Θεόδωρος ὁ Ὁμολογητὴς ἡγούμενος Μονῆς Στουδίου
Γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ 759 καὶ ἦταν γιὸς τοῦ Φωτεινοῦ καὶ τῆς Θεοκτίστης. Στὴν ἀνατροφή του ἄσκησε μεγάλη ἐπιῤῥοὴ ὁ θεῖος του Πλάτων, μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες μορφὲς τῆς ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ Θεόδωρος ἔγινε μοναχὸς πρῶτα στὴ Μονὴ τοῦ Σακκουδίωνος (κοντὰ στὴν Προῦσα), ποὺ ἀνήγειραν οἱ γονεῖς του στὸ κτῆμα τους μὲ τὴν ὀνομασία Βοσκήτιον. Ἀργότερα ἔγινε καὶ ἡγούμενος αὐτῆς, ἀφοῦ ἀποσύρθηκε ὁ θεῖος του Πλάτων λόγω γήρατος. Γιὰ τὴν ἀντίστασή του ὁ Θεόδωρος, στὸ γάμο τοῦ βασιλιᾶ Κωνσταντίνου ΣΤ´ μὲ τὴν Θεοδότη, ἐξορίστηκε στὴ Θεσσαλονίκη. Ἐπανῆλθε στὴν Κωνσταντινούπολη μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Κωνσταντίνου καὶ ἐγκαταστάθηκε στὴ Μονὴ Στουδίου σὰν ἡγούμενος. Ἀλλὰ καὶ πάλι γιὰ τὴν ἀντίστασή του στὴν χειροτονία τοῦ Νικηφόρου ἀπὸ λαϊκὸ σὲ Πατριάρχη, ἐξορίστηκε μαζὶ μὲ τὸν θεῖο του Πλάτωνα (809). Ἐπέστρεψε ἀπὸ τὴν ἐξορία τὸ 812 στὴν Κωνσταντινούπολη, γιὰ νὰ ἐξοριστεῖ τρίτη φορὰ ἀπὸ τὸν Λέοντα τὸ Ε´, ἐπειδὴ μὲ πολὺ θάῤῥος ὑπερασπίστηκε τὶς ἱερὲς εἰκόνες καὶ τὸ ὀρθόδοξο φρόνημα. Πέθανε στὴν ἐξορία τὸ 826 σὲ ἡλικία 67 ἐτῶν, στὴ χερσόνησο τοῦ Ἀκρίτα τοῦ Ἁγίου Τρύφωνα. Τὸ δὲ σῶμα του μετακομίστηκε στὴν Πριγκιπόνησο, ὅπου καὶ ἐτάφη. Ὕστερα δέ, ἐπὶ Πατριάρχου Μεθοδίου, τὸ 844 ἀνακομίστηκε στὴ βασιλεύουσα, μαζὶ μὲ τὸ λείψανο τοῦ ἀδελφοῦ του Ἰωσὴφ τοῦ Θεσσαλονίκης καὶ ἐτάφη στὴ Μονὴ Στουδίου.

Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς «ὁ ἐν τῷ Κοτυαείῳ» ὁ Μεγαλομάρτυρας

Ὁ Ἅγιος Μηνᾶς «ὁ ἐν τῷ Κοτυαείῳ» ὁ Μεγαλομάρτυρας
Ἔζησε τὸν 3ο αἰῶνα μ.Χ. ἐπὶ Μαξιμιανοῦ καὶ Διοκλητιανοῦ. Γεννήθηκε ἀπὸ εἰδωλολάτρες γονεῖς στὴν Αἴγυπτο, ἀλλὰ ὁ Μηνᾶς ἀπὸ ἔφηβος γνώρισε τὸ Χριστὸ καὶ ἀφοσιώθηκε μὲ ὅλην του τὴν καρδιὰ σ᾿ Αὐτόν. Ὅταν ἀπολύθηκε ἀπὸ τὶς τάξεις τοῦ στρατοῦ, θέλησε νὰ ἀποσυρθεῖ σὲ τόπο, ὅπου τὸ σῶμα του καὶ τὸ πνεῦμα του νὰ εἶναι ἐκτὸς κάθε εἰδωλολατρικοῦ ἐρεθίσματος. Κατέφυγε στὸ ὄρος Κοτυάειον τῆς Φρυγίας, ὅπου μαζὶ μὲ ἄλλους ζοῦσαν σὰν μία αὐτόνομη καὶ ἐλεύθερη κοινωνία Χριστοῦ. Ὅταν ὅμως ἐξεῤῥάγη ὁ διωγμὸς κατὰ τῶν χριστιανῶν, ὁ Μηνᾶς δὲν ἄντεξε καὶ κατέβηκε στὴν πόλη νὰ ὁμολογήσει τὸ Χριστό. Σὲ μία πανήγυρη τῶν εἰδωλολατρῶν, ὅρμησε μὲ θάῤῥος καὶ ἐν μέσῳ ὅλων διακήρυξε ὅτι ἕνας εἶναι ὁ ἀληθινὸς Θεός, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός. Ἀμέσως ὅλοι ἔπεσαν ἐπάνω του, τὸν συνέλαβαν καὶ ὁ δικαστὴς Πυῤῥὸς τὸν ἔκρινε ἔνοχο θανάτου. Τότε ὁ Μηνᾶς ἀπάντησε: « Ὥστε δικάζομαι σὰν ἔνοχος ἐπειδὴ στὸ πανηγύρι σας διακήρυξα τὴν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ μου, χωρὶς νὰ ἀγγίξω κανένα ἀπὸ σᾶς. Τότε ἐσεῖς τί εἶσθε, ὅταν ὄχι μόνο τὴν θρησκεία μας βρίζετε, ἀλλὰ καὶ μὲ χίλια δυὸ βάσανα θανατώνετε νέους, γέρους, γυναῖκες καὶ παιδιά; Αὐτὴ λοιπὸν εἶναι ἡ δικαιοσύνη σας; Αὐτὰ τὰ φῶτα σας; Αὐτὸς ὁ πολιτισμός σας; Μοῦ προτείνετε νὰ θυσιάσω στὰ εἴδωλα γιὰ νὰ διαφύγω τὸ θάνατο. Μὴ χάνετε λοιπὸν τὸν καιρό σας. Τὸ θῦμα εἶναι μπροστά σας καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκη τῆς διαφυγῆς ποὺ τοῦ προτείνετε. Διότι τὸ αἷμα μου θὰ φανεῖ ἰσχυρότερο καὶ θὰ σᾶς καταπνίξει». Ἐξαγριωμένοι ἀπὸ τὴν ἀπάντηση οἱ εἰδωλολάτρες, μὲ φρικτὸ τρόπο τὸν ἀποκεφάλισαν (304 μ.Χ.).

Οι Οικουμενιστές, ο διάβολος και τα "είδωλα Εκκλησιών"!

Οι Οικουμενιστές, ο διάβολος και τα "είδωλα Εκκλησιών"!

       Οἱ ἀρνούμενοι διὰ τῆς "βαπτισματικῆς θεολογίας" τὸ "ἓν  Βάπτισμα", τὰ πάντα ἀρνοῦνται.
(Ἁγίου Ἀμφιλοχίου, Κατά αἱρετικῶν)
 
 

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

Τα σαθρά επιχειρήματα


Για να αναπαύσουν  την συνείδησί τους οι πνευματικοί πατέρες, αλλά και τους πιστούς που ανησυχούν και τους…ενοχλούν, έχουν βρη ένα πολύ κακόηχο τροπάρι: «Αργότερα, λέγουν, θα αντιδράσουμε, όταν θα έχη έλθει ο κατάλληλος καιρός· ας έλθουν στο κοινόν ποτήριον με τον Πάπα και τότε θα δήτε αν θα προδώσουμε την πίστι μας».  Που και από ποιόν εδιδάχθησαν οι πνευματικοί καθοδηγητές,  ότι δεν πρέπει να πολεμούμε και να  αποτειχιζόμεθα από τους κακοδόξους ποιμένας, παρά μόνον όταν έλθουν στο κοινό ποτήριον  με τον αρχηγόν της αιρέσεως που επιδέξια προβάλλουν οι του Φαναρίου ως  … «σεβάσμιον αδελφόν» και «πρώτον εν τη καθόλου Εκκλησία του Χριστού»; Αυτό είναι σατανικόν όχι μόνο σαν σκέψι αλλά περισσότερο σαν σύστημα αποκοιμήσεως της ορθοδόξου συνειδήσεως. Μοιάζει με την άλλη τέχνη του διαβόλου που συνεχώς ψιθυρίζει στο αυτί του αμαρτωλού: «αύριο μετανοείς» · «αργότερα, έχεις ακόμα καιρό» · «στα γεράματά σου, καλλίτερα, για να μη ξαναμαρτήσης», για να φύγη τελικά από τον κόσμο αυτόν προτού προλάβη την σωτήρια εξαγόρευση. Έτσι και εδώ. Ποιος τους εγγυάται ότι θα ζήσουν μέχρι το κοινό ποτήριο, ή ότι με την τακτική τους αυτή εξασφαλίζουν την σωτηρία τους, αφού γίνονται αιτία να προχωρά το κακό και να χάνωνται καθημερινώς ψυχές για τις οποίες Χριστός απέθανε; Και όταν είπε ο Κύριος, ότι αυτός που θα φανή πιστός στο λίγο θα φανή δόκιμος και στο πολύ, αυτό δεν ήθελε να διδάξη, ότι δηλαδή μόνον αυτός που πολεμά αμέσως και χωρίς αναβολές το οποιοδήποτε κακό, θα φανή τελικά ο νικητής του; Γιατί λησμονούν τους λόγους του χρυσού κήρυκος της Εκκλησίας, του θείου Χρυσοστόμου; «Διότι εάν, γράφει ο μέγας πατήρ, οι τολμώντες να καταλύσουν τους θείους θεσμούς και παραδόσεις, έστω και κατά μικρόν, εδέχοντο εγκαίρως τον αρμόδιον έλεγχον, δεν θα εγίνετο η παρούσα συμφορά, ουδέ θα κατελάμβανε την Εκκλησίαν τέτοιος χειμώνας· και τούτο διότι, ο ανατρέπων και το ελάχιστον της ορθής πίστεως, καταστρέφει το όλον». Δυστυχώς έχουν δημιουργήσει μία νέα εκκλησιολογία, κατά την οποίαν μπορεί ο επίσκοπος να έχη διαφορετική πίστι από τον πατριάρχη του, και ο πρεσβύτερος από τον επίσκοπόν του, αλλά να μη γίνεται αυτό αιτία σχίσματος, προκειμένου να διατηρηθή η ενότης!  Μια τέτοια όμως ενότης δεν είναι του Θεού, αλλά της παπωσύνης, άνευ δηλαδή αληθείας και Πνεύματος Αγίου! 

