ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΑΣ: https://drive.google.com/folderview?id=0B2R6tNC3qVhKako0Mm5FRkxqcWc&usp=sharing

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ

(Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΑ ΣΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΤΥΠΟ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΙΣ 3 ΙΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ 2009. ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ: 1790)


Αγία Τριάς ο Θεός ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν

Τον τελευταίο καιρό, διαβάζω συνεχώς για την “θερμή ομολογία πίστεως” που υπέγραψαν μερικοί Επίσκοποι και αρκετοί κληρικοί,θεολόγοι και λαικοί.
Απορώ πραγματικά γιατί ονομάζεται ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ!
Το μόνο που διάβασα, είναι μία περιγραφή του προβλήματος, μα πουθενά δέν είδα να προτείνουν κάποια λύση.
Είναι σαν τον γιατρό που κάνει διάγνωση καρκίνου και δεν προχωρεί σε θεραπεία
του ασθενή...

Η πίστη μας προδίδεται, έχουμε ουνιτοποιηθεί πλήρως, και οι Ιερείς μας παίζουν χαρτοπόλεμο!
Όχι αγαπητοί αδελφοί.
Η Ορθοδοξία θέλει πράξη (...άρατε τον ζυγόν μου εφ’υμάς... ,Ματθ. 11.29.) και όχι δειλία και κρυφτό πίσω από τις λέξεις.

Η πιό θεάρεστη πράξη αυτή τη στιγμή είναι η ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ.
Δηλαδή η διακοπή του μνημοσύνου των αιρετικών ποιμένων.
Αυτό διδάσκει η παράδοση της Εκκλησίας ανά τους αιώνες.
Μήν ξεχνάμε ότι και ο Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης, ο Γέροντας Παίσιος και σχεδόν όλο το Άγιον Όρος, είχε διακόψει το μνημόσυνο του Αθηναγόρα.
Μάλιστα στο φύλλο 1787(σελ. 5) της εφημερίδας Ο.Τ., ο Επίσκοπος Πειραιώς Σεραφείμ αναφέρει ότι και ο Μ. Βασίλειος, ο Μ. Αθανάσιος και ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός είχαν αποτειχιστεί από τους αιρετικούς επισκόπους της εποχής τους.
Και θα ήθελα να προσθέσω επίσης, πως πίσω από τους Αγίους,υπήρχαν τα πλήθη του λαού(ως γνήσιος φύλαξ της Ορθοδοξίας) που έχυναν το αίμα τους για να έχουμε εμείς σήμερα καθαρή την Πίστη μας.

Αγαπητοί αδελφοί: έχω δεί τον θάνατο πολλές φορές να πλησιάζει στη ζωή μου.
Τόν φοβάμαι πραγματικά διότι νιώθω ανέτοιμος να σταθώ στο Ιερό Βήμα της Κρίσεως του Θεού.
Το ξέρω ότι θα πεθάνω αμαρτωλός, με πολλά πάθη και αδυναμίες.
Όμως αιρετικός δεν θα πεθάνω ποτέ!
Δέν πρόκειται να κάνω υπακοή στον πάπα της Δύσης και στον νεοφανή πάπα της Ανατολής.

Ως εκ τούτου, η αμαρτωλότητά μου, ομολογώ ενώπιον Θεού και ανθρώπων ότι ΑΠΟΤΕΙΧΙΖΟΜΑΙ από τους αίρετικούς ψευδό-ποιμένες και συντάσσομαι με όσους αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για την Ορθοδοξία, μέχρις ότου να αποκατασταθεί η αλήθεια, με την καταδίκη της αιρέσεως του οικουμενισμού από Ορθόδοξη Σύνοδο(βλ. ΙΕ κανόνα της ΑΒ Συνόδου).

Η Υπεραγία Θεοτόκος να μας φωτίζει όλους να πράξουμε το σωστό. ΑΜΗΝ

ΤΣΑΛΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Ιωάννινα
Απόστολος Σταφύλης (+2009) - Ένας φλογερός αντιοικουμενιστής νέος (Εις μνημόσυνον αιώνιον)

Ο αείμνηστος Απόστολος γεννήθηκε στις 17.10.1977 στον Δομοκό Φθιώτιδος. Μετά το δημοτικό και την μέση εκπαίδευσι, σπούδασε χημικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Από τον Σεπτέμβριο του 2008 υπηρετούσε στο Γυμνάσιο Ομβριακής του δήμου Ξυνιάδος που βρίσκεται κοντά στον Δομοκό. Παντρεύτηκε την Δέσποινα Κικκή και απέκτησαν δύο παιδιά.

Τα τελευταία 5-6 χρόνια ζούσε πνευματική χριστιανική ζωή εξομολογούμενος στον πατέρα Σταύρο Βάϊο τον οποίο είχε πνευματικό καθοδηγητή, ευρών αυτόν γνήσιον ποιμένα με παραδοσιακό και πατερικό πνεύμα προικισμένον.
Από αυτόν πληροφορήθηκε και ενημερώθηκε για την αίρεσι-παναίρεσι του Οικουμενισμού, η οποία λυμαίνεται τους τελευταίους καιρούς τις ορθόδοξες Εκκλησίες.
Επειδή ήταν αγνός και καθαρός εξέφρασε την επιθυμία να ιερωθεί.

Αλλʼ η βέβηλη υπάρχουσα αίρεσι του Οικουμενισμού και της Πανθρησκείας που βεβηλώνει τις Εκκλησίες του Νέου ημερολογίου, διά της κοινωνίας με Οικουμενιστές Αρχιερείς, τον έκανε να αναβάλη ή και να ματαιώσει την επιθυμίαν του αυτή.
Λόγω του ότι τα τελευταία 2-3 χρόνια ο πνευματικός του αποτειχίστηκε από τον οικείον μητροπολίτην διά λόγους πίστεως διά την υπάρχουσαν αίρεσιν, ως επιτρέπουν και οι Ιεροί Κανόνες, λειτουργούσαν σε εξωκκλήσια για τις πνευματικές τους ανάγκες.
Μαθών όμως τούτο o μητροπολίτης τους απηγόρευσε οποιανδήποτε ιεροπραξίαν εντός της μητροπολιτικής του περιφερείας.
Γι αυτό και ο αείμνηστος Απόστολος μου έγραφε σε επιστολή του, ότι επειδή τους απηγόρευσε ο εκεί μητροπολίτης να λειτουργούν σε εξωκκλήσια, ως αποτειχισμένοι, έψαχναν για να βρούν στα μέρη εκείνα καμιά σπηλιά για να λειτουργήσουν, αλλά δεν μπόρεσαν διότι ήσαν υγρές. Μου έγραφε επίσης στις 19.6.2008:

«Ετσι ο άνθρωπος που όμοιόν του δεν είδε ξανά η γή, ο Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος αποκεφαλίστηκε διότι έλεγξε την σωματική μοιχεία-πορνεία του Ηρώδη.
Σήμερα κανείς δεν ελέγχει την πνευματική πορνεία-μοιχεία του Πατριάρχη».

Στην ίδια επιστολή μου έγραφε και τα εξής:
«Σκεπτόμουνα τι έκαναν οι Πατέρες αλλά και τι θα έκαναν σήμερα. Κατέληξα ότι ο Χριστός θα μας κρίνει από τα έργα μας και είδα πως άγιοι έχασαν την ζωή τους διότι αντέδρασαν για πιο απλά πράγματα από αυτά τα αίσχη που γίνονται σήμερα».

Αγωνίσθηκε ως ουδείς άλλος της ηλικίας του κατά του επάρατου Οικουμενισμού, έστειλε περί τις 50 επιστολές σε αγιορείτες γέροντες για το ίδιο θέμα, εκ των οποίων μόνον 8 απήντησαν, άλλοι του είπαν «μην ασχολείσαι κάτσε σπίτι σου και μην τʼ ανακατεύεις», άλλοι πάλι «καλά κάνεις, όπου βρείς να μην μνημονεύουν πήγαινε να εκκλησιαστείς».