πηγη

http://orthodox-voice.blogspot.gr/

Οἱ Ἅγιοι Κοσμᾶς καὶ Δαμιανός, οἱ Ἀνάργυροι καὶ θαυματουργοί

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=75&t=8530

Εικόνα
Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἀσία. Οἱ γονεῖς τους ἦταν ἄριστο πρότυπο χριστιανῶν συζύγων. Ὅταν ἡ μητέρα τους Θεοδότη ἔμεινε χήρα, ἀφιέρωσε κάθε προσπάθειά της στὴ χριστιανικὴ ἀνατροφὴ τῶν δυὸ παιδιῶν της, Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ. Τοὺς δυὸ ἀδελφοὺς διέκρινε μεγάλη εὐφυΐα καὶ ἐπιμέλεια, γι᾿ αὐτὸ καὶ σπούδασαν πολλὲς ἐπιστῆμες. Ἰδιαίτερα, ὅμως, ἐπιδόθηκαν στὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη, τὴν ὁποία ἐξασκοῦσαν σὰν διακονία φιλανθρωπίας πρὸς τὸν πλησίον. Θεράπευαν τὶς ἀσθένειες τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἰδιαίτερα τῶν φτωχῶν, χωρὶς νὰ παίρνουν χρήματα, γι᾿ αὐτὸ καὶ ὀνομάστηκαν Ἀνάργυροι. Πολλοὶ ἀσθενεῖς ποὺ θεραπεύθηκαν ἤθελαν νὰ τοὺς εὐχαριστήσουν. Ἀλλὰ αὐτοὶ δὲ δέχονταν τὶς εὐχαριστίες καὶ ἀπαντοῦσαν μὲ τὸν ὀρθὸ λόγο τῆς ἁγίας Γραφῆς: «Ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων». Δηλαδή, ὅλος ὁ ὕμνος καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμη καὶ ἡ ἰσχύς, ἀνήκει στὸ Θεό μας στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Ἔτσι ταπεινὰ ἀφοῦ διακόνησαν σὲ ὅλη τους τὴ ζωὴ τὸν πλησίον, πέθαναν εἰρηνικὰ καὶ ἐτάφησαν στὴν τοποθεσία Φερεμά.

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ του Αγίου Ιουστίνου (Πόποβιτς)

Άνευ του Θεανθρώπου ο άνθρωπος είναι πράγματι άνευ κεφαλής και επί πλέον άνευ του εαυτού του, άνευ του αιωνίου εαυτού του, άνευ του αθανάτου, του θεοειδούς εαυτού του. Εκτός του Θεανθρώπου δεν υπάρχει άνθρωπος, αλλά πάντοτε υπάνθρωπος ή ημιάνθρωπος ή μη άνθρωπος. Εδώ πρέπει να προστεθή και η εξής αλήθεια: άνευ του Θεανθρώπου ο άνθρωπος είναι πάντοτε δούλος του θανάτου, δούλος της αμαρτίας, δούλος του διαβόλου. Μόνον δια του Θεανθρώπου φθάνει ο άνθρωπος εις τον υπό του Θεού τεθέντα προορισμόν του: γίνεται «Θεός κατά χάριν» και ούτω φθάνει εις την τελείαν πληρότητα της υπάρξεώς του και της προσωπικότητός του. Φθάνει εις την θείαν του αιωνιότητα δια της Θεανθρωπότητος. Ζων εν τω θεανθρωπίνω σώματι της Εκκλησίας «συν πάσι τοις αγίοις» ο άνθρωπος θεανθρωποποιείται βαθμηδόν δια των αγίων μυστηρίων και των αγίων αρετών. Και τον γεμίζει η χαρά εκείνου του αγίου μηνύματος και της ουρανίου εντολής του αγίου Βασιλείου του Μεγάλου: «Θεού τε κτίσμα τυγχάνων και Θεός είναι κεκελευσμένος» (Παρά Γρηγορίω Θεολόγω, PG 36, 506). Δημιουργηθείς ως δυνάμει θεάνθρωπος, ο άνθρωπος προσπαθεί μέσα εις το θεανθρώπινον σώμα της Εκκλησίας να ομοιώση τον νουν του προς τον Θεόν, να τον μεταμορφώση εις Θεόν-νουν («ημείς νουν Χριστού έχομεν» Α΄ Κορ. 2, 16), προσπαθεί να ομοιώση ακόμη την συνείδησίν του προς τον Θεόν, να την μεταμορφώση εις Θεο-συνείδησιν, την θέλησίν του να την ομοιώση προς τον Θεόν, να την μεταμορφώση εις Θεο-θέλησιν, να ομοιώση και το σώμα του προς το σώμα του Θεανθρώπου, να το μεταμορφώση εις Θεό-σωμα («το σώμα τω Κυρίω, και ο Κύριος τω σώματι» Α’ Κορ. 6, 13). Θεανθρωποποιούμενος δια της Εκκλησίας και εν τη Εκκλησία, ο άνθρωπος επαναφέρει τον εαυτόν του εις το προπτωτικόν θεοειδές (βλ. Νεκρώσιμον Ακολουθίαν «… εις το καθ΄ ομοίωσιν επανάγαγε»), συμπληρών αυτό υπερεκπερισσού με το θείον κάλλος της εξαισίας χριστοειδείας (Γαλ. 4, 19. 3, 27. Ρωμ. 8, 29).

Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

Χαράλαμπος Άνδραλης, Η βεβήλωση των Ιερών Ναών συνεχίζεται…

Χαράλαμπος Άνδραλης, Η βεβήλωση των Ιερών Ναών συνεχίζεται… Η βεβήλωση των Ιερών Ναών συνεχίζεται… Χαράλαμπος Άνδραλης «Η Νέα Εποχή θέλει όχι ν' αδειάσουν οι Εκκλησίες, αλλά να γεμίσουν με ανθρώπους πού θα έχουν αλλοιωμένο το φρόνημα» π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος (+1996) Με μεγάλη μας θλίψη, πληροφορηθήκαμε μέσα από γνωστό οικουμενιστικό ιστολόγιο, την πραγματοποίηση συναυλίας με μουσικά όργανα στον Ιερό Ναό Παναγούλας Μπανάτου Ζακύνθου στις 31 Οκτωβρίου του τρέχοντος έτους, παρουσία του επιχώριου Μητροπολίτη και πολλών κληρικών της περιοχής. Όπως αναφέρει το σχετικό δημοσίευμα «παρουσιάστηκε μουσικό πρόγραμμα μικρής διάρκειας, με έργα Χατζιδάκι, Θεοδωράκη και Λάγιου.» Το γεγονός αυτό μας θύμισε εκείνη την αποφράδα βραδιά, όπου ο Ιερός Ναός του Αγίου Παντελεήμονος της οδού Αχαρνών μετατράπηκε σε μουσική σκηνή με μπουζούκια και μπαγλαμάδες, καθώς και το θέατρο που «ανέβηκε» στο Ιερό Σπήλαιο της Αποκάλυψης στην Πάτμο. Κι ενώ τα προαναφερθέντα θλιβερά γεγονότα-βεβηλώσεις των ιερών μας χώρων, πιστέψαμε ότι ήταν μεμονωμένα περιστατικά και δεν θα επαναλαμβάνονταν, ήρθε η είδηση από τη Ζάκυνθο για να μας πείσει ότι το πρόβλημα εξαπλώθηκε και τείνει να γίνει θεσμός. Αν δεν υπάρξει αντίδραση σε αυτή την πρακτική, πολύ φοβάμαι ότι θα θεσμοθετηθεί η παρουσίαση καλλιτεχνικών εκδηλώσεων στους ναούς. Οι περισσότερες λανθασμένες και ασεβείς πρακτικές περνούν μέσα από τη συνήθεια. Και αν το πάγωμα που νιώθουμε τώρα βλέποντας αυτές τις εκδηλώσεις μετατραπεί σε αδιαφορία, τότε θα έχει εισχωρήσει για τα καλά στην Εκκλησία αυτή η πρακτική και ο Οίκος του Θεού θα μετατρέπεται συχνάκις σε χώρο διασκέδασης. Χρέος όλων των πιστών που έχουν φόβο Θεού, είναι να απέχουν από τέτοιες εκδηλώσεις καθώς και να υποβάλλουν κόσμια και με κάθε αρμόζοντα σεβασμό τις διαμαρτυρίες τους στους υπευθύνους, υπενθυμίζοντάς τους ότι ο Ναός ανήκει στον πιστό λαό και δεν είναι προσωπική ιδιοκτησία κανενός. Οι φτωχοί πατέρες μας, με πολύ κόπο και στερήσεις οικοδόμησαν μεγαλοπρεπείς ναούς για να δοξάζουν τον Θεό και να τελούνται τα Θεία Μυστήρια και όχι για να χρησιμοποιούνται αυτοί ως αίθουσες εκδηλώσεων. Άλλωστε, οι περισσότεροι ενοριακοί ναοί έχουν βοηθητικούς χώρους, όπου θα μπορούσαν να λάβουν χώρα συναυλίες ή «ποιητικές βραδιές» και άλλες τέτοιες κοσμικές εκδηλώσεις. Η πλήρης αποϊεροποίηση των ιερών και των οσίων μας δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να μας αφήνει αδιάφορους. Αυτές οι ασεβείς καινοτομίες οδήγησαν και την ουμανιστική Δύση στην πλήρη αποστασία, ώστε οι ναοί από την αχρησία να μετατρέπονται σε καφετέριες ή να πωλούνται στους μουσουλμάνους. Ο κίβδηλος χριστιανισμός δεν έλκει τον σημερινό πεινώντα και δειψώντα πνευματικά άνθρωπο του 21ου αιώνα, αλλά τον απωθεί. Η ανάγκη για αυθεντικό πνευματικό χριστιανισμό είναι επιτακτική. Ας μην τον απορρίπτουμε εμείς που είχαμε την ευλογία να τον κληρονομήσουμε από τους Πατέρες μας. Ας διατηρήσουμε την πολύτιμη Ορθόδοξη ευλάβεια, τον ψυχοσωτήριο φόβο Θεού, την αρχή της Σοφίας. ΥΓ: Παρατηρώντας τον λειτουργικό κατήφορο που έχουν πάρει οι παπικοί και οι προτεστάντες, με μασκαρεμένους «ιερείς», με ροκ «λειτουργίες», με «διδασκαλία στριπτίζ» στη νύφη από τον «ιερέα» και άλλα τέτοια φαιδρά, μας προκαλείται πικρός γέλωτας, αλλά και έντονος προβληματισμός. Ας δώσει ο Θεός να μη φτάσουμε κι εμείς σε τέτοιο σημείο… ΠΗΓΗ http://aktines.blogspot.gr/2013/11/blog-post_6.html

Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2013

Θὰ διακόψουμε τὸ μνημόσυνό σας, ἐὰν δὲν ὀρθοτομεῖτε....

ΑΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ, ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗΝ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΟΧΟΥ ΣΑΣ, ΘΑ ΚΑΤΑΚΟΜΜΑΤΙΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ. Θα διακοψουμε το μνημοσυνο σας, εαν δεν ορθοτομειτε.... Ἐν Παραμυθιᾷ τῇ 23ῃ Αὐγούστου 1972 Πρός Τήν Αὐτοῦ Θειοτάτην Παναγιότητα Τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην Κύριον Κύριον ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον-Φανάριον Παναγιώτατε, Ἐλάβομεν τηλεγράφημα Ὑμετέρας Παναγιότητος καί τό ὑπ’ ἀριθ. Πρωτ. 449 Εἰρηνικόν Ὑμῶν Γράμμα, δι’ ὧν ἀγγέλετε ἡμῖν τά τῆς ἀναδείξεως καί καταστάσεως Ὑμῶν εἰς τόν Πρωτόθρονον Πατριαρχικόν θρόνον. Ἐδοξάσαμεν τόν Θεόν, διότι ᾠκονόμησε οὕτω τά πράγματα καί ἀπεκλείσθησαν διαβεβλημένα καί ἐπί ἠθικῇ καί ἐπί πίστει ὀρθῇ πρόσωπα. Πιστεύομεν ὅτι εἶσθε θεοπρόβλητος. Ἔχομεν δι’ ἐλπίδος ὅτι θά ὀρθώσητε τό ἀνάστημά σας καί «θά βάλετε εἰς τήν θέσιν των» τά κακῶς ἔχοντα ἐν τῷ Πατριαρχείῳ ἤτοι τήν ἐπί ζημίᾳ τῆς ὀρθοδοξίας ἀχαλίνωτον τάσιν πρός ἕνωσιν μέ τούς αἰωνίως ἀμετανοήτους καί ἐπιβουλευομένους τήν Ὀρθόδοξον κατ’ Ἀνατολάς Ἁγίαν Ἐκκλησίαν ἡμῶν, τήν ὄντως Ἐκκλησίαν. Παναγιώτατε Πάτερ καί Δέσποτα, βαθυσεβάστως παρακαλοῦμεν καί ἱκετεύομεν γονυκλινῶς: δηλώσατέ τό μετά παρρησίας καί ἀπεριφράστως «ὅτι δεχόμεθα διάλογον μέ τούς Καθολικούς καί Πρωτεστάντας καί Ἀντιχαλκηδονίους ὑπό τόν ρητόν ὅρον ὅπως ἕκαστος, ὅσον ἀφορᾷ τό δόγμα, θελήσῃ νά παραδεχθῇ ἀνεπιφυλάκτως πάντα τά ὑπό τῶν 7 ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων θεσπιθέντα καί οὐδέν πέραν τούτων. Ἐπιτραπήτω μοι μέ ὅλον τόν ὀφειλόμενον σεβασμόν νά προσθέσω ἀκόμη ὅτι πρέπει τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον πρωτίστως νά προσέξῃ τήν ἕνωσιν τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί εἶτα νά προχωρῇ μετά περισκέψεως πολλῆς εἰς διάλογον διά τήν ἕνωσιν μετά τῶν αἱρετικῶν. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θά γίνῃ τό ἀντίθετον. Ἡ Ορθοδοξία θά κομματιασθῇ πρός χαράν τῶν Παπικῶν καί τῶν ἄλλων ἐχθρῶν τοῦ Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλά τότε τί λόγον θά δώσωμεν εἰς τόν Θεόν ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως; Ἐλπίζοντες ὅτι θά ἀναθεωρήσετε τά ὅσα ἐδηλώσατε, ὅτι θά ἀκολουθήσητε πιστῶς τήν γραμμήν τοῦ Προκατόχου Σας ὅσον ἀφορᾷ τήν ἕνωσιν, συγχαίρομεν Ὑμᾶς θερμῶς ἐπί τῇ ἀναδείξει Σας ὡς Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καί εὐχόμεθα ἐκ βάθους καρδίας ὅπως Κύριος ὁ Θεός ἡμῶν χαρίζηται Ὑμῖν μακροζωΐαν καί δυνάμεις πολλάς, σωματικάς καί πνευματικάς, ἵνα φέρητε εἰς αἴσιον πέρας τήν ὑψηλήν ἀποστολήν Σας πρός δόξαν τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Οὐρανίου Αὐτῆς Δομήτορος. Ἐπί τούτοις δηλοῦμεν, Παναγιώτατε, ὅτι πρίν ἤ λάβωμεν τό τίμιον  Ὑμῶν γράμμα ἐμνημονεύσαμεν τοῦ ὀνόματός Σας ἐν  Ὕδρᾳ εὑρισκόμενοι καί συλλειτουργοῦντες μετά τοῦ Ἁγίου Ὕδρας ἐν Ἱερᾷ Μονῇ Προφήτου Ἠλιοῦ, ἐπί τῇ ἁγίᾳ Αὐτοῦ μνήμῃ· ἐξακολουθοῦμεν δέ μνημονεύοντες Ὑμῶν ἐν ταῖς Ἱεραῖς Λειτουργίαις· πλήν δέν διστάζομεν νά δηλώσωμεν ὅτι τελοῦμεν πάντοτε ἐν ἐπιφυλακῇ καί εἰς περίπτωσιν πού ἤθελε διαπιστωθῇ ἀντορθόδοξός τις ἐνέργεια τοῦ Πατριαρχείου, δίχα συμφώνου γνώμης πασῶν τῶν ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, θά διακόψωμεν καί Ὑμῶν τό μνημόσυνον, διότι δέν τό ἀνέχεται ἡ συνείδησις ἡμῶν νά μνημονεύωμεν τῆς Κεφαλῆς ἡμῶν ὡς ὀρθοτομούσης, ἐνῶ δέν ὀρθοτομεῖ. Τέλος ἐπικαλούμενοι τάς θεοπειθεῖς εὐχάς τῆς Ὑμετέρας σεπτῆς Κορυφῆς ἐκφράζομεν τήν εὐγνώμονα εὐχαριστίαν ἡμῶν πρός τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον διά τάς ἐπί τοῖς ὀνομαστηρίοις ἡμῶν εὐχάς Αὐτοῦ καί διατελοῦμεν μετά σεβασμοῦ βαθέος τῆς Ὑμετέρας Παναγιότητος Ἐλάχιστος ἐν Χριστῷ ἀδελφός. Ὁ Μητροπολίτης Παραμυθίας, Φιλιατῶν καί Γηρομερίου Παῦλος (1922-1993) ΠΗΓΗ ''ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ''

Ο Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος για τη διακοπή μνημοσύνου και την αποτείχιση από τους οικουμενιστές