Εστειλε επιστολές και σε ιερείς και καθηγητές του Πανεπιστημίου που ενδιαφέρονταν για την εξυγίανσι της Ορθοδοξίας μας από τον Οικουμενισμό και στους πλείστους έβλεπε κάποια αναβολή ή και αδιαφορία γι αυτό και μου εγραφε:

«Ολοι κάνουν οικονομία και τελικά πρόδοσαν την Πίστι».
Και συνεχίζει παρακάτω:
«Ξέρω ότι γι αυτά που γράφω και πράττω θα κριθώ, όμως δεν θα κατακριθώ, διότι από την στιγμή που γνώρισα και έμαθα αντέδρασα, μίλησα, έπραξα για να γλυτώσω από την αίρεσι της εποχής μας».

Το βιβλίο «Ανθρώπων πλάνη», (Η τεχνολογία στα χέρια των προδρόμων του Αντιχρίστου, Δομοκός 2007), ήταν έργο του μακαριστού Αποστόλου Σταφύλη.
Λίγους μήνες πρίν κοιμηθεί, άρχισε και έγραφε το δεύτερο βιβλίο του «Ανθρώπων πλάνη Νο 2, (Η τελευταία αίρεσι-παναίρεσι).
Αλλά δεν πρόλαβε να το τελειώσει και τον πήρε ο Κύριος, «οίς κρίμασιν μόνος Αυτός οίδεν».

Στις 27 Φεβρουαρίου 2009 (νέον ημερολόγιον), ένοιωσε κομάρες και βήχα. Στις 28 έκανε πυρετό. Την δε 1ην Μαρτίου εκοιμήθη εν Κυρίω, από ιό που του προκάλεσε πνευμονικό οίδημα. Εφυγε νεώτατος τριάντα ενός ετών. Εδώ αρμόζει το του σοφού Σολομώντος λόγιον:

«Ευάρεστος τω Θεώ γενόμενος ηγαπήθη και ζών μεταξύ αμαρτωλών μετετέθη. Ηρπάγη, μη κακία αλλάξει σύνεσιν αυτού ή δόλος απατήση ψυχήν αυτού…τελειωθείς εν ολίγω επλήρωσε χρόνους μακρούς, αρεστή γαρ ήν Κυρίω η ψυχή αυτού. Δια τούτο έσπευσεν εκ μέσου πονηρίας. Οι δε λαοί ιδόντες και μη νοήσαντες, μηδέ θέντες επί διανοία το τοιούτον, ότι χάρις και έλεος εν τοις οσίοις αυτού και επισκοπή εν τοις εκλεκτοίς αυτού».
Αιωνία η μνήμη αυτού.

Μοναχός Β. - Αγιον Ορος

Από το περιοδικό ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ 1ης Απριλίου 2010

---------------------------------------------------------



ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ!!!

Αγαπητοί Γέροντες, ευλογείτε,
Συγχωρήστε με για το θάρρος μου να σας αποστείλω την επιστολή αυτή αλλά σας παρακαλώ να την δεχτείτε με αγάπη και να μου απαντήσετε με διάκριση αλλά και ορθόδοξο λόγο.

Πήρα την απόφαση να σας γράψω για να σας επισημάνω το πνευματικό αδιέξοδο που βρίσκομαι αυτή την στιγμή και αφορά τα τεκταινόμενα των συμπροσευχών αλλά και της φιλοπαπικής διάθεσης των ιερέων και Αρχιερέων της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Πολλοί μιλούν ότι αυτή την στιγμή η Εκκλησία μας έχει υποπέσει στην αίρεση του Οικουμενισμού και της Πανθρησκείας. Πολλοί μιλούν ότι γίνονται συλλείτουργα και ότι υπάρχει κοινό ποτήριο ήδη.

Βέβαια για πολλά από τα παραπάνω δεν είμαι σίγουρος διότι ακόμη ελπίζω ότι δεν έχει γίνει τόσο μεγάλη προδοσία, όμως με αυτά που είδα με τα μάτια μου άρχισα να νοιώθω και να αισθάνομαι πως όντως υπάρχει προδοσία της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.

Υπάρχουν βιβλία όπως του κ. Αθανάσιου Σακαρέλλου που μιλούν για ένωση από το 1965. Τι να πω, δεν ξέρω.

Πάντως για να μην περιαυτολογώ, εγώ δεν ξέρω εάν έγινε η ένωση ή όχι αλλά με αυτά που είδα στην τηλεόραση με τον πάπα και τον Πατριάρχη, τις αγκαλιές, τα φιλιά και τα πολυχρόνια στον πάπα απόρησα.

Τον αποκαλούσαν «αγιότατο» αλλά και «ευλογημένο Κυρίου», από την άλλη η εξερχόμενη επιστολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου με αριθμ. Πρωτ. 1385/2005 (συνημμένη) που αναφέρει «Γην της Επαγγελίας του κοινού Ποτηρίου» τι εννοεί;

Εγώ ούτε θεολόγος είμαι, ούτε ιερέας, ούτε μοναχός, παρόλα αυτά με την απλή λογική νομίζω ότι εδώ ο Πατριάρχης εκδηλώνεται και αναφέρει αυτό που επιθυμεί η καρδιά του και η ψυχή του, και εάν δεν κάνω λάθος, αυτό είναι το κοινό ποτήριο.

Όλοι βλέπουμε τις προθέσεις του Πατριάρχη που εκδηλώνει ελεύθερα μα κανείς δεν αντιδρά, δεν αντιλέγει αλλά πάνω από όλα κανείς δεν πράττει.

Με τα λόγια πολλοί σήμερα υπερασπίζουν την Ορθοδοξία αλλά κανείς δεν προτείνει το στήθος του για να την προστατεύσει.
Τόσο άβουλοι καταντήσαμε τελικά; Πολλοί κάναν συνάξεις και ομιλίες φοβερές και μάζεψαν κόσμο και τους μίλησαν πατερικά, αλλά τώρα που ήρθε η ώρα των έργων όλοι κάναν πίσω. «Με τα λόγια ο Μανώλης χτίζει ανώγια και κατώγια». Από λόγια χορτάσαμε δεν μας γεμίζετε πιά, μόνο με έργα εκφράζεται η Ορθοδοξία. Αυτό διδάσκει και ο Κύριος με το παράδειγμά του, με έργα μας δίδαξε, αλλά εμείς είμαστε άνθρωποι των λόγων και όχι των έργων. Δεν είμαστε λοιπόν υποκριτές;

Μήπως τελικά δεν είμαστε και Ορθόδοξοι; Μήπως τελικά προδίδουμε την Ορθοδοξία και την πίστη για να μην έρθουμε σε ρήξη και κινδυνεύσουμε να χάσουμε το ανακαινισμένο κελί μας αλλά και την υποψηφιότητα μας για Επίσκοπος;

Πόσοι Επίσκοποι σήμερα είναι θεόκλητοι ή δημόκλητοι; Μήπως είναι όλοι αυτόκλητοι; (Αγ.Νικόδημος Αγιορείτης)
Αγαπητοί και σεβαστοί Πατέρες, η παρουσία Ορθοδόξων Ιερέων σε συμβούλια αιρετικών όπως είναι τα Παγκόσμια Συμβούλια Εκκλησιών και οι δήθεν θεολογικοί διάλογοι με αιρετικούς με προβληματίζουν.

Το παγκόσμιο συμβούλιο των αιρετικών αποδέχεται τον Σταυρικό θάνατο του Κυρίου μας αλλά όχι και την Ανάσταση του. Πως μπορούν και συμμετέχουν σε αυτά τα συμβούλια; Αλλά εκεί γίνονται και άλλα έκτροπα που δεν αρμόζουν να αναφερθούν σε αυτή την επιστολή αγάπης και ανησυχίας.