Ο αείμνηστος αγωνιστής Ιεράρχης Ελευθερουπόλεως Αμβρόσιος (+1984), υπήρξε ο πρώτος, εκ των νεοημερολογιτών Επισκόπων της Ελλάδος, που είχε διακόψει το μνημόσυνο του ονόματος του αιρετικού πατριάρχου Αθηναγόρα. Αυτό συνέβη το 1970. Όπως και σήμερα πολεμούνται οι αποτειχιζόμενοι από τους οικουμενιστές ψευδοποιμένες, από δήθεν αδελφούς ορθοδόξους και μάλιστα "αντιοικουμενιστές", έτσι και ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος πολεμήθηκε την εποχή εκείνη, τόσο από την τότε Ιερά Σύνοδο της κρατούσης Εκκλησίας, όσο και από "θεολόγους" και "επιστήμονες" της εποχής. Ένας από αυτούς, ο Ιωάννης Παναγόπουλος, δικηγόρος, γνώστης τάχα και του κανονικού δικαίου της Εκκλησίας και φίλος του Αθηναγόρα, επέκρινε σφοδρότατα τον Αμβρόσιο, αλλά και τους άλλους δύο Επισκόπους που αποτειχίσθηκαν από τον Αθηναγόρα (Φλωρίνης Αυγουστίνο και Παραμυθίας Παύλο), χαρακτηρίζοντας τη διακοπή του μνημοσύνου ως αντικανονική και απαιτώντας την τιμωρία τους. Παραθέτουμε από την απάντηση του Μητροπολίτου Αμβροσίου (δημοσιεύθηκε στον "Ορθόδοξο Τύπο" στις 15-4-1971) ορισμένα αποσπάσματα προς ωφέλεια των αδελφών μας που έχουν πειστεί από τους σημερινούς πολέμιους της αποτείχισης ότι με τη διακοπή της κοινωνίας με τους οικουμενιστές ψευδεπισκόπους δήθεν τιθόμαστε εκτός Εκκλησίας. Θα αναρωτηθεί κανείς γιατί να υπάρχει τέτοια πολεμική ενάντια στην Αποτείχιση. Η απάντηση είναι απλή. Αποτείχιση και διακοπή μνημοσύνου σημαίνει για τον κληρικό που θα την τολμήσει καθαίρεση και στέρηση του κρατικού μισθού, για τον λαϊκό, όνειδος και περιφρόνηση. Οι "συντηρητικοί" "αντιοικουμενιστές" ελεγχόμενοι από την συνείδησή τους ως κοινωνούντες με τους οικουμενιστές, προσπαθούν να πείσουν τους ορθοδόξους χριστιανούς, μα περισσότερο τον ίδιο τους τον εαυτό, ότι η Αποτείχιση είναι άκρο, η διακοπή του μνημοσύνου παρεκτροπή από την "βασιλική οδό" που τάχα αυτοί βαδίζουν. Η εκκλησιαστική ιστορία και οι πράξεις των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας βοούν, όμως αυτοί στην καλύτερη περίπτωση κωφεύουν , αν δεν θεωρούν την προβαλλόμενη στάση των Πατέρων ως παλαιοημερολογιτικό τέχνασμα. Αφού δεν ακούν τους Πατέρες, ας ακούσουν έναν δικό τους Επίσκοπο, από τους λίγους αγωνιστές που έβγαλε η επίσημη Εκκλησία. Γράφει ο αείμνηστος Αμβρόσιος: "...Διατί αγνοεί ο γνωμοδοτήσας ότι εν τη εκκλησιαστική ζωή και ιστορία επανειλημμένως η ευθιξία των Ορθοδόξων συνειδήσεων ωδήγησεν εις διακοπήν μνημοσύνου όχι μόνον προ Συνοδικής καταδίκης του ενόχου, αλλά και προ της διά ρητού Κανόνος παροχής τοιούτου δικαιώματος; Αναφέρω μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Όταν ο Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος απέρριψε τον όρον "Θεοτόκος", πολλοί των υπ' αυτών Κληρικών έπαυσαν αμέσως το μνημόσυνόν του, καίτοι ακόμη ούτε ο Νεστόριος είχε δικασθή, ούτε ο όρος αυτός είχε δογματισθή δι' επισήμου Συνοδικής αποφάσεως, ούτε καν υπήρχεν ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ο δίδων δικαίωμα της παύσεως μνημοσύνου διά κηρυσσόμενα αιρετικά φρονήματα. Οι Κληρικοί ούτοι κατεδικάσθησαν Συνοδικώς υπό του Νεστορίου, ως αντικανονικώς ενεργήσαντες (αυτό ακριβώς ζητεί και δι' ημάς ο γνωμοδοτών!). Τί συνέβη μετά ταύτα; Πρώτον: Ο Άγιος Κύριλλος και ολόκληρος η Εκκλησία Αλεξανδρείας ηγνόησαν τελείως την καταδίκην των εν λόγω Κληρικών, επήνεσον αυτούς δι' ό,τι έπραξαν και εδέχοντο αυτούς εις εκκλησιαστικήν κοινωνίαν. Δεύτερον: Η μετ' ολίγον συνελθούσα Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος, εξετάσασαν την διδασκαλίαν του Νεστορίου και ευρούσα αυτήν μη Ορθόδοξον, κατεδίκασεν μεν αυτόν, εδικαίωσε δε όσους είχον παύσει το μνημόσυνόν του προ Συνοδικής καταδίκης, ως ορθώς ενεργήσαντας. Και ταύτα επαναλαμβάνομεν αιώνας όλους πριν υπάρξει επίσημον κανονικόν θέσπισμα (ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας) το οποίον να παρέχει ρητώς δικαίωμαν παύσεως μνημοσύνου "προ Συνοδικής διαγνώσεως"! Τα αγνοεί αυτά ο γνωμοδοτήσας; ...Ο 15ος Κανών της Πρωτοδευτέρας δεν αξιοί να έχη καταδικασθή υπό Οικουμενικής Συνόδου μία διδασκαλία ως αίρεσις, ίνα θεμελιωθή δικαίωμα παύσεως μνημοσύνου του κηρρύσοντος ταύτην. Λέγει απλώς: "Δι' αίρεσιν τινά παρά των αγίων Συνόδων ή Πατέρων κατεγνωσμένην...". Αρκεί λοιπόν και η γνώμη των επί μέρους Πατέρων! (Άλλωστε ουκ ολίγα Δόγματα φέρονται εν τη ζωή και τη πράξει και τη διδασκαλία της Εκκλησίας και δεν έτυχον διατυπώσεως παρ' ουδεμιάς Οικουμενικής Συνόδου). ...Με ερωτά ο γνωμοδοτών: Έπρεπεν ο Πατριάρχης να ηρωτήση προηγουμένως εμέ αν ενέκρινον τα διάφορα διαβήματά του; Βεβαίως όχι! Ποίος είμαι εγώ ώστε να με ερωτήση ο Πατριάρχης; Θα ήτο τραγική δι' εμέ τοιαύτη αξίωσις! Είχον όμως μίαν άλην αξίωσιν: Να ερωτήση τας Συνόδους του 867, του 879, του 1009, του 1054, του 1341, του 1347, του 1351, του 1440, του 1441, του 1443, του 1450, του 1484, του 1722, του 1727, του 1838, του 1848, του 1895, να ερωτήση τους αγίους Πατέρας και τους σοφούς Διδασκάλους της Εκκλησίας, να ερωτήση τον άγιον Φώτιον, τον ιερόν Θεοφύλακτον, τον άγιον Γρηγόριον τον Παλαμάν, Συμεών τον Θεσσαλονίκης, τον άγιον Μάρκον Ευγενικό, τον Ευγένιον Βούλγαριν, τον Νικηφόρον Θεοτόκην, τον άγιον Νικόδημον, τον άγιον Νεκτάριον και λοιπούς και λοιπούς και λοιπούς, να ερωτήση πολλώ μάλλον, τας σεπτάς και θεοκινήτους Οικουμενικάς Συνόδους, αι οποίαι διά των αγίων και ιερών Κανόνων των απαγορεύουν, επί ποινή καθαιρέσεως, (ή όχι κ. Παναγόπουλε;), πάσαν συμπροσευχήν μετά αιρετικών, σχισματικών ή και ακοινωνήτων, και αν όλοι ενέκρινον τα διαβήματά του, τας δηλώσεις του, τας συμπροσευχάς του, τους εν γένει τρόπους του, τότε μάλιστα! Ουδείς θα είχε δικαίωμα να διαφωνήση, ουδείς να διαμαρτυρηθή, ουδείς να εμποδίση. Όταν όμως ο Παναγιώτατος ενεργή αντιθέτως προς Συνόδους, προς Πατέρας, προς Κανόνας, ως εάν πάντες αυτοί να μη είχοναληθινήν αγάπην και να μη ενδιεφέροντο διακαώς διά την πλήρωσιν του Κυρίου "ίνα πάντες εν ώσιν", αλλά να ήσαν πλήρεις μίσους και αδιαφορίας, τότε και ημείς δικαιούμεθα (δικαιούμεθα ή υποχρεούμεθα, εκόντες άκοντες;) να ενεργήσωμεν αντιθέτως προς τον Παναγιώτατον! Δι' ημάς υπέρ πάντα Πατριάρχην κείνται οι άγιοι Πατέρες, αι σεπταί Σύνοδοι, οι ιεροί Κανόνες. Και, ευρισκόμενοι τυχόν προ θλιβερών διλημμάτων υπακοής, θα προτιμήσωμεν (και ήδη προτιμώμεν) την υπακοήν προς τους Πατέρας, τας Συνόδους, τους Κανόνας! Λυπηρά και συγκλονιστικά τα οιαδήποτε διλήμματα, αλλ' όταν τίθενται, κάποια φευ! Η εκλογή πρέπει αφεύκτως να γίνη! Και δι' ημάς ερρίφθη ήδη ο κύβος! Ο Θεός μεθ' ημών!" ΠΗΓΗ ''ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ''

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Συμπροσευχή του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Καρδινάλιου Scola στο Μιλάνο (15/05/2013)


 




 Συμπροσευχή του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Καρδινάλιου Scola στο Μιλάνο (15/05/2013) όπως βλέπετε, στο 0,15 δευτερολεπτο Πατριάρχης και Καρδινάλιος συμπροσεύχονται και κάνουν μαζί το σημείο του σταυρού -κάτι που ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ από τους Κανόνες της εκκλησίας μας

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 25/10/2013 ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ Κ.ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ - ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ .



ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΙΝΗΣΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΕΩΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί . 

Το απόγευμα της Παρασκευής 25/10/2013 θα παραστεί στην λιτάνευση της ιερής εικόνας του Αγίου Δημητρίου στην Θεσσαλονίκη , ο αρχιοικουμενιστής οικουμενικός πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος

Με την ευκαιρία αυτή , η πανελλήνια ένωση αντιαιρετικών ορθοδόξων χριστιανών και η κίνηση αποτοιχίσεως ορθοδόξων αντιοικουμενιστών Ελλάδος από ενορίες και μονές των μητροπόλεων της ορθοδόξου εκκλησίας διοργανώνουν συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά των αιρετικών οικουμενιστών στην Θεσσαλονίκη την παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013 και ώρα 17 : 00 έξω από τον ναό του αγίου Δημητρίου

εκ της πανελληνίου ενώσεως και της κίνησης αποτειχίσεως 


ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ.




ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΑ.....


ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ.....

Στις 6 το απόγευμα της Τρίτης 22/10 θα του γίνει υποδοχή από τη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης στον ιερό ναό Αγίου Δημητρίου. 

Την Παρασκευή 25/10 θα επισκεφθεί το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης και θα παραστεί στη λιτάνευση της ιερής εικόνας του Αγίου Δημητρίου. 

Το πρωί του Σαββάτου 26/10 θα παραστεί στην πανηγυρική δοξολογία στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου, παρουσία του προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια, και του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. 

Την Κυριακή 27/10 ο κ. Βαρθολομαίος θα επισκεφθεί τη Μητρόπολη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς. 
 
ΠΗΓΗ
 

Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

Πέμπτη 24-10-2013 στις 10:30 το πρωί στην πλατεία συντάγματος μπροστά από την βουλή. Θα γίνει παράσταση διαμαρτυρίας για τους Έλληνες που δεν παίρνουν τα φάρμακά τους και την σύνταξή τους λόγω του ότι δεν έχουν ΑΜΚΑ!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ:
Ο Ελληνορθόδοξος σύλλογος αγώνα Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής και οι φορείς και άτομα κατά του ηλεκτρονικού φακελώματος, σας καλούν την Πέμπτη 24-10-2013 στις 10:30 το πρωί στην πλατεία συντάγματος μπροστά από την βουλή. Θα γίνει παράσταση διαμαρτυρίας για τους Έλληνες που δεν παίρνουν τα φάρμακά τους και την σύνταξή τους λόγω του ότι δεν έχουν ΑΜΚΑ! Όλοι μαζί για να απαιτήσουμε την εξαίρεσή μας από το σύστημα της αριθμοποίησης του προσώπου. Ζητάμε ό,τι δικαιούμαστε! Δεν επαιτούμε,απαιτούμε να εξυπηρετούμαστε χωρίς αριθμούς αλλά μόνο με το όνομά μας.
                                                                                                                 Σύλλογοι :
                                                                                                         Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής
                                                                                                         Πύρινη Ρομφαία του Πανορμίτη
                                                                                                              Ιερείς -Μοναχοί
                                                                                                                    Λαϊκοί

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=16&t=8462

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

Εξελίξεις αναμένονται μετά την άρνηση του ηγουμένου και του αντιπροσώπου της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου να μην παραστούν στην υποδοχή του Οικουμενικού Πατριάρχη στο Άγιον Όρος!