Με όλα αυτά λοιπόν που είδα και όσο ασχολήθηκα εδώ και 1 (ένα) χρόνο περίπου με τις σύγχρονες αυτές αιρέσεις αλλά και τους κανόνες της Εκκλησίας (Αποστολικοί Κανόνες, Οικουμενικές Σύνοδοι και λόγια Αγίων Πατέρων), είμαι σε μεγάλο πνευματικό αδιέξοδο.
Το παλιό ημερολόγιο είναι σε 20 παρατάξεις, το νέο ημερολόγιο είναι σε αφασία-κώμα και από το Άγιο Όρος πλέον δεν ακούγεται καμία φωνή διαμαρτυρίας.

Έτσι αφού με τις παρατάξεις του παλιού δεν μπορώ «να βρώ άκρη», το νέο ημερολόγιο επικροτεί τον φιλοοικουμενισμό και στο Άγιο Όρος μνημονεύουν απευθείας αυτόν που φίλησε και αποκάλεσε τον πάπα αγιότατο τι να πω;

Εάν ισχύει η αλληλουχία του μνημονίου (Ιερέας μνημονεύει τον Επίσκοπο, ο Επισκοπος τον Αρχιεπίσκοπο, ο Αρχιεπίσκοπος τον Πατριάρχη και ο Πατριάρχης τον πάπα) τότε είναι όλοι αιρετικοί;

Οι αντιδράσεις σε αυτό ήταν μηδαμινές και πολύ λίγοι κατάλαβαν τι σημαίνει αλλά και τι συμβαίνει.

Όμως αυτοί που κατάλαβαν θα κριθούν και ανάλογα από τον Κύριο, αφού γνωρίζουμε και δεν αντιδράσαμε δεν θα είμαστε υπόλογοι; Ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης έλεγε: «Οι αγιασμένοι άνθρωποι του Θεού δεν θα πρόδιδαν την πίστη τους ούτε με μια λέξη», εμείς; Τι κάνουμε για να διατηρήσουμε την πίστη αναλλοίωτη;

Πως είναι δυνατόν αυτόν που ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός καταριέται και μας συστήνει να καταριόμαστε και εμείς ο Πατριάρχης μας να τον αποκαλεί Άγιο και Ευλογημένο;
Έχουμε μερίδιο ευθύνης και εμείς διότι θα κριθούμε για τις πράξεις που κάναμε αλλά και για αυτές που έπρεπε να κάνουμε αλλά δεν κάναμε.

Ξέρετε πολλοί θα μου πουν ότι είμαστε λίγοι και ο λόγος μας και οι θέσεις μας αδύνατες, όμως έτσι απάντησε και ο Μακρυγιάννης και απελευθέρωσε την Ελλάδα, «οι θέσεις μας μπορεί να είναι αδύνατες αλλά ο Θεός μας είναι μεγάλος», τι αναζητούμε δηθεν βοήθεια από τους Φράγκους;

Εμείς έχουμε τον ένα και μοναδικό Θεό βοηθό μας, την Παναγία και τους Αγίους προστάτες και μεσίτες προς τον Κύριο και ζητάμε ανθρώπινη βοήθεια για να σωσουμε δήθεν το Πατριαρχείο; Μήπως η ιστορία δεν έδειξε ότι η βοήθεια του πάπα και των Φράγκων στην Άλωση της πόλης ήταν μόλις 200 τοξότες!.

Είμαι αμαρτωλός αγαπητοί Πατέρες με πάθη και αμαρτίες, αδιόρθωτος και επιπόλαιος συνάμα αλλά περισσότερο από όλα φοβάμαι μήπως κριθώ ως αιρετικός ή κριθώ με αυτούς που πρόδωσαν την πίστη στην Μια, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Τι λόγο θα δώσω τότε στο Ιερό Βήμα του Κυρίου;

Σήμερα νοιώθω ότι για τα γεγονότα που συμβαίνουν έχω και εγώ ευθύνη διότι αποτελώ μέρος του λαού της Ορθόδοξης Εκκλησίας και δεν είμαι άμοιρος ευθυνών.