Εξελίξεις αναμένονται μετά την άρνηση του ηγουμένου και του αντιπροσώπου της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου να μην παραστούν στην υποδοχή του Οικουμενικού Πατριάρχη στο Άγιον Όρος!
Του Γιώργου Θεοχάρη - Εξελίξεις αναμένονται μετά την άρνηση του ηγουμένου και του αντιπροσώπου της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου να μην παραστούν στην υποδοχή του Οικουμενικού Πατριάρχη στο Άγιον Όρος δηλώνοντας "Απών" και από τις υπόλοιπες εκδηλώσεις που έγιναν στον Άθωνα παρουσία του κ.κ. Βαρθολομαίου.
Η απουσία της Μονής δεν δικαιολογήθηκε που σημαίνει ότι βρισκόμαστε εν όψει νέων γεγονότων....
Η Αγιορείτικη Μονή δείχνει ενοχλημένη από την τακτική του προκαθμένου της Ορθοδοξίας.
Οι συζητήσεις μεταξύ των μοναχών γίνονται ολοένα και εντονότερες εκφράζοντας ανησυχία για τη στάση της Μονής Κωντσαμονίτου, που ουσιαστικά τείνει να προκαλέσει νέα Μονή Εσφιγμένου!
 
ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ....ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ ΝΑ ΥΠΟΔΕΧΤΟΥΝ ΤΟΝ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΩΝΣΤΑΜΟΝΙΤΟΥ.....ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΑΝΥΣΗΧΟΥΝ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ......

ΔΕΝ ΠΗΓΑΝΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ , ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΛΟΙΠΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΓΙΑ ΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ,Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΗΣ Ι.ΜΟΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΜΟΝΙΤΟΥ.

ΑΝΥΣΗΧΟΥΝ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ......

ΜΑΚΑΡΙ...ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΕΡΕΣ ΜΟΝΕΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ , ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΚΑΙ Η ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΗΡΥΞΕΙ ΓΥΜΝΗ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΑΝΕΣ , ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΕΞΑΠΛΩΝΕΤΑΙ Η ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΟ ΒΗΜΑ.....

Ανταπόκριση Άγιο Όρος - Γιώργος Θεοχάρης

Αίσθηση προκαλεί η απουσία της εκπροσώπησης της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου στην επίσκεψη του προκαθήμενου της Ορθοδοξίας στο Άγιο Όρος.

Η μη παρουσία του ηγουμένου και του αντιπροσώπου της εν λόγω Μονής τόσο στην υποδοχή του Πατριάρχη όσο και στις λοιπές εκδηλώσεις για την επέτειο των 100 χρόνων από την ενσωμάτωση του Αγίου Όρους στο ελληνικό κράτος που χοροστάτησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης , προκαλεί ερωτηματικά και ήδη πυροδοτεί συζητήσεις στους εκκλησιαστικούς κύκλους, σύμφωνα με πληροφορίες του "Αγιορείτικου Βήματος".

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

Ο ΕΞΟΥΝΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ-ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΤΣΟΥΡΑ

Ο ΕΞΟΥΝΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ-ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΤΣΟΥΡΑ

Ο ΑΘΩΣ ΕΑΛΩ;

Ο ΕΞΟΥΝΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓ. ΟΡΟΥΣ!
Η  ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ  ΚΑΙ  ΟΙ  19  «ΝΑΝΟΙ»!

Δημητρίου Κάτσουρα
Θεολόγου - Τραπεζικού




Αὐτές τίς ἡμέρες ἐπισκέπτεται τό Ἅγιον Ὄρος ὁ Ἐπίσκοπός του, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἐπισήμου ἑορτασμοῦ τῆς συμπληρώσεως ἑκατό (100) ἐτῶν ἀπό τήν ἐνσωμάτωσι τοῦ Ἁγίου Ὄρους στό Ἑλληνικό Κράτος, τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστο πλήν αὐτοδιοίκητο τμῆμα. Ἐπιφυλάσσεται ἐπίσημη ὑποδοχή καί ἀπόδοση μεγάλων τιμῶν στόν ὑψηλό ἐπισκέπτη.
Κάθε ἐπίσκεψι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου θά ἦταν εὐχάριστο καί εὐλογημένο γεγονός γιά τό Ἄγιον Ὄρος, ἐάν δέν συνέβαινε ὁ νῦν ἔχων ἤ φέρων αὐτή τήν ἰδιότητα νά εἶναι Οἰκουμενιστής, δηλαδή αἱρετικός! Τό γεγονός αὐτό αὐτομάτως μετατρέπει σέ δυστυχία καί ἀλογία τήν (κάθε) ἐπίσκεψι τοῦ συγκεκριμένου Πατριάρχου, τοῦ κ. Βαρθολομαίου, στό Ἅγιον Ὄρος.




Τό Ἅγιον Ὄρος θεωρεῖται καί τιμᾶται ὑπό τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν, ὅπου γῆς, ὡς προπύργιο τῆς Ὀρθοδοξίας! Δέν εἶναι ὁ τόπος ἁπλῶς, ἀλλά ὁ «τρόπος» τόν ὁποῖο διαφυλάσσει ὁ περιώνυμος Ἁγιορειτικός μοναχισμός, δηλαδή ὁ ὀρθόδοξος ἡσυχασμός, ὁ ὁποῖος καθιστᾶ αὐτή τήν χερσόνησο τῆς Ἑλληνικῆς γῆς Ἁγιώνυμο Ὄρος καί «Περιβόλι τῆς Παναγίας»! Ὁ συνδυασμός τῆς μοναδικῆς ἀληθοῦς Πίστεως, τῆς Ὀρθοδοξίας, και τῆς ἐν Χριστῶ πνευματικότητος καί ἀσκήσεως συνιστοῦν, ἀδιαιρέτως, τήν οὐσία τῆς Ἁγιορειτικῆς μαρτυρίας καί ταυτότητος.
Τήν ἐπίσημη μοναστική Ἀρχή τοῦ Ὄρους ἀποτελεῖ ἡ Ἱερά Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τήν ὁποία συναποτελοῦν οἱ ἀντιπρόσωποι καί Ἡγούμενοι τῶν εἴκοσι Ἱερῶν Μονῶν τῆς Ἀθωνικῆς Πολιτείας. Αὐτοί οἱ Ἡγούμενοι δίδουν σήμερον ἐπισήμως τό γε νῦν ἔχον μέ τούς λόγους καί τίς πράξεις των (ἀποφάσεις, θέσεις, κείμενα, ἐνέργειες, κινήσεις) τή σύγχρονη μαρτυρία τοῦ Ἱεροῦ Τόπου, ὅσον ἀφορᾶ στό φρόνημα καί τήν ἐν γένει στᾶσι τῶν προσώπων πού τόν διοικοῦν.
Εἶναι, λοιπόν, φυσικό καί ἑπόμενο οἱ σεβόμενοι καί ἀγαπῶντες τό Ὄρος πιστοί, δηλαδή ἅπαντες οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, νά προσβλέπουν στό Ἅγιον Ὄρος γιά νά ἰδοῦν ἐκεῖ καί ἀκούσουν ἐκεῖθεν στᾶσι καί λόγο Ὀρθοδόξου Πίστεως καί μαρτυρίας. Καί ἐπειδή, «φῶς μέν μοναχοῖς ἄγγελοι, φῶς δέ πάντων ἀνθρώπων μοναδική πολιτεία», κατά τόν Ἰωάννη τῆς Κλίμακος, κατά δέ τόν Μέγα Ἀθανάσιο ὀφθαλμός τοῦ κάθε πιστοῦ, μοναχοῦ ἤ λαϊκοῦ, θεωρεῖται ὁ Ἐπίσκοπός του ( «οἷον ἐάν ὁ ἐπίσκοπος ἤ ὁ πρεσβύτερος οἱ ὄντες ὀφθαλμοί τῆς Ἐκκλησίας κακῶς ἀναστρέφονται καί σκανδαλίζουσι τόν λαόν, χρή αὐτούς ἐκβάλλεσθαι» P.G. 35, 33), ἀνακύπτει μεῖζον ζήτημα ἐκ τῆς στάσεως τῶν συγχρόνων Ἁγιορειτῶν ἔναντι τοῦ Ἐπισκόπου τοῦ Ὄρους, ἤτοι τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου. Καί τοῦτο διότι, ὡς προελέχθη, ὁ νῦν Οἰκουμενικός Πατριάρχης εἶναι δεδηλωμένος Οἰκουμενιστής, δηλαδή αἱρετικός!
Ποῖα ὅμως καί σέ τί συνίσταται ἡ στᾶσι αὐτή τῶν ἐπισήμων ἐκπροσώπων τοῦ συγχρόνου Ἁγιορειτικοῦ μοναχισμοῦ; Ἀπαντῶμεν: Στή μετ’ αὐτοῦ ἐκκλησιαστική κοινωνία καί μνημόνευσι τοῦ ὀνόματός του ὡς ἄλλη ἀπόδειξι τῆς ἐκκλησιολογικῆς των ταυτότητος (καθότι κοινωνία σημαίνει ταυτότητα) μετ’ αὐτοῦ. Καί, ἐπιπλέον στή σαφή ἀνοχή καί ἔμμεση, πλήν σαφή, ἀποδοχή ὑπ’ αὐτῶν τῆς αἱρετικῆς παρεκκλίσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τήν ὁποίαν ὁ συγκεκριμένος Πατριάρχης, «γυμνῆ τῆ κεφαλῆ», ὁμολογεῖ καί σταθερῶς ἐφαρμόζει!
 





Ὁ χαράσσων αὐτές τίς γραμμές εἶναι ταπεινός προσκυνητής τοῦ Ἁγίου Ορους ἀπό τῆς ἐφηβικῆς του ἡλικίας καί μέχρι σήμερον. Δέν ἔχει δέ καμμία προσωπική διαφορά καί δέν εὑρίσκεται σέ ἀντιπαράθεση μέ κανέναν Ἁγιορείτη, Ἡγούμενο ἤ ἁπλό μοναχό. Ἔχει γνωρίσει πολλούς ἐπιφανεῖς Ἁγιορείτες καί Γεροντάδες καί ἔχει συζητήσει μαζί τους πολλά, μεταξύ ἄλλων δέ καί τό μεῖζον θέμα τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὅταν δέ πρό ἐτῶν συνέγραψε ἕνα μικρό πόνημα, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Πάπα γιά πρώτη φορά στήν Πατρίδα μας, ἔλαβε συγχαρητήριο ἐπιστολή ἀπό τόν λόγιο Ἁγιορείτη μοναχό Θεόκλητο Διονυσιάτη (+).
Πιστεύω, ὅμως, ἀκραδάντως ὅτι ἔχουν πλέον ἐξαντληθεῖ ὅλα τά περιθώρια δικαιολογιῶν γιά τήν παρατεταμένη σιωπή καί ἀνοχή τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἔναντι τῆς συνεχιζομένης καί διευρυνομένης ἀποστασίας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὡς ἄλλο «σαράκι» ἔχει διαβρώσει καί ἀλλοιώσει σέ μέγιστο βαθμό πρόσωπα καί καταστάσεις ἐντός τοῦ ὀρθοδόξου χώρου. Ἡ εὐθύνη τῶν Ἁγιορειτῶν ἔναντι αὐτῆς τῆς τραγικῆς πραγματικότητος εἶναι, ἐξ ἀντικειμένου καί κατά τήν, περί τῆς στάσεως τῶν μοναχῶν ἐν καιρῶ αἱρέσεως, Ὀρθόδοξο Παράδοση, μεγάλη καί ἀδιάσειστη!
Ὁ ὀρθόδοξος μοναχός καί δή ὁ Ἁγιορείτης ὡς πνευματικός ἀπόγονος τῶν ὑπό τῶν λατινοφρόνων τελειωθέντων Ἁγιορειτῶν Ὁσιομαρτύρων τοῦ 13ου αιώνος ἀλλά καί τῶν μεγάλων ἡγιασμένων Πατερικῶν μορφῶν τοῦ Ἁγιορειτικοῦ μοναχισμοῦ, ὅπως ὁ μέγας Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς καί ὁ Ἱερομάρτυς Κοσμᾶς ὁ Αιτωλός, ἔχει ἱερό καθῆκον νά διακόπτει τή σιωπή του ὅταν «πίστις ἐστί τό κινδυνευόμενον»! Μόνον ἡ θεομίσητη πνευματική ἀδιαφορία γιά θέματα Πίστεως καί ἡ εὐρύτερη πνευματοκτόνος ἐκκοσμίκευσι τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος μποροῦν νά τό ἀποτρέψουν!
Ὁ πιστός λαός, ὁ ὁποῖος πληροφορεῖται τίς διάφορες κατά καιρούς συστηματικῶς γενόμενες ἀσεβεῖς καί αἱρετικές δηλώσεις καί τίς ἀντορθόδοξες καί ἀντικανονικές ἐνέργειες του Πατριάρχου Βαρθολομαίου στά πλαίσια τῆς λεγομένης «Οἰκουμενικῆς Κινήσεως» ἀλλά καί τῶν διαθρησκειακῶν προσεγγίσεων καί διαλόγων στούς ὁποίους αὐτός πρωτοστατεῖ, αἰσθάνεται κυριολεκτικῶς προδομένος καί ἐξαπατημένος. Ἀκόμη δέ περισσότερον ὅταν ἐνημερώνεται γιά τήν θεοστυγή μετ’ αὐτοῦ συμπόρευσι, τήν ἔνοχο σιωπή καί τόν ἄθεο φόβο τῶν συγχρόνων Ἁγιορειτῶν ἔναντι αὐτοῦ.
Ἀγανακτεῖ ἐξ ἱερᾶς ἀγανακτήσεως ὅταν ἐμπαίζεται ὄχι μόνον ἀπό τόν προβαλλόμενο ὡς Προκαθήμενο τῆς Ὀρθοδοξίας καί μαρτυρικό Πατριάρχη τοῦ Γένους, ἀλλά καί ἀπό τούς μεγαλοσχήμονας Ἁγιορείτας Ἡγουμένους, οἱ ὁποῖοι ἀνέχονται καί καταπίνουν ἀμάσητον τήν κοροϊδίαν τοῦ πρώτου, συνασπίζονται  δέ καί τρίζουν τούς ὀδόντας των μόνον ἔναντι τῶν ἀνθισταμένων στόν παποκαίσαρα τοῦ Βοσπόρου ζηλωτῶν μοναχῶν καί κυρίως τῶν Ἐσφιγμενιτῶν Πατέρων.
Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νά ὁμολογήσωμε ὅτι, ἐντός τοῦ φυράματος τῶν ὑπερδισχιλίων ἁγιορειτῶν μοναχῶν, τήν ζῶσα καί ὑγιή «ζύμη» ἀποτελοῦν κυρίως οἱ ἀριθμητικῶς μειοψηφοῦντες ζηλωτές Ἁγιορείτες Πατέρες, μέ κορωνίδα τήν ἡρωϊκή κανονική Ἀδελφότητα τῆς ἱστορικής Μονῆς Ἐσφιγμένου.



Στό διαδύκτιο ὑπάρχει ἀναρτημένη μαγνητοσκοπημένη παρουσίαση δηλώσεων (εἰδική ταινία) τῶν περισσοτέρων ἐκπροσώπων καί Ἡγουμένων τῶν Ἁγιορειτικῶν Μονῶν διά τό «πρόβλημα» τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου, ὅπως κακῶς παρουσιάζεται ὅτι εἶναι, ἐνῶ πρόκειται γιά θέμα αἱρετικοῦ Πατριάρχου. Ὁ οἱοσδήποτε ἀντικειμενικός παρατηρητής τοῦ ἐν λόγῳ ντοκουμέντου διαπιστώνει ἀβιάστως τήν ἐκπληκτική ἔνδεια ἐπιχειρημάτων, ἀλλά καί τήν ἀπογοητευτική ἐπιπολαιότητα τοῦ ἀκρίτου καί ἁμαρτωλοῦ συμβιβασμοῦ ὅλων αὐτῶν, χάριν «ὑπακοῆς» καί «ἑνότητος»! Οὐδείς ἐξ αὐτῶν τολμᾶ νά ὁμολογήση μέ εἰλικρίνεια τήν ὕπαρξη τοῦ ζητήματος Πίστεως καί συγχρόνως νά ἀναφέρη τι ἐν προκειμένω προβλέπει ἡ τάξι καί ἡ παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας.
Τά ἐρωτήματα, λοιπόν, πού προκύπτουν καί τίθενται ἐνώπιον τῶν ἰθυνόντων τῆς Ἀθωνικῆς Πολιτείας πρός ἀπάντησι εἶναι καίρια καί ἀπαιτοῦν εὐθεῖες ἀπαντήσεις:
α) Εἶναι ὁ Οἰκουμενισμός αἵρεσι;
β) Εἶναι ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος Οἰκουμενιστής;
γ) Ἐπιτρέπεται ἡ μνημόνευσι ὑπό ὀρθοδόξων τοῦ ὀνόματος ἑνός αἱρετικοῦ ἐπισκόπου;
δ) Συνιστᾶ ἤ ὄχι κοινωνία μέ τήν αἵρεσι ἡ μνημόνευσι τοῦ ὀνόματος ἑνός δεδηλωμένου αἱρετικοῦ;
ε) Ποία ἡ διαφορά μεταξύ τοῦ Ἀθηναγόρου, τοῦ ὁποίου διεκόψατε παλαιότερον τό μνημόσυνον καί τοῦ κ. Βαρθολομαίου; Καί,
στ) Ποιός ἀναλαμβάνει τήν εὐθύνη ἔναντι Θεοῦ καί ἀνθρώπων γιά τό σκάνδαλο (τό ὁποῖο σοφῶς ὁρίζει ὁ ἱερός Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ὡς κάθε τι τό ἀντιπίπτον στό νόμο τοῦ Θεοῦ καί τή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας) τό ὁποῖο προκαλεῖ ἡ στᾶσι σας, δηλαδή τό  ὅτι δέχεσθε καί ἀναγνωρίζετε ὡς ὀρθόδοξο καί κανονικό Πατριάρχη ἕναν συνειδητό ἀρνητή τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί ἀδίστακτο προωθητή τῆς πανθρησκείας τοῦ Ἀντιχρίστου;
Γνωρίζετε καλῶς, πλήν, ὅμως, κακῶς, δέν ἐφαρμόζετε ὅσα διδάσκει ἡ Ὀρθοδοξία διά τῶν Ἀποφάσεων τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν καί Τοπικῶν Συνόδων καί τῶν συγγραμμάτων τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. Δέν ἀναλογίζεσθε τί θά ἔπραττον στή θέσι σας οἱ Ἅγιοι Ἁγιορεῖτες Πατέρες καί νά ἐνεργήσετε κι ἐσεῖς ὁμοίως. Φενακίζεσθε ἐκ τῶν παιδαριωδῶν καί σκανδαλωδῶς ὑποκριτικῶν καί προκλητικῶν δικαιολογιῶν, τίς ὁποῖες προβάλλει καί ἐπικαλεῖται ὁ κ. Βαρθολομαῖος γιά νά διασκεδάση τίς ἐπικρίσεις πού δέχεται γιά τά ὅσα πάντολμα λέγει καί ἐνεργεῖ σέ βάρος τῆς παραδοθείσης Πίστεως καί τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας.