Ειλικρινά σας παρακαλώ να μου απαντήσετε διότι η επιστολή μου αυτή, είναι επιστολή αγάπης και ενδιαφέροντος, επιστολή ανησυχίας αλλά και επιστολή παράκλησις για δραστηριότητα αλλά και για να με βοηθήσετε να βρώ ποιο είναι το σωστό με βάση την Ορθόδοξη πίστη για να πράξω. Αυτό με ενδιαφέρει τι πρέπει να κάνει ένας πραγματικός Χριστιανός Ορθόδοξος στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Σας ζητώ συγνώμη για την αναστάτωση, μα σας παρακαλώ για την Ορθόδοξη γνώμη.Την ευχή σας.
Με εκτίμηση
Απόστολος Η. Σταφύλης
Εκπαιδευτικός (Χημικός)
Δομοκός Φθιώτιδος

ΠΗΓΕΣ (δείτε και τις σημειώσεις των υπευθύνων): http://orthodoxihomologia.blogspot.gr/2012/07/blog-post_22.html
http://entoytwnika.blogspot.gr/2012/07/blog-post_22.html
http://agiooros.org/viewtopic.php?f=14&t=6673&sid=2acfd0fcecd9e390acbe3eb8b6fc8a8a 

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2015

Αυγουστίνος Καντιώτης:

Διότι εξασφαλιζομένης της ελευθέρας κινήσεως των κληρικών ανά την Ελληνικήν επικράτειαν, οι κληρικοί εκείνοι, οι οποίοι διά λόγους κανονικούς, διά λόγους συνειδήσεως, καθρεπτιζομένης μέσα εις τα αθάνατα των Πατέρων πρότυπα, δεν δύνανται πλέον να μνημονεύουν του οικείου επισκόπου, δεν θα κλεισθούν ως αετοί εις τους κλωβούς των, αλλά θα πετάξουν, θα κινηθούν ελευθέρως, θα περιοδεύσουν απ' άκρου εις άκρον την περιοχήν, θα υψώσουν την φωνήν της Ορθοδοξίας...!



πηγή: Ελευθέρα και ζώσα Εκκλησία, Αυγουστίνου Καντιώτου,εκδόσεις Σταυρός, σελ. 121. 

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2015

Αγίου Ιωάννη της Κροστάνδης.


Να μην υποκύπτεις σε σκοτεινές, κακές διαθέσεις της καρδιάς ενάντια στον πλησίον σου. Αντίθετα, να κυριαρχείς πάνω τους και να τις ξεριζώνεις με τη δύναμη της πίστης, στο φως ενός υγιούς θελήματος, και τότε θα είσαι άνθρωπος με αγαθό θέλημα. "Εγώ εν  ακακία μου επορεύθην" (Ψαλμός 25,1), όπως ψάλλει ο Δαβίδ. Τέτοιες σκοτεινές διαθέσεις γεννιούνται συχνά στο βάθος της καρδιάς και όποιος δεν έμαθε να κυριαρχεί πάνω τους, θα είναι συχνά σκυθρωπός, σκεφτικός και δυσάρεστος στον εαυτό του και τους άλλους. Όταν όμως σου έρχονται τέτοιες διαθέσεις, να βιάζεις τον εαυτό σου για να γεννηθούν μέσα σου εγκαρδιότητα, ευθυμία και αθώα αστεία. Τότε οι διαθέσεις εκείνες θα διαλυθούνε σαν καπνός. Αυτό διδάσκει η πείρα.

ΠΗΓΗ: Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΚΑΙ Η ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ, ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΡΟΣΤΑΝΔΗς, ΣΕΛ. 32

Ολιγόπιστε, εις τί εδίστασας; (Μοναχού Αλυπίου Αγιορείτου)