Τό Φανάρι, δυστυχῶς, ἀπό τίς ἀρχές τοῦ περασμένου αἰῶνος προσδέθηκε στό ἅρμα τοῦ ἀντιχρίστου Οἰκουμενισμοῦ καί ἔκτοτε ἐσβεσμένο πλέον ὄχι μόνο δέν φωτίζει ἀλλά πνίγει στούς δυσώδεις καπνούς τῆς ἀποστασίας του ὅσους τό ἀναγνωρίζουν ὡς ὁδηγό τους. Ἀθηναγόρας, Δημήτριος, Βαρθολομαῖος ἐτήρησαν και τηροῦν τήν ἴδια προδοτική στᾶσι καί βαδίζουν, κατά τίς ὁμολογίες καί δηλώσεις τῶν ἰδίων, μέ ὁδηγό τήν περιβόητη Ἐγκύκλιο τοῦ 1920, τόν Καταστατικό Χάρτη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, πρός τήν πλήρη ἀποστασία!
Ὁ πρό ἐτῶν (2001) ἐρχομός τοῦ ἀμετανοήτου Πάπα στήν Ἑλλάδα γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία καί ἡ ἀντορθόδοξος ὑποδοχή του ἐπέφερε πολλά δεινά στή Πατρίδα μας. Τό ἴδιο καί οἱ συχνές ἐπισκέψεις τοῦ «ἀδελφοῦ» του, τοῦ κ. Βαρθολομαίου, στήν Ἑλλάδα καί στό Ἅγιον Ὄρος θά προκαλέσουν τήν ὀργή τοῦ Θεοῦ ἐπ’ αὐτῶν! Ὁ Θεός οὐ μυκτηρίζεται καί «φοβερόν τό ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος»! Ἰδιαιτέρως ἐάν συνεχισθοῦν ἤ καί ὁλοκληρωθοῦν οἱ κατά τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου διωγμοί,τό κῦρος τοῦ Ὄρους θά καταργηθῆ καί ἡ ὑπεύθυνη γι’ αὐτά (Ἱερά Κοινότης) θά μετανοήση πικρῶς!
Ἰδιαιτέρως οἱ ὑποδεχόμενοι, ἀποδεχόμενοι καί ἀναγνωρίζοντες ἀδιαμαρτυρήτως, ὡς ὀρθόδοξο καί κανονικό Ἐπίσκοπο τόν δεδηλωμένο καί ἀποδεδειγμένως  Οἰκουμενιστή Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, 19 (ἐκ τῶν 20) Ἡγούμενοι τῶν ἰσαρίθμων (19 ἐκ τῶν 20) κυριάρχων Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους - πλήν τοῦ ἀξιοσεβάστου ἀγωνιστοῦ Ἀρχιμανδρίτου Μεθοδίου τοῦ καί Καθηγουμένου τῆς χειμαζομένης καί διωκομένης μοναδικῆς ἡρωϊκῆς Ἀδελφότητος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου – θά παραμείνουν στήν ἱστορία τοῦ ἱεροῦ Τόπου καί τῆς Ὀρθοδοξίας ὡς πνευματικοί «νάνοι»! Διότι ἀρνήθηκαν νά ἐπιδείξουν ὑψηλό πνευματικό ἀνάστημα ἀληθῶν ἐκκλησιαστικῶν ἀνδρῶν καί γνησίων Ἁγιορειτῶν Πατέρων, ἀνταξίων τῶν ὁσίων προκατόχων των.



Ἡ ἐπέκτασι τοῦ ψηλαφητοῦ ἐξουνιτισμοῦ τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως καί στό Ἅγιον Ὄρος, διά τῆς βιαίας ἐκριζώσεως καί καταστολῆς κάθε ὀρθοδόξου ἀντιστάσεως καί τῆς ἐπιβολῆς, παποκαισαρικῶ δικαίῳ, τῆς οἰκουμενιστικῆς τυρρανίδος, τοῦ ἐπιλεγέντος, ὑπό σκοτεινῶν κέντρων, ὡς ἰδιαιτέρως ἱκανοῦ γιά τήν ὁλοκλήρωσι τῆς Προδοσίας τῆς Ὀρθοδοξίας ἀρχιαιρεσιάρχου Βαρθολομαίου, σ’ αὐτό, θά σημάνη τόν πνευματικό καταποντισμό τοῦ Ἄθωνος!
Σεβαστοί Ἁγιορεῖτες Ἡγούμενοι καί ἐκπρόσωποι τῶν κυριάρχων Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγιωνύμου Ὄρους μή λησμονεῖτε ὅτι ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἔχει ὑπογράψει (1995) ἀπό κοινοῦ μέ τόν Πάπα κείμενο Πίστεως, ὅπου διακηρύσσει τήν ἀντίχριστη θεολογία τῶν «ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν», τοῦ μοναδικοῦ Βαπτίσματος καί τῆς ἐνσωματώσεως στόν Χριστό διά τῶν ἀλληλοαναγνωριζομένων μυστηρίων παπικῶν και ὀρθοδόξων! Ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἀνεγνώρισε μέ δήλωσί του καί τό μυστήριο τοῦ παπικοῦ «χρίσματος» καί τήν δι’ αὐτοῦ μετάδοσι τῶν χαρισμάτων τοῦ ἁγίου Πνεύματος στούς παπικούς νέους! Ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἀναγνωρίζει ὡς ὀρθοδόξους τούς ἀρχαίους αἱρετικούς Μονοφυσίτες! Ὁ κ. Βαρθολομαῖος ὁμολογεῖ γραπτῶς ὡς ἐκφράζουσα τό θέλημα τοῦ Θεοῦ τήν παν-αἱρετική Ἐγκύκλιο τοῦ 1920 καί θεάρεστο τό ἔργο καί τήν πορεία τοῦ Μασώνου καί ἀρνητοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας Πατριάρχου Ἀθηναγόρου, τό ὁποῖο δηλώνει ὅτι συνεχίζει καί ἀκολουθεῖ. Ὁ κ. Βαρθολομαῖος θεωρεῖ καί χαρακτηρίζει τούς ἀνθενωτικούς Πατέρες μας, οἱ ὁποῖοι ἀντιστάθηκαν στήν ὑποταγή τῆς Ὀρθοδοξίας στόν Παπισμό, ὡς «θύματα τοῦ Διαβόλου»! Ὁ κ. Βαρθολομαῖος μόλις πρό 11 μηνῶν ἐδήλωσε δημοσίως καί ἀπεκάλυψε τό πραγματικό σχέδιό του, ὅτι « Πρέπει, δηλαδή, νά δαπανῶμεν τάς πνευματικάς δυνάμεις μας οὐχί ἐν τῆ προσπαθεία ἀνευρέσεως δικαιολογιῶν διά τήν ἐνίσχυσιν τῶν θέσεων, τάς ὁποίας ὑπεστηρίξαμεν κατά τό παρελθόν πρός δικαιολόγησιν τοῦ σχίσματος, ἀλλά νά καταβάλλωμεν εἰλικρινῆ προσπάθειαν διά τήν ἀνεύρεσιν ἐπιχειρημάτων, ἐπιβεβαιούντων τό ἐσφαλμένον τῆς διχαστικῆς τάσεως καί ἀναζητούντων τρόπους προσεγγίσεως καί, ἔτι περισσότερον, πλήρους ἀποκαταστάσεως τῆς ἐνότητος τῶν Ἐκκλησιῶν»! Καί διά νά μή ὑπάρχουν ἀμφιβολίες τί ἐννοεῖ προσέθεσε μέ θάρρος πώς πρέπει νά ξεπεράσουμε  « θέσεις  καί  καταστάσεις καί  << θ ε ο λ ο γ ί α ς >> ( ; ), ὑποστηριχθείσας μέχρι πρό τινος, καί εἰσέτι ὑπό πολλῶν μέχρι σήμερον, ἐντός τῶν κόλπων ἀμφοτέρων τῶν Ἐκκλησιῶν ἡμῶν, προβαλλομένας»! (Φανάρι, Νοέμβριος 2012). Δηλαδή, ἀντίο Ὀρθοδοξία καί ζήτω ἡ «Ἕνωσις τῶν Ἐκκλησιῶν»!



Εἶναι βέβαιον ὅτι γνωρίζετε πώς τά ἀνωτέρω ἀποτελοῦν μικρό μόνο μέρος τοῦ πελάγους τῶν ἀποδείξεων τῆς ἀποστασίας καί τῆς ἀντορθοδόξου πορείας τοῦ Οἰκουμενιστοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου. Προσέξατε, λοιπόν, διότι ἡ δική σας στᾶσι ἔναντι ὅλων αὐτῶν, πέραν τῆς ὄντως φοβερῆς ζημίας τήν ὁποία προξενεῖτε στίς ψυχές σας, πέραν τοῦ κακοῦ τό ὁποῖον θά χρεωθεῖτε ὅτι ἐνεργεῖτε στή πνευματική σας Πατρίδα, τό Ἅγιον Ὄρος, θά ἔχη καί συνέπειες γιά ὁλόκληρη τήν Ἐκκλησία καί θα σᾶς κατατάξη μετά τῶν πολεμούντων τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν αἱρετικῶν ὡς, κατά τόν μέγα Βασίλειο, «δοκούντων ὀρθοδοξεῖν»!
Ἐνθυμηθεῖτε τι ἀνέφεραν στήν ἀπάντησί των πρός τόν Λατινόφρονα Αὐτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγο οἱ προκάτοχοί σας Ἁγιορεῖτες Πατέρες, τόν 13ον αἰῶνα: «Εἰ γάρ τό ἁπλῶς χαίρειν κοινωνίαν δίδωσι τοῖς ἔργοις τοῖς πονηροῖς, πόσον ἡ διάτορος αὐτοῦ μνημοσύνη, αὐτῶν τῶν Θείων Μυστηρίων φρικτῶς προκειμένων; Εἰ δε ὁ προκείμενος αὐτός ἐστίν ἡ αὐτοαλήθεια, πῶς ἄν τό μέγα τοῦτο ψεῦδος εἰκάζειν εἰκός, τό συντάττειν αὐτόν ὡς Ὀρθόδοξον Πατριάρχην…, ἐν καιρῶ φρικτῶν μυστηρίων, σκηνικῶς παίξωμεν; Καί πῶς ταῦτα ἀνέξεται ὀρθοδόξου ψυχή και οὐκ ἀποστήσεται τῆς κοινωνίας τῶν μνημονευσάντων αὐτίκα καί ὡς καπηλεύσαντας τά Θεῖα τούτους ἡγήσεται; Καί τί ἄν εἴη ταύτης τῆς οἰκονομίας ζημιωδέστερον;» ! ! ! Νομίζομεν ὅτι αὐτό τό κείμενο ἁρμόζει πλήρως στήν περίστασι καί τά λέει ὅλα!
Ἐάν, ὅμως, σᾶς φαίνονται παρωχημένα καί ἄσχετα τά γεγονότα ἐκεῖνα τοῦ 13ου αἰῶνος, ἐνθυμηθεῖτε ἔστω τήν ἀντίδρασι τῶν προκατόχων σας τοῦ  20οῦ αἰῶνος, οἱ ὁποῖοι μέ προκήρυξί των πρός τόν Ἑλληνικόν Λαόν, ὡς γνήσια τέκνα τῶν Ἀγίων Ἁγιορειτῶν Πατέρων, διεκήρυτταν ὅτι:  « Οἱ κάτωθι Ἁγιορεῖται Πατέρες, Καθηγούμενοι, Ἱερομόναχοι καί μοναχοί, λαβόντες γνῶσιν διά τά ἐσχάτως τεκταινόμενα ἐναντίον τῆς ἀμωμήτου, Ὀρθοδόξου ἡμῶν Πίστεως ὑπό τῆς Παπικῆς Ἀνταρσίας καί τά φιλενωτικά συνθήματα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καί τῶν συνεργατῶν του, διακηρύσσομεν …ὅτι ἀποκηρύσσομεν τά τοιαῦτα φιλενωτικά συνθήματα καί φιλενωτικάς τάσεις καί μένομεν στερεοί καί ἀκλόνητοι εἰς τήν Ὀρθόδοξον ἡμῶν Πίστιν…ἀποκρούοντες τήν Ἕνωσιν ἤ Ἑνότητα, ὅπως τήν ἀποκαλοῦν ἐσχάτως οἱ φιλενωτικοί. Ἐάν οἱ Καθολικοί (Παπικοί) καί οἱ λοιποί αἱρετικοί θέλουν νά ἐπιστρέψουν εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν, νά ἔλθουν…ἀσπαζόμενοι εἰς τό ἀκέραιον τά δόγματα καί Παραδόσεις τῆς ἀμωμήτου Ὀρθοδόξου ἡμῶν Πίστεως καί ὄχι νά τρέχωμεν ἡμεῖς πρός τούς αἱρετικούς. Ποιοῦμεν ἔκκλησιν πρός τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην νά παύση ἐξακολουθῶν τάς φιλενωτικάς του ἐνεργείας, καθ’ ὅσον, ἐάν συνεχίση, θ’ ἀποκηρύξωμεν καί αὐτόν. Προσεπιδηλοῦμεν ὅτι θέλομεν ἀγωνισθῆ μέχρις ἐσχάτης ἡμῶν ἀναπνοῆς διά τήν Ὀρθοδοξίαν μας, χύνοντες καί αὐτό τό αἶμα μας ἐάν τό καλέση ἡ ἀνάγκη, μιμούμενοι τούς ἀειμνήστους προκατόχους μας καί…» ( Ἅγιον Ὄρος 23/1/1964 π.ἡμ.).
Καί ἐάν χάριν δῆθεν ταπεινώσεως καί ἀναρμοδιότητος ἐπικαλεσθεῖτε τήν μοναχική σας ἰδιότητα γιά νά ἀποφύγετε τήν σωτήριο ἐν προκειμένῳ ἀντιπαράθεσι μέ τόν Ἐπίσκοπό σας, τότε ἐνθυμηθεῖτε τούς λόγους τοῦ ὁμοτρόπου σας, ὡς μονάζοντος καί Ἡγουμένου, Ἀγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου λέγοντος: « Εἰ οὖν μοναχοί είσίν τινές ἐν τοῖς νῦν καιροῖς, δειξάτωσαν ἀπό τῶν ἔργων. ΕΡΓΟΝ ΔΕ ΜΟΝΑΧΟΥ, μηδέ τό τυχόν ἀνέχεσθαι καινοτομεῖσθαι τό Εὐαγγέλιον, ἵνα μή ὑπόδειγμα τοῖς λαϊκοῖς προτιθέμενοι αἱρέσεως καί αἱρετικῆς συγκοινωνίας, τῆς ὑπέρ αὐτῶν ἀπωλείας λόγον ὑφέξωσι.» (Θ.Σ. στ. 1049 D).





Προσέξατε δέ, ἐάν τελικῶς ἀναλάβετε τήν εὐθύνη σας, νά μή ἀρκεσθεῖτε σέ λόγους καί γραφές διαμαρτυρίας. Διότι, «οὐκ ἐν γράμμασιν, ἀλλ’ ἐν πράγμασιν ἡμῖν ἡ εὐσέβεια», κατά τόν Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ, Ἁγιορείτη καί ἡγούμενο τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου χρηματίσαντα! Διότι πλέον, ἡ παναίρεσις, ἀφοῦ κατέστησε κενό ὀρθοδόξου περιεχομένου τό Φανάρι, καλπάζει καί ἤδη προχωρεῖ στή διάβρωσι, μέχρι μυελοῦ τῶν ὀστέων, κατατρώγουσα τά πάντα στήν πάλαι ποτέ Ὀρθόδοξο Ἀνατολή. Ἀπαιτοῦνται ἐνέργειες καί δή ἡ ἐφαρμογή ὅσων ρητῶς προβλέπουν σέ ἀναλόγους περιπτώσεις οἱ διαιωνίου κύρους Ἱεροί Κανόνες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Καί ἐπειδή ὁ συγκεκριμένος «Πατριάρχης» γνωρίζει καλῶς τό «παίγνιον» τῆς ὑποκρισίας καί τῆς ἀπάτης, διά τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι θωπεύουν ἀκοάς ἄνευ πραγματικοῦ ἀντικρύσματος, ἐάν καί πάλι τό ἐπιχειρήσει, μή τόν ἀκολουθήσετε! Ἡ ψευδώνυμη γνῶσι καί ἡ ἀοριστολογία ἔχουν ἀνάγκη σοφισμάτων καί ψευδῶν διαβεβαιώσεων, ἐνῶ γιά τήν Ὁμολογία τῆς Πίστεώς μας ἀρκεῖ ἡ ἁπλότητα καί ἡ ἰσχύς τῆς Ἀληθείας!
Μόλις, ὅμως, πληροφορούμεθα ὅτι ὁ κ. Βαρθολομαῖος ἀφιχθείς ἤδη στό Ἅγιον Ὄρος καί χοροστατήσας σέ Δοξολογία στόν πάνσεπτο Ναό τοῦ Πρωτάτου, ἐπανέλαβε μέ θράσος τό ψεῦδος ὅτι : «….Ἡμείς, ἀδελφοί καί τέκνα, ἐν Φαναρίω συνεχίζομεν ἐπί αἰώνας τήν ἐκπλήρωσιν τῆς κενωτικῆς ἀποστολῆς τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν διατήρησιν ἀφ’ ἑνὸς μέν τῆς ἀληθείας τοῦ Ὀρθοδόξου δόγματος, μή ἀφιστάμενοι κεραίας ἤ ἱώτα ἑνός τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων, τῶν Πατέρων καί τῆς παραδόσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καί ἀφ’ ἑτέρου τῆς ποιμαντικῆς φροντίδος τῶν ἀπανταχοῦ τῆς οἰκουμένης διεσκορπισμένων τέκνων αὐτῆς.» (Ἀντιφώνηση Πατριάρχου, Πρωτᾶτο, 15 Ὀκτωβρίου τρ. ἔτ.).



Δέν γνωρίζω, ἐάν ὑπάρχουν ἀκόμη τά ὑποστηλώματα τῶν ἐπισκευαστῶν τοῦ Πρωτάτου, συγκρατοῦντα τήν ὀροφή τοῦ Ναοῦ νά μή πέση καί τόν καταπλακώση, τόσον προκλητικῶς ἐνώπιον τῆς φοβερᾶς μορφῆς τῆς Ἐφόρου τοῦ Ὄρους, Κυρίας Θεοτόκου, ψευδομένου, ἀλλ’ εἶμαι βέβαιος ὅτι ὅσο μεγάλη εἶναι ἡ μακροθυμία τοῦ Θεοῦ, τόσο φοβερά θά εἶναι καί ἡ «ἀποτομία» του, ὅταν Ἐκεῖνος τό κρίνει!
Ἐν κατακλεῖδι, ἐν ἀγνοία διατελῶν ποῖος εἶναι κατά μείζονα λόγο ὁ βαθύτερος σκοπός καί ὁ στόχος τῆς ἐν ἐξελίξει ἐπισκέψεως τοῦ Οἰκουμενιστοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου στό Ἅγιον Ὄρος, μεταξύ τῶν ἤδη ἀναφερομένων ἀπό ὅσους γνωρίζουν πρόσωπα καί πράγματα (ὅπως: «ἀναβαπτισμός» τοῦ ἰδίου στό κῦρος τῆς Ἁγιορειτικῆς Πολιτείας ὡς Ἐπίσκοπός του, «ἀναβαπτισμός» τῆς ἐπισήμου Ἁγιορειτικῆς Πολιτείας στήν, διά τῆς μετ’ αὐτοῦ κοινωνίας, ἀταλάντευτη οἰκουμενιστική πορεία του, προσπάθεια νά ἰσχυροποιήση τή θέση του στό «πανορθόδοξο» σκηνικό καί νά ἐμπεδώση τήν πρωτοκυριαρχία του στόν Οἰκουμενισμό, ἔναντι τῶν Ρωσικῶν βλέψεων, ἐξ οὗ καί ἡ προγραμματισθεῖσα ἐπίσκεψι στό Ρωσικό Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος, κ. ἄ. π.) εἶναι βέβαιο ὅτι θά ἐπιδιώξη καί τήν κλιμάκωσι τοῦ διωγμοῦ τῆς κανονικῆς Ἀδελφότητος τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου!
Μέ αὐτό, λοιπόν, θά κλείσωμε τό παρόν ὑπενθυμίζοντας καί πρός αὐτόν, τόν δῆθεν ἐσταυρωμένο Πατριάρχη, ἀλλ’ ἐν τοῖς πράγμασιν σταυρωτή τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπως καί πρός τούς μετ’ αὐτοῦ ἀμετανοήτως συμπορευομένους στήν ἀποστασία «δοκοῦντας ὀρθοδοξεῖν» ἡγουμένους, τούς λόγους τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου, ἀληθῶς Ὀρθοδόξου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, λέγοντος: «Εἰ δέ καί πάνυ ὀλίγοι (καί μοναχοί) ἐν τῆ Ὀρθοδοξίᾳ καί εὐσεβείᾳ διαμείνωσιν (καί ἐν Ἁγίω Ὄρει), οὗτοι εἰσίν Ἐκκλησία (καί ἀληθεῖς Ἁγιορεῖται) καί τό κῦρος καί ἡ προστασία τῶν Ἐκκλησιαστικῶν θεσμῶν (καί τοῦ γνησίου Ἁγιορειτικοῦ μοναχισμοῦ) ἐν αὐτοῖς κεῖται»!



Καλή φώτισι, καλόν ἀγώνα καί καλή δύναμι σέ ὅλους, πρός δόξαν Θεοῦ! Εἴθε δέ, ἡ Ἔφορος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, Κυρία Θεοτόκος, νά διαφυλάσση τόν κλῆρο Της καί νά τόν προστατεύη ἐκ τῶν μηχανῶν καί ἐπιβουλῶν τῶν ἐχθρῶν τοῦ Υἰοῦ Της, τῶν παναιρετικῶν Οἰκουμενιστῶν! ΑΜΗΝ, ΓΕΝΟΙΤΟ!